Appeal dismissed; court upheld district court's rejection of assignment claim due to insufficient documentary evidence.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the creditor's appeal against the district court's decision to reject a request for an enforceability clause regarding a debt assignment. The creditor argued that attached documents proved the transfer of rights, but the court found the documents lacked proper notarization and failed to link the annexes to the main contract. Consequently, the court ruled that the evidence did not establish the assignment and upheld the lower court's finding of insufficient proof.
Legislator headnote
AI generatedArt. 788 § 1 k.p.c.; Art. 129 § 3 k.p.c.; Art. 93 ust. 1 ustawy o notariacie: A document signed by a lawyer cannot serve as official proof of an assignment unless it is a certified copy of the original, and annexes to notarial acts must be numbered, initialed, and connected to the main act.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt II Cz 690/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Jerzy Dydo SO Alicja Chrzan po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...)z siedzibą w W. przeciwko dłużniczce M. C. o nadanie klauzuli wykonalności z zaznaczeniem przejścia uprawnień na skutek zażalenia wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 24 marca 2014r., sygn. akt I Co 757/14 postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 marca 2014 roku w sprawie o sygn. akt I Co 757/14 Sąd Rejonowy w Świdnicy oddalił wniosek wierzyciela (...)w W. przeciwko dłużnikowi M. C. o nadanie klauzuli wykonalności z zaznaczeniem przejścia uprawnień prawomocnemu nakazowi zapłaty wydanemu w elektronicznym postępowaniu upominawczym przez referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie XVI Wydział Cywilny z dnia 19 września 2012 roku, w sprawie o sygn. akt XVI Nc-e 1400578/12 z tej przyczyny, że zdaniem Sądu dołączone do wniosku: wyciąg z umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 23 kwietnia 2013 roku z podpisami urzędowo poświadczonymi, wyciąg z załącznika nr (...), wypis z Repertorium (...), na którym poświadczono, iż w dniu 23 kwietnia 2013 roku (...) z siedzibą w W. zawarł umowę przelewu wierzytelności z (...) S.A.
Odział w Polsce z siedzibą w W. nie zawierają wzmianki o Aneksach i załącznikach do umowy, nie wiadomo też jakiej umowy czy też dokumentu to poświadczenie dotyczy. Wydając powyższe postanowienie Sąd Rejonowy wskazał na treść art. 788 § 1 k.p.c. i art. 129 § 3 k.p.c. Wierzyciel w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuci Sądowi Rejonowemu naruszenie art. 788 § 1 k.p.c. i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku wierzyciela, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy w całości podziela dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów przedłożonych w niniejszej sprawie przez wnioskodawcę, a nadto dodaje, że bliżej niezidentyfikowany, „Wyciąg z Załącznika Nr(...) umowy z dnia 23.04.2013 roku” (vide: k. 9v) nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że stanowi on integralną część umowy sprzedaży wierzytelności zawartej w dniu 23 kwietnia 2013 roku pomiędzy (...) S.A. a (...)w W.(vide: k. 5-8), skoro nie jest on połączony z powyższą umową zgodnie z treścią art. 93 ustawy z dnia 14 lutego prawo o notariacie (Dz.
U. 2014.164 j.t.) według którego, jeżeli akt notarialny jest sporządzony na dwóch lub więcej arkuszach, to arkusze te powinny być ponumerowane, parafowane i połączone. Sąd Rejonowy trafnie uznał, że dołączone do wniosku dokumenty nie stanowią dokumentów prywatnych z podpisami urzędowo poświadczonymi osób uprawnionych do reprezentowania cedenta i cesjonariusza. Charakteru takiego nie nadaje im ich poświadczenie za zgodność z oryginałem przez reprezentującego wnioskodawcę radcę prawnego. Zgodnie z art. 129 § 3 k.p.c. jedynie takie poświadczenie, a nie dokument, który jest nim opatrzony, ma charakter dokumentu urzędowego.
Pełnomocnik procesowy może poświadczyć wyłącznie odpis dokumentu z jego oryginałem, a nie może poświadczyć urzędowo złożonego podpisu pod dokumentem. Zatem powyżej wskazana k. 9v akt nie pozwala ustalić, iż wnioskodawca nabył wierzytelność w stosunku do M. C.. Wbrew zarzutom skarżącego Sąd Rejonowy nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów, nie wysnuł wniosków sprzecznych z zasadami rozumowania i doświadczenia życiowego, uznając, że przedłożone przez wnioskodawcę dowody nie są dowodami na okoliczność przelewu wierzytelności w stosunku do M.
C.. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.