Legislator Case Law & Legislation
V U 82/24 AI generated

Social security court allows sick pay despite foreign travel due to doctor's recommendation for trauma treatment.

Case Number V U 82/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Rybnik reversed the Social Insurance Office's decision denying sick pay to a client who traveled to Mexico during his illness. The client argued that his psychiatric doctor recommended a change of environment to treat trauma caused by his wife's behavior, and the court found this travel consistent with medical advice. Consequently, the court ruled that the trip did not constitute misuse of sick leave and granted the benefit for the specified period.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; The right to sick pay is not lost merely due to travel abroad if the absence is medically justified and consistent with the purpose of treatment.

Keywords

AI generated
sick pay entitlement social security benefits medical justification abroad travel misuse of leave psychiatric treatment doctor recommendation

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Wyjątek od zasady prawa do zasiłku w okresie chorobowej niezdolności do pracy wynika zatem z wykładni i stosowania art. 17 ust.
Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
Wyrok SN z 17.01.2024 r., sygn. I USKP 93/22
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 82/24

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 14 października 2024 roku Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Wiesław Jakubiec Protokolant : osobiście po rozpoznaniu 14 października 2024 roku w Rybniku na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania K. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia 28 lutego 2024 roku, nr (...) o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu K. G. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 20 stycznia 2024 roku do 9 lutego 2024 roku. Sędzia Wiesław Jakubiec Sygn. akt V U 82/24

UZASADNIENIE

Decyzją z 28 lutego 2024 roku, nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił ubezpieczonemu K. G. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 20 stycznia 2024 roku do 9 lutego 2024 roku. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony był w okresie od 20 stycznia 2024 roku do 9 lutego 2024 roku był niezdolny do pracy z powodu choroby, a w okresie od 26 stycznia 2024 roku do 6 lutego 2024 roku przebywał na wakacjach w Meksyku. Wskazał, że wykorzystywane przez ubezpieczonego zwolnienia lekarskiego było wykorzystywane niezgodnie z jego przeznaczeniem, w związku z czym ubezpieczony nie ma prawa do zasiłku chorobowego.

W odwołaniu od decyzji ubezpieczony wniósł o jej zmianę i przyznanie prawa do zasiłku chorobowego za okres od 20 stycznia 2024 roku do 9 lutego 2024 roku. W uzasadnieniu wskazał, że leczył się psychiatrycznie z uwagi na traumatyczne i nieprzyjemne zachowanie jego żony, która naruszała mir domowy ubezpieczonego po rozstaniu małżonków. Wskazał, że otrzymał od lekarza psychiatry rekomendację zmiany otoczenia i zalecenie wyjazdu poza miejsce zamieszkania w celu redukcji stresu i ograniczenia awantur żony. Dodał, że pobyt w Meksyku podyktowany był faktem, że znajdował się tam ośrodek medytacji, oddychania, leczenia traum i stresów.

Według ubezpieczonego wyjazd do Meksyku był uzasadniony i zgodny z zaleceniem lekarza. W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie, zasądzenie kosztów postępowania i podtrzymał wcześniejsze twierdzenia. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony K. G. był zatrudniony w (...) sp. z o.o. na stanowisku kierownika działu transportu (...) i z tego tytułu podlegał ubezpieczeniom społecznym. Ubezpieczony w okresie od 20 stycznia 2024 roku do 9 lutego 2024 roku był niezdolny do świadczenia pracy w powodu zaburzeń adaptacyjnych.

Schorzenie to było spowodowane zachowaniem żony ubezpieczonego – M. G.. Ubezpieczony wskutek złożenia pozwu rozwodowego, doświadczył traumatycznych i nieprzyjemnych zachowań M. G.. Zachowania te polegały m.in. na oskarżaniu ubezpieczonego o molestowaniu ich córki, nagrywaniu i udostępnianiu terapii u psychoterapeuty ubezpieczonego, wysyłaniu donosów do pracodawcy ubezpieczonego, skutek których z ubezpieczonym został rozwiązany stosunek pracy, niszczenie mienia, naruszania miru domowego, zleceniu odkręcenia kół w samochodzie, w wyniku którego ubezpieczony uległ wypadkowi, obrażania i poniżania w obecności bliskich i dzieci, a także zlecenia detektywowi śledzenia ubezpieczonego.

W skutek powyższych zachowań, toczą się postępowania karne wobec M. G.. W grudniu 2023 roku M. G. zostawiła ubezpieczonemu i dzieciom list pożegnalny chcąc dokonać próby samobójczej. Ubezpieczony leczył się u lekarza psychiatry M. K. w okresie od 17 listopada 2023 roku do 8 marca 2024 roku. Lekarz ten zalecił ubezpieczonemu wyjazd wyjazdu poza jego miejsce zamieszkania w celu redukcji stresu i uniknięcia awantur żony. Ubezpieczony poinformował o tym fakcie pracowników ZUS. Ubezpieczony wybrał Meksyk, gdyż często tam przebywał, z uwagi na fakt, że znajdował się tam ośrodek medytacji, oddychania, leczenia traum i stresów, który był prowadzony przez jego byłego partnera biznesowego.

Ubezpieczony od 26 stycznia 2024 roku do 6 lutego 2024 roku przebywał w Meksyku w Centrum Medytacji i Leczenia Traum w T., w którym chodził na zabiegi, medytację, flowting, masaże, jogę. Ubezpieczony dużo także spacerował. Ubezpieczony przyjmował też leki psychotropowe. M. G., wiadomością mailową z 8 lutego 2024 roku, złożyła do ZUS donos, w którym wskazała, że ubezpieczony w okresie od 26 stycznia 2024 roku do 6 lutego 2024 roku przebywa podczas zwolnienia lekarskiego na wakacjach w Meksyku. Decyzją z 28 lutego 2024 roku, nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 20 stycznia 2024 roku do 9 lutego 2024 roku.

Ubezpieczony przebywając na wyjeździe w Meksyku w okresie od 26 stycznia 2024 roku do 6 lutego 2024 roku wykorzystywał zwolnienie lekarskie w sposób zgodny z jego celem, tj. w ramach procesu leczenia i rekonwalescencji. Pobyt w Centrum Medytacji i Leczenia Traum w T. przyśpieszył odzyskanie zdolności do pracy, gdyż ubezpieczony planował rozpoczęcie pracy u nowego pracodawcy (...) Spółce (...) od 1 sierpnia 2024 roku na stanowisku menadżerskim i tak też się stało. Dowód: akta organu rentownego: korespondencja mailowa, kserokopia rozmów ubezpieczonego z córką, kserokopia zdjęć, decyzja ZUS z 28.02.2024 r., nadto w aktach sprawy dokumentacja medyczna k. 4, wezwanie do zaprzestania dóbr osobistych k. 5, zawiadomienie KMP k. 5v, zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa k. 6, k. 8v, pismo dotyczące Niebieskiej Karty k. 6v, porozumienie stron k. 7, k. 8, donos z 12.09.2023 r. k. 7v, harmonogram zajęć k. 9-9v, opinia lekarza psychiatry k. 16-18, wypis ze szpitala k. 19, dokumentacja cywilna i karna związana ze sprawami między ubezpieczonym a jego żoną k. 20-44, przesłuchanie ubezpieczonego k. 61-61v, opinia biegłego z zakresu psychiatrii T.

M. k. 68-68v Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci w/w dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w oparciu o przesłuchanie ubezpieczonego i opinię biegłego z zakresu psychiatrii T. M., które wraz z dowodami z dokumentów tworzyły spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy. Sąd zgodnie z art. 235 ( 2 )§1 pkt 2 i 5 k.p.c. pominął dowód z akt sprawy (...) i (...) Prokuratury Rejonowej w R. oraz pominął dowód z akt sprawy (...) i (...) Sądu Okręgowego w R..

Sąd pominął powyższe dowody z uwagi, iż sprawa została w całości wyjaśniona w oparciu o dołączoną do sprawy dokumentację medyczną, dokumentację z postępowania karnego i cywilnego ubezpieczonego, przesłuchania ubezpieczonego i opinię biegłego, które były wystarczające w celu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ponadto dowody te służyłby jedynie przedłużeniu się postępowania.

Sąd zważył co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego (Dz,. U. z 2021 r. poz. 1133) w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Zgodnie z art. 68 ww. ustawy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, są uprawnieni do kontrolowania ubezpieczonych co do prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem oraz są upoważnieni do formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. ustawy, ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Sąd podzielił stanowisku Sądu Najwyższego, który wskazał, że regulacja z art. 17 ust. 1 ustawy z 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa nie jest oparta na egzemplifikacji przypadków, w których ubezpieczony traci prawo do zasiłku chorobowego.

Nie można więc przyjąć, że każdy wyjazd za granicę w okresie niezdolności do pracy oraz każda podróż samolotem pozbawia ubezpieczonego prawa do zasiłku, gdyż tak stanowcza (kategoryczna) norma z tej regulacji nie wynika. Innymi słowy nie każda podróż samolotem i pobyt za granicą są równoznaczne z wykorzystywaniem zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia. Ustawa nie stanowi wszak wprost, że w takiej sytuacji ubezpieczony traci prawo do zasiłku. Wyjątek od zasady prawa do zasiłku w okresie chorobowej niezdolności do pracy wynika zatem z wykładni i stosowania art. 17 ust. 1 ustawy w indywidualnej sprawie ubezpieczonego. (Wyrok SN z 17.01.2024 r., sygn.

I USKP 93/22) Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż ubezpieczony nie utracił prawa do zasiłku chorobowego za okres wskazany w decyzji. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że ubezpieczony był niezdolny do pracy w okresie od 20 stycznia 2024 roku do 9 lutego 2024 roku z powodu zaburzeń adaptacyjnych. Zaburzenia te były spowodowane zachowaniem i postępowaniem jego żony, która dowiedziała się, że ubezpieczony chce się z nią rozwieźć. Ubezpieczony leczył się więc u lekarza psychiatry, który polecił mu zmianę otoczenia w celu rekonwalescencji.

Ubezpieczony nie mógł więc przebywać na zwolnieniu lekarskim w Polsce, gdyż był śledzony przez detektywów na zlecenie jego żony. Ponadto ubezpieczony był nękany, dlatego też zdecydował, że pojechać do Meksyku, gdyż było to miejsce gdzie często wcześniej wyjeżdżał i gwarantowało mu spokój i rehabilitację. Jego znajomy posiada tam ośrodek medytacji, oddychania, leczenia traum i stresów. Ubezpieczony przebywając na wyjeździe w Meksyku w okresie od 26 stycznia 2024 roku do 6 lutego 2024 roku wykorzystywał zwolnienie lekarskie w sposób zgodny z jego celem, tj. w ramach procesu leczenia i rekonwalescencji.

Pobyt w Centrum Medytacji i Leczenia Traum w T. przyspieszył odzyskanie zdolności do pracy, gdyż ubezpieczony pracę u nowego pracodawcy- (...) Spółka (...) od 1 sierpnia 2024 roku na stanowisku menadżerskim. Ubezpieczony prawidłowo zinterpretował zawarte w dokumentacji sporządzonej przez lekarza psychiatrę zalecenia zmiany miejsca pobytu, przynajmniej okresowo ze względu na nachodzenie przez żonę. Zalecenia zmiany miejsca pobytu wydane przez lekarza było w pełni uzasadnione, a ubezpieczony podejmując decyzję o wyjeździe do ww. miejsca powrócił do zdrowia.

Ustalając te okoliczności Sąd w pełni podzielił opinię biegłego z zakresu psychiatrii jako sporządzoną przez osobę posiadającą wysokie kwalifikacje, będącą specjalistą w dziedzinie schorzeń występujących u ubezpieczonego. Podkreślenia przy tym wymaga, że żadna ze stron nie kwestionowała niniejszej opinii. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu K. G. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 20 stycznia 2024 roku do 9 lutego 2024 roku.

Sędzia Wiesław Jakubiec