Court dismissed appeal against civil court ruling on liability for road debris cleanup by tortfeasor and insurer.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal regarding a first-instance judgment awarding damages for road debris cleanup. The plaintiff argued that the driver and their insurer were liable for cleaning the road, while the defendant claimed this duty belonged solely to the road manager. The court upheld the lower court's finding that the tortfeasor and their insurer must pay for the cleanup as it constitutes damage caused by their action.
Legislator headnote
AI generatedArt. 361 § 1 kc; Art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych: The tortfeasor and their insurer bear liability for cleaning road debris resulting from a traffic accident, as such debris constitutes damage caused by the tortfeasor's action.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III Ca 1136/22
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 marca 2022 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi: zasądził od (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz P. S. kwotę 2.045,47 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie: od kwoty 751,91 złotych od dnia 5 czerwca 2020 r. do dnia zapłaty; od kwoty 1.293,56 złotych od dnia 4 listopada 2020 r. do dnia zapłaty; oddalił powództwo w pozostałym zakresie; ustalił, że P. S. wygrał proces w 41 %, a (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w 59 % i w takim stosunku obciąża strony kosztami procesu, pozostawiając szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu; nakazał zwrócić ze środków Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi na rzecz P. S. kwotę 968,40 złotych tytułem niewykorzystanej części zaliczki uiszczonej w dniu 29 listopada 2021 roku.
Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany w części zasądzającej od pozwanego kwotę 713,39 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 czerwca 2020 r. do dnia zapłaty, a także w zakresie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 361 § 1 kc w zw. z art. 34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sprawca kolizji drogowej oraz zakład ubezpieczeń, z którym zawarł on umowę ubezpieczenia oc, ponoszą odpowiedzialność z tytułu zanieczyszczenia jezdni pozostałościami powypadkowymi, podczas gdy naprawienie szkody tego rodzaju nie wchodzi w zakres odpowiedzialności posiadacza pojazdu i jego ubezpieczyciela, bowiem należy do zadań własnych zarządcy drogi ( w niniejszej sprawie Miasta Ł. ), jak również błędną wykładnię art. 34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, polegająca na przyjęciu , że zanieczyszczenie drogi pozostałościami powypadkowymi stanowi jej zniszczenie lub uszkodzenie.
W związku z tym skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa także co do kwoty 712,39 zł oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu za I instancję, a nadto zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja pozwanego nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Wbrew zapatrywaniom apelującego, zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Sąd Okręgowy podziela poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia i w konsekwencji przyjmuje za swoje, uznając za zbędne powielanie ich w całości w treści niniejszego uzasadnienia. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji w sposób właściwy zastosował również odpowiednie przepisy prawne do stanu faktycznego niniejszej sprawy, zwłaszcza przepisy prawa materialnego, których naruszenie zarzucił skarżący.
Zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego w postaci art. 361 § 1 kc w zw. z art. 34 ust.1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że sprawca kolizji drogowej oraz zakład ubezpieczeń, z którym zawarł on umowę ubezpieczenia oc, ponoszą odpowiedzialność z tytułu zanieczyszczenia jezdni pozostałościami powypadkowymi, podczas gdy naprawienie szkody tego rodzaju nie wchodzi w zakres odpowiedzialności posiadacza pojazdu i jego ubezpieczyciela, bowiem należy do zadań własnych zarządcy drogi ( w niniejszej sprawie Miasta Ł. ), a zanieczyszczenie drogi pozostałościami powypadkowymi nie stanowi jej zniszczenia lub uszkodzenia jest całkowicie bezzasadny.
Wywód prawny Sądu Rejonowego w tym zakresie jest trafny i wyczerpujący, a zwłaszcza w całości zgodny ze stanowiskiem Sądu Odwoławczego. Podkreślić należy, że zanieczyszczenie nawierzchni pasa drogowego powstałe po zdarzeniu drogowym jest szkodą podlegającą naprawieniu, a obowiązany do naprawienia jest sprawca szkody i odpowiadający za niego ubezpieczyciel w ramach umowy oc. Zgodnie z treścią art. 20 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi, budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz wykonywanie robót interwencyjnych, robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
Są to czynności wynikające ze zwykłego używania drogi. Zanieczyszczenie drogi w wyniku wypadku komunikacyjnego jest spowodowane działaniem sprawcy wypadku, za którego odpowiedzialność ponosi jego ubezpieczyciel z tytułu oc. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 779 z późn. zm.). to sprawca zdarzenia komunikacyjnego powinien płacić za sprzątanie drogi po zdarzeniu drogowym, co zostało potwierdzone orzecznictwem SN ( uchwała z dnia 20 stycznia 2022 roku III CZP 9/22, LEX nr 3287920).
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc , oddalił apelację i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art. 98 kpc