Appeal court dismisses delay complaint regarding incidental detention proceedings as outside statutory scope.
Legislator summary
AI generatedThe appellant filed a complaint alleging procedural delay in incidental proceedings concerning temporary detention measures. The court determined that such incidental proceedings fall outside the statutory scope of complaints for delay under the relevant Act, which applies only to main criminal proceedings. Consequently, the complaint was left without examination, and the appellant was exempted from filing fees.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Skarga na przewlekłość postępowania przysługuje wyłącznie w postępowaniu głównym, a nie w postępowaniu incydentalnym, takim jak postępowanie w przedmiocie stosowania środków zapobiegawczych.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
POSTANOWIENIE dnia 13 października 2022 r. Sąd Apelacyjny w P. w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Krzysztof Lewandowski Sędziowie: Piotr Michalski (spr.) Grzegorz Nowak Protokolant: st.sekr.sąd. Małgorzata Zwierzchlewska po rozpoznaniu w sprawie: A. D. ( (...)) skargi z dnia (...) r. na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w P. o sygn. (...) i (...) p o s t a n a w i a 1. na podstawie 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tj. Dz. U. z 2018 roku, poz. 75, z późn. zm.) zwolnić skarżącego A. D. od kosztów postępowania skargowego, w tym opłaty od złożonej skargi;
2. na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tj. Dz. U. z 2018 roku, poz. 75, z późn. zm.) pozostawić bez rozpoznania skargę na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w P. o sygn. (...) i (...).
UZASADNIENIE
Pismem datowanym na dzień (...) r. A. D. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawach Sądu Okręgowego w P. o sygnaturze (...) oraz (...). Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości postępowania w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o przedłużeniu stosowania tymczasowego aresztowania oraz jego wniosków o uchylenie izolacyjnego środka zapobiegawczego. Skarżący wniósł przy tym o zasądzenie na jego rzecz „5000 tysięcy”.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :
Skarga okazała się niedopuszczalna z mocy ustawy. Wskazać należało, że przedmiotem skargi nie było postępowanie główne (które zostało prawomocnie umorzone wyrokiem z dnia 3 lutego 2022 r. – k. 1145), lecz postępowanie incydentalne w przedmiocie stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego. Postępowanie takie nie należy do przedmiotowego zakresu stosowania ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j.
Dz. U. z 2018 r., 75). Zgodnie bowiem z art. 2 tejże ustawy, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych […] (przewlekłość postępowania). Nadto, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie.
Z brzmienia przytoczonego przepisu, zwłaszcza ze sformułowania „postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie” oraz „wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych” wynika jasno, że skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki przysługuje jedynie w postępowaniu głównym, a nie w postępowaniu incydentalnym jakim jest m.in. postępowanie w przedmiocie stosowania środków zapobiegawczych. Wskazać bowiem należało, że „sprawą w postępowaniu sądowym” jest oskarżenie w sprawie karnej, pozew w postępowaniu cywilnym procesowym, wniosek w postępowaniu nieprocesowym itd., w którym ma zapaść orzeczenie o prawach osoby, wszczynającej postępowanie ( vide:
P. A., „Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym…”, LexisNexis 2013, teza 3 do art. 1; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. I S 49/16, LEX nr 2061788). Nie jest taką "sprawą" postępowanie w przedmiocie stosowania tymczasowego aresztowania albowiem jest to postępowanie spoza głównego nurtu postępowania odpowiadającego przytoczonemu pojęciu "sprawy". Na marginesie należy zaś nadmienić, że i to postępowanie zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Okręgowego w P. z dnia(...) r. w sprawie o sygn. (...), którego przedmiotem rozpoznania było również zażalenie A.
D. oraz jego dalsze pisma procesowe, a którym utrzymano w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia (...) (k. 1053). Również wniosek skarżącego o uchylenie tymczasowego aresztowania został rozpoznany przez Sąd Okręgowy w P. w dniu (...)r., o czym świadczy treść protokołu rozprawy głównej i wydanego w jej trakcie postanowienia o utrzymaniu stosowania tymczasowego aresztowania do dnia (...) r. (k. 1144, t. VI). Z uwagi na powyższe, skargę A. D. – nienależącą do ustawowego zakresu spraw, w których badana jest przewlekłość postępowania – uznać należało za niedopuszczalną z mocy ustawy.
Jako taką, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. – który z mocy art. 8 ust. 2 powoływanej ustawy stosuje się tu odpowiednio – należało pozostawić ją bez rozpoznania, o czym orzeczono w pkt 2 postanowienia. Odnośnie orzeczenia o zwolnieniu skarżącego od kosztów postępowania skargowego, wskazać należało, iż w świetle art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust 2 powoływanej ustawy, zasadne było uznanie, że uiszczenie opłaty w wysokości 200,- zł byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Nadto zaś, pobieranie od skarżącego opłaty nie było celowe, jako że brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, który uzasadnia brak obciążania ciężarami fiskalnymi skarżącego w razie odrzucenia skargi, przemawia za tym, aby również w przypadku pozostawienia skargi bez rozpoznania ze względu na jej niedopuszczalność z mocy ustawy, sąd zwracał z urzędu wniesioną opłatę od skargi ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2013 r. w sprawie o sygn.
KSP 8/13, LEX nr 1375236). Z tego też powodu Sąd Apelacyjny zwolnił skarżącego od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi. G. N. K. L. P. M. Pouczenie Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu