Legislator Case Law & Legislation
III Cz 388/14 AI generated

Court corrects civil ruling to remove buyer's ID document details while dismissing appeal on procedural grounds.

Case Number III Cz 388/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court corrected the lower court's decision by removing the buyer's personal identification document details from the property seizure order. The buyer argued this violated data protection laws and procedural rules regarding property description. The court ruled that while the buyer's name and PESEL number were correct, including the ID document number was unnecessary and potentially invalidating, warranting a correction without dismissing the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 990 § 1 k.p.c.; Art. 350 § 1, 3 k.p.c.; Art. 361 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: A civil court order must accurately identify the subject of seizure, but including the personal identification document number of the acquirer is unnecessary and may render the data invalid, requiring correction under data protection and procedural rules.

Keywords

AI generated
property seizure order data protection law personal identification document civil procedure code correction of judgment property acquisition appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 990 § 1 k.p.c.
Zarzucił, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono regulacje: art. 990 § 1 k.p.c. oraz art.
Art. 325 k.p.c.
oraz art. 325 k.p.c. w zw.
Art. 361 k.p.c.
z art. 361 k.p.c. poprzez jego wadliwe zastosowanie oraz art.
Art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych
poprzez jego wadliwe zastosowanie oraz art. 23 ust.
Art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych
Art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych
w związku z art. 361 k.p.c.
Art. 350 § 1 i 3 k.p.c.
Ich zamieszczenie w sentencji zaskarżonego orzeczenia było zatem zbędne, co czyniło koniecznym sprostowanie w tym zakresie zaskarżonego orzeczenia w oparciu o regulacje art. 350 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 385 k.p.c.
Czyni to zażalenie bezzasadne, co stosownie do regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. prowadziło do jego oddalenia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 388/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Magdalena Balion – Hajduk SR del. Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela Banku (...) Spółki Akcyjnej w K. przeciwko dłużnikowi D. G. (G.) o egzekucję świadczeń pieniężnych na skutek zażalenia nabywcy J. H. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I Co 1198/12 postanawia:

1. sprostować sentencję zaskarżonego postanowienia poprzez oznaczenie nabywcy o tyle, że jest nim J. H., syna E. i H., (PESEL (...));

2. oddalić zażalenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion – Hajduk Sygn. akt III Cz 388/14

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Rybniku w postanowieniu z dnia 10 10 2013r. udzielił przybicia nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny położony w R. przy ulicy (...), dla której Sąd Rejonowy w Rybniku prowadzi księgę wieczystą o nr (...), z którym związany jest udział w prawie użytkowania wieczystego w nieruchomości wspólnej KW nr (...) wynoszący (...) będącej przedmiotem przetargu w dniu 10 10 2013r. na rzecz J. H., syna E. i H., PESEL: (...) legitymującego się dowodem osobistym o podanej serię i numerze, za cenę 44.533,33 zł do jego majątku osobistego.

Orzeczenie zaskarżył nabywca J. H. w części dotyczącej „oznaczenia nieruchomości oraz publikacji rodzaju, serii oraz numeru jego dowodu tożsamości”, wnosząc o zmianę postanowienia i zasądzenie na jego rzecz od dłużnika zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono regulacje: art. 990 § 1 k.p.c. oraz art. 325 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. poprzez jego wadliwe zastosowanie oraz art. 23 ust. 1, art. 26 ust. 1, 36 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, gdyż Sąd pierwszej instancji nie oznaczył właściwie nieruchomości będącej przedmiotem przetargu oraz niezasadnie zamieścił w treści orzeczenia rodzaj, serię i numer jego dokumentu tożsamości.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :

Skarżący w zażaleniu nie kwestionuje samej zasadności dokonanego przez Sąd Rejonowy w zaskarżonym postanowieniu przybicia nieruchomości a jedynie oznaczenie w niej przedmiotu przybicia oraz nabywcy. Postanowienie to zostało wydane z dochowaniem wymogów przewidzianych w regulacji art. 987 k.p.c. i wbrew zarzutom zażalenia zawiera ono wszystkie elementy przewidziane w regulacji art. 990 k.p.c. Spełnia ono bowiem rolę wstępną w stosunku do przysądzenia własności, w konsekwencji czego przy oznaczeniu jego przedmiotu nie wymienia się w nim – do czego dąży zażalenie - prawa własności, a jedynie oznacza się nieruchomość, której dotyczy udzielone przybicie.

Czyni to zażalenie bezzasadne, co stosownie do regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. prowadziło do jego oddalenia. W pewnych sytuacjach oznaczenie nabywcy przez podanie wyłącznie jego imienia i nazwiska może być niewystarczające, stąd też w doktrynie prawa postuluje się, żeby podawać w postanowieniu także inne bliższe jego dane osobowe (np. imiona rodziców bądź adres zamieszkania), tak aby można było w sposób pewny zindywidualizować jego osobę. Niewątpliwie wymogi te realizuje podanie w oznaczeniu nabywcy numeru pod jakim został on zarejestrowany w rejestrze PESEL, wobec czego jego zamieszczenie w sentencji zaskarżonego postanowienia było prawidłowe.

Za wadliwe natomiast należy uznać podawanie w treści rozstrzygnięcia danych dokumentu tożsamości nabywcy, gdyż jak trafnie podnosi skarżący dokument ten może utracić ważność, przez co te staną się one nieaktualne. Ich zamieszczenie w sentencji zaskarżonego orzeczenia było zatem zbędne, co czyniło koniecznym sprostowanie w tym zakresie zaskarżonego orzeczenia w oparciu o regulacje art. 350 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest merytorycznie prawidłowe i dlatego zażalenie nabywcy jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., a sprostowania jego sentencji dokonano stosując regulację art. 350 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.