Court allows appeal against acquittal for minor offense due to failure to analyze specific traffic safety regulations.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Konin acquitted the defendant of a minor traffic offense but granted the prosecutor's appeal. The first-instance court failed to properly analyze the specific obligations under traffic regulations regarding reversing maneuvers, focusing only on the danger created rather than the procedural duty to check for obstacles and ensure safety. Consequently, the appellate court ordered a retrial to evaluate whether the defendant correctly performed the reversing maneuver and assessed the social harm of the act.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 k.w. w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 3 PoRD; The court must analyze the specific statutory obligations of a driver when reversing, including checking for obstacles and ensuring safety, before determining if the act constitutes a minor offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IIKa 247/24
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z dnia 21 czerwca 2024 r. w sprawie IIW43/24 uniewinnił R. M. od zarzutu popełnienia wykroczenie z art. 98 k.w. w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 3 PoRD polegającego na tym, że w dniu 22 grudnia 2023r. około godz. 13:00 w miejscowości K. ul. (...) parking przy restauracji (...) kierując pojazdem marki V. o nr rej. (...) nie zachował należytej ostrożności i bezpiecznej odległości podczas wykonywania manewru cofania w wyniku czego uszkodził zaparkowany pojazd marki M. (...) o nr rej. (...). Apelację od tego wyroku złożył oskarżyciel – Komendant KPP w K. wskazując na podstawy z art. 438 pkt1,2,i 4 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w., w szczególności obrazę prawa materialnego wskazując, że z materiału dowodowego bezspornie wynika, że obwiniony dopuścił się zarzucanego mu czynu.
Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji odmówił wiary obwinionemu, że ten w ogóle nie wykonywał manewru cofania i ocena ta jest przekonywująca. Sąd ten dokonując subsumpcji zachowania się obwinionego nie dokonał jednak - wbrew wymogom z art. 424 k.p.k. w zw. z 82 § 1 k.w. - analizy przepisu art.
23. PoRD, zgodnie z którym kierujący pojazdem jest obowiązany przy cofaniu ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu i zachować szczególną ostrożność, a w szczególności:
a) sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia, b) upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda; w razie trudności w osobistym upewnieniu się kierujący jest obowiązany zapewnić sobie pomoc innej osoby. Dopiero dokonane ustalenia przez pryzmat tych wymogów mogły pozwolić na ocenę czy zachowanie obwinionego było prawidłowe. Dalej, dopiero w przypadku ustalenia nieprawidłowości konieczna była ocena czy zachowanie kierującego zagrażało bezpieczeństwu innej osoby w rozumieniu art. 98 k.w.
W niniejszej sprawie sąd I instancji ograniczył się tylko do oceny niebezpieczeństwa, którą kwestionuje apelujący wskazując, że obwiniony jednak stworzył swoim zachowaniem zagrożenie dla osób znajdujących się w samochodzie M. (...) stojącym za nim. Zważywszy na gabaryty samochodu kierowanego przez obwinionego, rodzaj wykonywanego manewru i jego ograniczoną widoczność, zdaniem sądu odwoławczego, zarzut ten jest całkowicie uzasadniony. Nie sposób uznać, że cofanie samochodem ciężarowym nie stanowi zagrożenia dla osób znajdujących się w pojeździe stojącym za nim.
Dotyczy to w zasadzie prawie każdej sytuacji, dlatego tak istotna jest właśnie ocena prawidłowego wykonania manewru cofania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, uwzględni uwagi sądu odwoławczego i przez pryzmat tych wskazówek oceni prawidłowość zachowania się obwinionego przy wykonywaniu manewru cofania i zaistniałe zagrożenie, a dodatkowo oceni szkodliwość społeczną tego czynu, przy uwzględnieniu przyczynienia się kierującego M. (...) do zaistnienia sytuacji kolizyjnej. Sędzia Karol Skocki