Court upheld permanent easement fee increase based on 3% market value rule and rejected plaintiff's appeal.
Legislator summary
AI generatedThe court upheld the plaintiff's objection to the permanent easement fee increase, ruling that the new rate was justified by the property's market value. The plaintiff argued the valuation criteria were flawed, but the court confirmed the fee should be 3% of the appraised value. Consequently, the court dismissed the request to invalidate the fee increase while ordering the plaintiff to pay the resulting cost difference.
Legislator headnote
AI generatedArt. 77 ust. 2a u.g.n.; Art. 189 k.p.c.; The court must determine the permanent easement fee based on market value when a local authority issues a new rate, rejecting arguments that the increase is unjustified if it falls within the statutory 3% cap.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 131/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 marca 2024 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Leokadia Krośniak-Cebulska Protokolantka: Aleksandra Strumiłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2024 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) z siedzibą w G. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta G. o ustalenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego 1. ustala, że aktualizacja opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w G. przy ul. (...), obejmującej działki nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Gliwicach prowadzi KW nr (...) jest uzasadniona do kwoty 211.650 zł i powinna wynosić : - od 1 stycznia 2019 roku 26.209,02 zł, - od 1 stycznia 2020 roku 111.865,56 zł, - od 1 stycznia 2021 roku 197.522,09 zł, 2. oddala powództwo w pozostałym zakresie;
3. zasądza od powodowej spółki na rzecz pozwanego Skarbu Państwa zastępowanego przez Prokuratorię Generalną RP kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku do dnia zapłaty, 4. nakazuje pobrać od powodowej spółki na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 2.533,71 (dwa tysiące pięćset trzydzieści trzy 71/100) zł tytułem zwrotu części kosztów opinii biegłego tymczasowo wyłożonych z sum budżetowych. Sędzia Leokadia Krośniak-Cebulska Sygn. akt I C 131/20
UZASADNIENIE
(...) w G. wniosła sprzeciw od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 1 marca 2019 roku, którym oddalony został wniosek użytkownika wieczystego o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. W uzasadnieniu powódka wskazała, że operat szacunkowy na podstawie którego dokonywana jest aktualizacja opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania, a który był podstawą wypowiedzenia wysokości dotychczasowej opłaty nie spełnia wymaganych prawem kryteriów.
Pozwana Gmina G. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa, ustalenie wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste zgodnie z oświadczeniem woli Prezydenta Miasta G. z dnia 3 września 2018 roku i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości zabudowanej położonej w G., przy ul. (...), działek nr (...), dla której Sąd Rejonowy w Gliwicach prowadzi KW (...). Właścicielem tejże nieruchomości jest Skarb Państwa. Opłata roczna za użytkowanie wieczyste nieruchomości wynosiła 13.104,51 zł. /dowód: okoliczność bezsporna/ Pismem z dnia 3 września 2018 roku Prezydent Miasta G. wypowiedział powódce wysokość dotychczasowej opłaty rocznej za grunt oddany w użytkowanie wieczyste proponując przyjęcie nowej wysokości opłaty w kwocie 197.522,09 zł: od dnia 1 stycznia 2019 roku. w kwocie 26.209,02 zł , od dnia 1 stycznia 2020 roku w kwocie 111.865,56 zł oraz od dnia 1 stycznia 2021 roku w kwocie 197.522,09. /dowód: okoliczność bezsporna, wypowiedzenie w aktach administracyjnych oraz k. 157/ Powódka pismem z dnia 5 października 2018 roku wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona, alternatywnie, że jest uzasadniona w innej wysokości.
Orzeczeniem z dnia 1 marca 2019 roku Kolegium oddaliło wniosek uznając, iż zaktualizowana opłata roczna jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Od orzeczenia powódka wniosła w ustawowym terminie sprzeciw, następnie przesłany do tutejszego Sądu. /dowód: pismo i orzeczenie w aktach administracyjnych, sprzeciw k. 4-6/. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2021 roku Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego na okoliczność wyceny spornej nieruchomości. Biegły na podstawie akt sprawy oraz wszechstronnej i rzeczowej analizy rynku nieruchomości ustalił, iż wartość rynkowa nieruchomości na wrzesień 2018 roku wynosiła 7.055.000 zł. /dowód: ostateczna uzupełniająca opinia biegłego k: 303/ Opinia została sporządzona w oparciu o przepisy ustawy Kodeks Cywilny, ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.
Biegły ustalił stan techniczno-użytkowy gruntu na podstawie oględzin. Korzystał ze źródeł danych opisanych w pkt. 3.4 opinii k. 186. Uwzględniono następujące atrybuty rynkowe: atrakcyjność położenia, położenie blisko ciągów komunikacyjnych, możliwości inwestycyjne, uzbrojenie, dojazd oraz warunki terenowe nieruchomości. W związku z powyższym opinię biegłego sądowego uznać należało za pełną, rzetelną, szczegółową. Sąd dokonał ustaleń faktycznych w oparciu o zgromadzone i przeprowadzone w sprawie dowodowy w postaci dokumentów, których autentyczność nie była kwestionowana.
Strony ostatecznie nie kwestionowały opinii wydanej w sprawie.
Sąd zważył, co następuje
W myśl art. 77 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2010.102.651, dalej u.g.n.) wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, podlega aktualizacji nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Aktualizacji opłaty rocznej dokonuje się z urzędu albo na wniosek użytkownika wieczystego nieruchomości gruntowej, na podstawie wartości nieruchomości gruntowej określonej przez rzeczoznawcę majątkowego (art. 77 ust. 3 u.g.n.).
Właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości (art. 78 ust. 1 u.g.n.). Użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości.
Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.g.n. od orzeczenia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. W razie wniesienia sprzeciwu w terminie, orzeczenie traci moc, nawet gdy sprzeciw odnosi się tylko do części orzeczenia (art. 80 ust. 3 u.g.n.). Skarb Państwa jest właścicielem nieruchomości położonej w G. przy ul. (...).
Wieczystym użytkownikiem tejże nieruchomości jest powódka. Powódka dochowując wymogów formalnych skutecznie wszczęła postępowanie sądowe o ustalenie opłaty z tytułu wieczystego użytkowania. Powołany w sprawie biegły ostatecznie ustalił wartość rynkową nieruchomości na kwotę 7.055.000 zł. Strony zaakceptowały powyższe wyliczenie. Spór sądowy o ustalenie wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego został ukształtowany jako spór o ustalenie wywołany powództwem z art. 189 k.p.c. Zależnie od sformułowania przez użytkownika wieczystego jego żądania uwzględnienie powództwa może wyrażać się orzeczeniem ustalającym, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona, względnie, że aktualizacja jest uzasadniona w innej wysokości, którą sąd powinien określić.
W razie gdy użytkownik wieczysty nie wykaże swoich racji, sąd oddala powództwo w całości (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11.9.2003 r., III CKN 239/01). Wniesienie sprzeciwu od orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego obliguje Sąd do ustalenia wysokości opłaty rocznej w razie wzrostu wartości gruntu. Mając na uwadze powyższe Sąd ustalił, że wysokość opłaty rocznej jest uzasadniona do kwoty 211.650 zł stanowiącej 3% wartości rynkowej nieruchomości wyznaczając w ten sposób jej górną granicę. Natomiast kwota 197.522,09 zł jako niższa mieści się w tej granicy więc jest jak najbardziej uzasadniona.
Wobec faktu, że zaktualizowana opłata roczna przewyższa wielokrotnie wysokość dotychczasowej opłaty, a dotychczasowa opłata wynosiła 13.104,51 zł powódka powinna za 2019 rok uiścić opłatę w kwocie 26.209,02 zł, za 2020 rok w wysokości 111.865,56 zł i za 2021 rok w wysokości 197.522,09 zł według art. 77 ust 2a u.g.n. Tak więc wysokość opłaty zaproponowana w wypowiedzeniu z 3 września 2028 roku została ustalona prawidłowo. Żądanie w zakresie ustalenia, iż aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona należało oddalić. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., obciążając nimi powódkę.
Na koszty strony pozwanej złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 5.400 zł zgodnie § 2 pkt. 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie w zw. z art. 99 k.p.c. oraz zaliczka w kwocie 4.000 zł. Wartość przedmiotu sporu wyniosła kwotę 184.417,58 zł stanowiącą różnicę pomiędzy nowo ustaloną przez stronę pozwaną, a poprzednio uiszczaną przez powódkę opłatą roczną (197.522,09 - 13.104,51). Przez omyłkę orzekając w pkt. 3 wyroku o zwrocie kosztów postępowania Sąd pominął (nie doliczył) zaliczkę w kwocie 4.000 zł na koszt opinii biegłego.
Sąd nakazał pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.533,71 zł tytułem zwrotu części kosztów opinii biegłego tymczasowo wyłożonych z sum budżetowych stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28.7.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, gdyż koszty opinii przewyższyły kwotę zaliczki (vide: polecenie wypłaty. k. 328 i 351). Sędzia Leokadia Krośniak – Cebulska .