Legislator Case Law & Legislation
V P 3/19 AI generated

Plaintiff withdrew lawsuit; court dismisses case and awards defendants legal representation costs.

Case Number V P 3/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff withdrew the lawsuit with a waiver of claims, resulting in the dismissal of the proceedings. The defendants requested reimbursement of their legal representation costs, which the court granted in the amount of 5,400 PLN. The court ruled that no special circumstances existed under Article 102 of the Code of Civil Procedure to exempt the plaintiff from bearing these costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 203 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: Withdrawal of a lawsuit without a defendant's consent terminates proceedings, and the withdrawing party bears the costs unless special circumstances justify exemption.

Keywords

AI generated
withdrawal of lawsuit legal representation costs Code of Civil Procedure special circumstances costs of proceedings waiver of claims legal fees reimbursement

Cited Legislation

AI generated
Art. 203 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku.
Art. 203 § 2 k.p.c.
Zasadą jest (art. 203 § 2 k.p.c.), że w wypadku cofnięcia pozwu, obowiązek zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego, na jego żądanie, obciąża powoda bez względu na przyczynę cofnięcia (por.
Art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
Sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu orzekającego i do oceny tego sądu należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek pozwalający na odstąpienie od ogólnej zasady rozliczenia kosztów procesu – art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Rozstrzygając natomiast kwestię kosztów postępowania, należy mieć na uwadze, że ogólną zasadą jest, iż strona przegrywająca proces, powinna zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. ponieść koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego.
§ 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie
art. 203 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c.
art. 203 § 3 k.p.c
Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w powyższym terminie uważa się za wyrażenie zgody (art. 203 § 3 k.p.c.).
art. 203 § 4 k.p.c
Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.).
art. 469 k.p.c
Sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego (art. 469 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 2012 roku, II CZ 208/11
postanowienie Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 2012 roku, II CZ 208/11, Lex nr 1214570).
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2023 roku, III CZP 54/23
(uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2023 roku, III CZP 54/23) Wygrywającym proces współuczestnikom, o których mowa w art.
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r., CZP 130/06
72 § 1 pkt 1 k.p.c., reprezentowanym przez tego samego radcę prawnego, sąd przyznaje zwrot kosztów w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego pełnomocnika (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r., CZP 130/06) W myśl art.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1973r., II CZ 210/73
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1973r., II CZ 210/73, LEX nr 7366).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2010 roku I PZ 2/10
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2006 r., III CK 221/05
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2006 r., III CK 221/05, LEX nr 439151).
III CZP 54/23
Supreme Court rules costs for co-plaintiffs represented by one lawyer are one lawyer's fee unless circumstances warrant increase.
III CK 221/05
Supreme Court partially allowed appeal on statutory interpretation of wage increase law, remanding case for further review.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V P 3/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2024 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Stanisław Pilarczyk Protokolant: Asystent sędziego Michał Ukleja po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2024 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. przeciwko M. K. oraz P. Ł. o zapłatę postanawia:

1. Umorzyć postępowanie w sprawie.

2. Zasądzić od (...) Sp. z o.o. z siedzibą w J. – B. na rzecz pozwanych M. K. oraz P. Ł. kwotę 5 400,00 zł (pięć tysięcy czterysta złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 34,00 zł (trzydzieści cztery złote 00/100) tytułem opłaty od pełnomocnictw. Sędzia Stanisław Pilarczyk

UZASADNIENIE

(...) Spółka z o.o. reprezentowana przez pełnomocnika będącego prokurentem dnia 11 marca 2019 roku złożyła pozew przeciwko M. K. oraz P. Ł. o zapłatę solidarnie kwoty 1 375 000,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 marca 2018 roku do dnia zapłaty, kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Pismem procesowym datowanym na dzień 24 września 2019 roku strona powodowa sprecyzowała wysokość dochodzonego roszczenia, w ten sposób, iż wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych solidarnie kwoty 124 716,44 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 marca 2018 roku do dnia zapłaty, zamiast poprzedniej kwoty 1 375 000,00 zł. oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na pozew pozwani, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli o oddalenie powództwa w całości w stosunku do obu pozwanych. Ponadto, wnieśli o przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność pozwanych, zasądzenie od (...) Spółka z o.o. zwrotu kosztów postepowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie dowodów powołanych w odpowiedzi na pozew. Pismem z dnia 16 maja 2024 roku powódka (...) Spółka z o.o. cofnęła przedmiotowe powództwo wraz ze zrzeczeniem się roszczenia.

W związku z cofnięciem pozwu przez powódkę, pełnomocnik pozwanych pismem z dnia 28 maja 2024 roku, wniósł o zasądzenie od strony powodowej na rzecz każdego z pozwanych zwrotu kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, tj. kwoty po 5 400,00 zł na rzecz każdego z pozwanych oraz kwoty 17,00 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. W myśl 203 § 2 k.p.c. pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego. W razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów.

Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w powyższym terminie uważa się za wyrażenie zgody (art. 203 § 3 k.p.c.). Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.). Sąd uzna zawarcie ugody, cofnięcie pozwu, sprzeciwu lub środka odwoławczego oraz zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia za niedopuszczalne także wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego (art. 469 k.p.c.).

Zgodnie z art. 355 k.p.c. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew. Natomiast na podstawie art. 203 § 4 k.p.c. oraz art. 469 k.p.c. Sąd zobowiązany jest zawsze dokonać oceny, czy w świetle zgromadzonego materiału procesowego cofnięcie pozwu nie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo nie zmierza do obejścia prawa, bądź nie narusza słusznego interesu pracownika. Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 11 września 2014 roku III AUz 204/14, Lex nr 1508998).

W przedmiotowej sprawie brak jest okoliczności, które sprzeciwiałyby się cofnięciu przedmiotowego pozwu. Sąd Okręgowy uznał, że cofnięcie przez (...) Sp. z o.o. powództwa przeciwko pozwanym M. K. oraz P. Ł., jest dopuszczalne oraz zgodne z prawem i zasadami współżycia społecznego, jak również nie zmierza do obejścia prawa i nie narusza słusznego interesu pracownika. Cofnięcie pozwu zostało dokonane w sposób prawnie skuteczny, wobec czego – na podstawie art. 355 k.p.c., orzeczono jak w pkt 1 postanowienia . Rozstrzygając natomiast kwestię kosztów postępowania, należy mieć na uwadze, że ogólną zasadą jest, iż strona przegrywająca proces, powinna zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. ponieść koszty procesu, w tym koszty zastępstwa procesowego.

Powyższy przepis statuuje bowiem zasadę, zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 98 § 3 k.p.c. ). Zasadą jest (art. 203 § 2 k.p.c.), że w wypadku cofnięcia pozwu, obowiązek zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego, na jego żądanie, obciąża powoda bez względu na przyczynę cofnięcia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 2012 roku, II CZ 208/11, Lex nr 1214570).

W razie współuczestnictwa materialnego (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.) do niezbędnych kosztów procesu poniesionych przez współuczestników reprezentowanych przez jednego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym zalicza się jego wynagrodzenie ustalone niezależnie od liczby reprezentowanych przez niego uczestników. Sąd może jednak podwyższyć to wynagrodzenie, jeżeli przemawiają za tym okoliczności, o których mowa w art. 109 § 2 k.p.c. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2023 roku, III CZP 54/23) Wygrywającym proces współuczestnikom, o których mowa w art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c., reprezentowanym przez tego samego radcę prawnego, sąd przyznaje zwrot kosztów w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego pełnomocnika (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r., CZP 130/06) W myśl art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko cześć kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

Artykuł ten wprowadza rozwiązanie szczególne, niepodlegające wykładni rozszerzającej, wykluczające stosowanie wszelkich uogólnień oraz wymagające do swego zastosowania wystąpienia wyjątkowych okoliczności. Nie konkretyzuje on pojęcia wypadków szczególnie uzasadnionych, pozostawiając ich kwalifikację, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności danej sprawy, sądowi ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1973r., II CZ 210/73, LEX nr 7366). Sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu orzekającego i do oceny tego sądu należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek pozwalający na odstąpienie od ogólnej zasady rozliczenia kosztów procesu – art. 98 § 1 k.p.c. (por .postanowienie Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2010 roku I PZ 2/10, OSNP 2011/23-24/297).

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu i do jego oceny należy przesądzenie, czy wystąpił szczególnie uzasadniony wypadek, który uzasadnia odstąpienie, a jeśli tak – to w jakim zakresie, od generalnej zasady obciążania kosztami procesu strony przegrywającej spór (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2006 r., III CK 221/05, LEX nr 439151). Podstawą do takiej oceny może być zachowanie się strony w procesie, jak i jej sytuacja poza procesowa.

Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności szczególnie uzasadnione w rozumieniu art. 102 k.p.c. dlatego Sąd zasądził od (...) Sp. z o.o. na rzecz pozwanych M. K. oraz P. Ł. kwotę 5 400,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 34,00 zł tytułem opłaty od dwóch pełnomocnictw, co znalazło odzwierciedlenie w punkcie 2 postanowienia. Podstawę obliczenia kwoty zastępstwa procesowego Sąd dokonał na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2023.1964), a o odsetkach ustawowych za opóźnienie od zasądzonej kwoty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c. Sędzi a Stanisław Pilarczyk