Legislator Case Law & Legislation
III Cz 112/14 AI generated

Appeal dismissed because defendant failed to prove legal interest in security under Article 730 of Civil Procedure Code.

Case Number III Cz 112/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the defendant's appeal against the lower court's decision to reject a request for security in an alimony case. The defendant argued that a prior agreement created a claim justifying security, but the court held that the plaintiff only needs to prove the existence of the claim. The court ruled that the defendant must independently demonstrate a legal interest in granting the security, which they failed to do.

Legislator headnote

AI generated

Art. 753 § 1 k.p.c.; Art. 730 § 1, 2 k.p.c.: In alimony disputes, the claimant need only prove the existence of the claim, while the defendant must independently demonstrate a legal interest in granting security, which exists only if lack of security prevents or seriously hinders the execution of the judgment or the achievement of the proceedings' purpose.

Keywords

AI generated
alimony security legal interest requirement procedural security Civil Procedure Code provisional relief appeal dismissal burden of proof

Cited Legislation

AI generated
Art. 753 § 1 k.p.c.
art. 753 § 1 kpc poprzez nieudzielenie zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych w sposób określony we wniosku albowiem zostało uprawdopodobnione istnienie roszczenia, zaś istniejąca między stronami ugoda zawarta przed Sądem Rejonowym w Raciborzu w dniu 12 maja 2010 roku, w której M.
Art. 730 § 1, 2 k.p.c.
753 § 1 zdanie 2 dotyczy wyłącznie uprawnionego do alimentów , nie odnosi się natomiast do zobowiązanego, który winien wykazać interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, stosownie do treści art. 730 1§ 1 i 2 kpc.
Art. 385 k.p.c.
Reasumując, postanowienie Sądu I instancji prawidłowe, zatem zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. SSR ( del.) Anna Hajda SSO Aleksandra Janas SSO Gabriela Sobczyk
art. 385 k.p.c
Reasumując, postanowienie Sądu I instancji prawidłowe, zatem zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 112/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Aleksandra Janas Sędzia SO Gabriela Sobczyk Sędzia SR ( del.) Anna Hajda ( spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2014 roku sprawy z powództwa A. W. i H. W. przeciwko M. W. o podwyższenie alimentów na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 20 listopada 2013 roku, sygn. akt III RC 166/13 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt III Cz 112/14

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Raciborzu oddalił wniosek pozwanego o udzielenie zabezpieczenia. Uzasadniając orzeczenie wskazał Sąd Rejonowy, że pozwany nie wykazał interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia oraz nie uprawdopodobnił istnienia roszczenia. Zażalenie na wskazane powyżej orzeczenie złożył pozwany zaskarżając postanowienie w całości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 753 § 1 kpc poprzez nieudzielenie zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych w sposób określony we wniosku albowiem zostało uprawdopodobnione istnienie roszczenia, zaś istniejąca między stronami ugoda zawarta przed Sądem Rejonowym w Raciborzu w dniu 12 maja 2010 roku, w której M.

W. zobowiązał się także do uiszczania opłat za mieszkanie, a powódka H. W. zapewniła, że będzie żywić pozwanego i dostarczać mu środków higienicznych w chwili obecnej z uwagi na fakt, że strony nie mieszkają razem – po stronie pozwanego istnieje roszczenie, które może być dochodzone w drodze egzekucji, zaś po stronie H. W. do takiej egzekucji się nie nadaje. W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia i zobowiązanie pozwanego M. W., tytułem zabezpieczenia powództwa do uiszczania na rzecz małoletniej powódki A.

W. kwoty po 800,00 złotych miesięcznie przez czas trwania procesu, płatnej do dnia 10 każdego bieżącego miesiąca z góry, począwszy od dnia wniesienia pozwu wraz z ustawowymi odsetkami w wypadku zwłoki w płatności każdej kwoty, w miejsce ugody zawartej przed Sądem rejonowym w Raciborzu w dniu 12 maja 2010 roku, sygn. akt III RC 105/10.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. W art. 753 kpc unormowano szczególne zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych, które ma charakter zabezpieczenia nowacyjnego i polega na stworzeniu na czas trwania procesu nowej prowizorycznej sytuacji, w której obowiązany zobligowany jest do zapłaty jednorazowo albo okresowo pewnej sumy pieniężnej. Celem zabezpieczenia w tym przypadku nie jest zapewnienie egzekucyjnego wykonania przyszłego wyroku, lecz natychmiastowe dostarczanie uprawnionemu środków utrzymania. W sprawach o alimenty uprawniony domagający się udzielenia zabezpieczenia w sposób nowacyjny jest obowiązany wyłącznie do uprawdopodobnienia istnienia roszczenia.

Uprawniony nie musi uprawdopodabniać istnienia interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, co oznacza, iż wniosek o udzielenie zabezpieczenia nie musi zawierać wymogu formalnego. Podziela zatem Sąd Okręgowy pogląd zaprezentowany w motywach zaskarżonego orzeczenia, iż regulacja zawarta w przepisie art. 753 § 1 zdanie 2 dotyczy wyłącznie uprawnionego do alimentów , nie odnosi się natomiast do zobowiązanego, który winien wykazać interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, stosownie do treści art. 730 1§ 1 i 2 kpc. Zgodnie z treścią § 2 powołanego przepisu interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie.

Przy uwzględnieniu argumentacji zaprezentowanej w motywach wniosku o zabezpieczenie oraz w zażaleniu stwierdzić należy, że skarżący nie przedstawił okoliczności uzasadniających istnienie interesu prawnego - występującego po jego stronie - w udzieleniu zabezpieczenia. Reasumując, postanowienie Sądu I instancji prawidłowe, zatem zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. SSR ( del.) Anna Hajda SSO Aleksandra Janas SSO Gabriela Sobczyk