Legislator Case Law & Legislation
VIII U 285/23 AI generated

Social Security Court allows compensation claim by granting 15 years of special work conditions based on witness testimony.

Case Number VIII U 285/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court reversed the Social Security Office's decision denying compensation to the applicant, R. B. The applicant had proven 13 years and 11 months of special work but lacked documentation for a specific 1997-1999 period, which the office deemed insufficient. The court found through witness testimony and the applicant's own statements that he worked as a mold maker during this gap, thereby meeting the 15-year requirement for compensation. Consequently, the court granted the applicant the right to compensation while noting he did not qualify for early retirement benefits.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku: The court established that a period of employment in special conditions is validly recognized for compensation entitlement when witness testimony and applicant statements corroborate the nature of work, even if the employer's certificate failed to strictly match the official list.

Keywords

AI generated
compensation for special work Social Security Office decision witness testimony evidence 15 years special conditions mold maker occupation retirement benefits distinction burden of proof employment

Cited Legislation

AI generated
art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych
W takiej sytuacji możliwe było przyznanie mu prawa do rekompensaty na podstawie art. 21 ust.
art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
1 ustawy o emeryturach pomostowych pod warunkiem, iż legitymowałby się on co najmniej 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS ( art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS - art.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
art. 477 14 § 2 k.p.c.
W konsekwencji takiego przyjęcia Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. w punkcie 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu prawo do rekompensaty.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 285/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 sierpnia 2023 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca: sędzia Małgorzata Sąsiadek Protokolant: Iwona Sławińska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2023 roku w Gliwicach na rozprawie sprawy z odwołania R. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do rekompensaty, ustalenie kapitału początkowego na skutek odwołania R. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 9 lutego 2023 roku, nr (...) z dnia 13 stycznia 2023 roku, nr (...)-2007 zmienia zaskarżoną decyzję z dnia 9 lutego 2023 roku w ten sposób, że przyznaje odwołującemu prawo do rekompensaty; oddala odwołanie od decyzji z dnia 13 stycznia 2023 roku. (-) sędzia Małgorzata Sąsiadek Sygn. akt VIII U 285/23

UZASADNIENIE

Punktu 1 wyroku z dnia 1 sierpnia 2023 roku. Decyzją z dnia 9 lutego 2023 roku pozwany organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z., po rozpoznaniu wniosku odwołującego R. B. z dnia 2 lutego 2023 roku odmówił mu prawa do rekompensaty za pracę w szczególnych warunkach. Organ rentowy wskazał, że odwołujący do dnia 31 grudnia 2008 roku nie udokumentował 15 lat pracy w warunkach szczególnych . Organ rentowy wskazał, że odwołujący udowodnił 13 lat, 11 miesięcy i 1 dzień pracy w warunkach szczególnych. Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy nie uwzględnił odwołującemu okresu pracy od 1 czerwca 1997 roku do 27 września 1999 roku z tytułu zatrudnienia w Zakładach (...) S.A. w Z., gdyż okres ten nie został wystarczająco udowodniony – w przedłożonym świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z 16 grudnia 1999 roku pracodawca nie określił charakteru wykonywanej pracy ściśle według wykazu, działu i pozycji Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku.

Odwołujący nie zgodził się z zaskarżoną decyzją wskazując, że w okresie spornym pracował na stanowisku formierza. Tym samym wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do rekompensaty. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Odwołujący R. B. urodził się (...). Decyzją z dnia 9 lutego 2023 roku pozwany organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił mu prawa do rekompensaty za pracę w szczególnych warunkach.

Organ rentowy wskazał, że odwołujący do dnia 31 grudnia 2008 roku udowodnił 13 lat, 11 miesięcy i 1 dzień pracy w warunkach szczególnych. Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy nie uwzględnił odwołującemu okresu pracy od 1 czerwca 1997 roku do 27 września 1999 roku z tytułu zatrudnienia w Zakładach (...) S.A. w Z., gdyż okres ten nie został wystarczającą udowodniony – w przedłożonym świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z 16 grudnia 1999 roku pracodawca nie określił charakteru wykonywanej pracy ściśle według wykazu, działu i pozycji Rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku.

Ze świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 16 grudnia 1999 roku wydanego przez Odlewnie (...) S.A. w C. wynika, że odwołujący był zatrudniony w tym zakładzie pracy w okresie od dnia 1 czerwca 1997 roku do dnia 27 września 1999 roku, a w okresie od dnia 1 czerwca 1997 roku do dnia 31 grudnia 1998 roku wykonywał pracę na stanowisku „formierz ręczny” wymienionym w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu hutnictwa maszynowego (Dz.Urz.

MHiPM nr 1-3,poz. I). Zakład (...) S.A. w Z. zajmował się formowaniem odlewów form wlewnic, pancerzy, drzwi, ram. Miejscem pracy odwołującego była hala. W tym czasie nie było maszyn do robienia form, wszystko trzeba było robić ręcznie. Te formy były robione z piasku, cementu, były też formy z piasku betonitowego. Piasek był przywożony samochodami na inną halę, która była obok, tam była robiona masa cementowa i przewożona była wózkiem na halę, gdzie między innymi pracował odwołujący. To było przewożone suwnicą na dane stanowisko, formy były robione w gruncie.

Formy miały szerokość od 1,5 metra do 5-6 metrów. Jeżeli trzeba było zrobić więcej form, to te formy robiły 2-3 osoby. Jeżeli była 1 forma do zrobienia, to robiły ją zazwyczaj 2 osoby. Odwołujący tak jak pozostali robił dziennie 2-3 formy, połowa czasu pracy to pozycja schylona. Tą formę po zrobieniu trzeba było obsypać cementem. Ta forma zostawała potem do zalania. Robienie tych form zajmowało cały dzień. Odwołujący w okresie spornym pracował w pełnym wymiarze czasu pracy i przez 8 godzin dziennie robił te formy. Na hali, gdzie pracował odwołujący był kurz i była praca ubijakiem pneumatycznym, czyli były wibracje.

Pracownicy mieli ubrania robocze, rękawice, nakolanniki. Razem z odwołujący w Zakładzie (...) S.A. w Z. pracowali: F. W. i K. P., którzy zostali przesłuchani w sprawie w charakterze świadków. Obaj zeznali przed Sądem, że z tego zakładu pracy otrzymali świadectwo pracy w warunkach szczególnych. Świadek F. W. okazał nawet takie świadectwo pracy. Odwołujący też miał takie świadectwo pracy, ale je zgubił. Odwołujący nie nabył prawa do wcześniejszej emerytury, a organ rentowy nie kwestionował pozostałych ustawowych przesłanek do nabycia przez odwołującego prawa do rekompensaty.

Okolicznością sporną w sprawie był zatem brak udokumentowania przez odwołującego do 31 grudnia 2008 roku 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji z akt organu rentowego, zeznań świadków: F. W., K. P., przesłuchania odwołującego (e – protokół z dnia 18 lipca 2023 roku). Sąd dał wiarę zeznaniom świadków i odwołującego, gdyż były one rzeczowe, logiczne i wzajemnie się uzupełniały. Przesłuchani w sprawie świadkowie, którzy pracowali razem z odwołującym potwierdzili, że wykonywał on w spornym okresie pracę w warunkach szczególnych, w pełnym wymiarze czasu pracy jako formierz.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie R. B. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (t.j. Dz.U. 2023, poz. 164) rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. W myśl ust. 2 ustawy rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do wcześniejszej emerytury. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 17 grudnia 2015 roku ( sygn. akt III AUa 717/15 ) celem rekompensaty jest złagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na wcześniejszą emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach.

Nie polega ona jednak na stworzeniu możliwości wcześniejszego zakończenia aktywności zawodowej, ale na odpowiednim zwiększeniu podstawy wymiaru emerytury z FUS, do której osoba uprawniona nabyła prawo po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego ( w myśl art.23 ustawy rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ). Jedynie nabycie prawa do wcześniejszej emerytury stanowi przesłankę negatywną przyznania prawa do rekompensaty, natomiast nabycie prawa do emerytury na zasadach ogólnych nie wpływa w żaden sposób na uprawnienia do rekompensaty.

Odwołujący jest uprawniony do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W takiej sytuacji możliwe było przyznanie mu prawa do rekompensaty na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych pod warunkiem, iż legitymowałby się on co najmniej 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS ( art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS - art. 21 ust. 1 ustawy) na dzień 31 grudnia 2008 roku.

W sprawie spornym pozostawało, czy odwołujący w okresie kwestionowanym przez pozwany organ rentowy wykonywał pracę w warunkach szczególnych. Postępowanie dowodowe, przede wszystkim w postaci zeznań świadków oraz przesłuchania samego odwołującego wykazało w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na pewno w okresie od dnia 1 czerwca 1997 roku do dnia 31 grudnia 1998 roku wykonywał prace formierza, które to stanowisko widnieje w wykazie A dziale III poz. 21 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze „przygotowywanie mas formierskich i prace formierzy oraz rdzeniarzy”.

Z zeznań tych wynika, że odwołujący na pewno w okresie od 1 czerwca 1997 roku do 31 grudnia 1998 roku, a zatem w okresie, który po zaliczeniu go do okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze powoduje, że odwołujący wykazał 15 lat takiej pracy do dnia 31 grudnia 2008 roku, wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy formy. Formy były robione z piasku, cementu, były też formy z piasku betonitowego. Piasek był przywożony samochodami na inną halę, która była obok, tam była robiona masa cementowa i przewożona była wózkiem na halę, gdzie między innymi pracował odwołujący.

To było przewożone suwnicą na dane stanowisko, formy były robione w gruncie. Formy miały szerokość od 1,5 metra do 5-6 metrów. Jeżeli trzeba było zrobić więcej form to te formy robiły 2-3 osoby. Jeżeli była 1 forma do zrobienia to robiły ją zazwyczaj 2 osoby. Odwołujący tak jak pozostali dziennie robił 2-3 formy, połowa czasu pracy to pozycja schylona. Tą formę po zrobieniu trzeba było obsypać cementem. Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało zatem ponad wszelką wątpliwość, że odwołujący w ww. okresie pracy w Zakładzie (...) S.A. w Z. wykonywał prace formierzy, co zostało wyraźnie wymienione w Rozporządzeniu z dnia 7 lutego 1983 r. w wykazie A dziale III poz. 21 załącznika.

Podsumowując, odwołujący legitymuje się wymaganym 15 – letnim okresem pracy w warunkach szczególnych. W takiej sytuacji spełnia wszystkie konieczne warunki do ustalenia uprawnień do rekompensaty. Jednocześnie odwołujący nie uzyskał prawa do emerytury z warunków szczególnych. W konsekwencji takiego przyjęcia Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. w punkcie 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu prawo do rekompensaty. (-) sędzia Małgorzata Sąsiadek