Legislator Case Law & Legislation
II Cz 87/13 AI generated

Partial allowance of court costs exemption for a divorced woman with low income in a property division case.

Case Number II Cz 87/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal partially granted the applicant's appeal to exempt her from court costs in a property division dispute. Although the lower court rejected the full exemption due to her ability to pay, the appellate court recognized her financial hardship after her divorce. Consequently, the court ordered a partial exemption covering only half of the filing fee, deeming the remainder reasonable given her income.

Legislator headnote

AI generated

Art. 101 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: Where a party's financial situation allows for partial payment of court costs without compromising essential living expenses, the court may grant a partial exemption rather than a full one.

Keywords

AI generated
court costs exemption property division case divorce financial status partial cost relief civil procedure law income assessment appellate review

Cited Legislation

AI generated
Art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W ocenie Sądu Okręgowego sytuacja materialna, majątkowa i rodzinna wnioskodawczyni pozwala jej na poniesienie części kosztów sądowych w sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie (art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych .tj Dz.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie stosownie do treści art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. i orzekł jak w punkcie I postanowienia.
Art. 385 k.p.c.
Dalej idące zażalenie oddalił z mocy art. 385 k.p.c. w zw.
art. 386 § 1 k.p.c
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie stosownie do treści art. 386 § 1 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie stosownie do treści art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i orzekł jak w punkcie I postanowienia. Dalej idące zażalenie oddalił z mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., jako niezasadne.
art. 385 k.p.c
Dalej idące zażalenie oddalił z mocy art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 87/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SO Barbara Nowicka po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia wnioskodawczyni M. Ł. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 4 stycznia 2013 r., sygn. akt I Ns 1701/12 oddalające jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie przy udziale Z. Ł. o podział majątku wspólnego p o s t a n a w i a: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych częściowo, a mianowicie od opłaty od wniosku w połowie. II. oddalić dalej idące zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kłodzku oddalił wniosek M. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując że wnioskodawczyni jest w stanie ponieść koszty sądowe, ponieważ uzyskuje dochody z prac dorywczych, ponadto w utrzymaniu pomaga jej matka, a przynajmniej do końca grudnia 2012 r. pobierała stałe wynagrodzenie za pracę w wysokości 1116,86 zł, nie ma przy tym nikogo na utrzymaniu. Nie wykazała także w oświadczeniu, aby ponosiła jakieś wydatki (poza ratami kredytów, które zaciągnęła, a co podniosła we wniosku).

W ocenie Sądu trudno uznać, że dochody jakie pobierała i obecnie pobiera wnioskodawczyni nie wystarczają na poniesienie kosztów sądowych w zainicjowanym przez nią postępowaniu, lub też, że nie była w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności na pokrycie tych wydatków. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego zmianę poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że uzyskuje wynagrodzenie w wysokości 1116 zł miesięcznie. Jej wydatki to : opłata za energię w wysokości 82 zł miesięcznie, podatek od nieruchomości w wysokości 73 zł oraz rata kredytu za samochód w wysokości 672 zł.

Na życie pozostaje jej kwota 289 zł i nie jest w stanie odłożyć 1000 zł na opłatę sądową. Zażalenie podlegało uwzględnieniu jedynie w części. Należy zgodzić się ze skarżącą, że jej sytuacja materialna i majątkowa nie pozwala na pokrycie wszystkich kosztów w sprawie skoro zarabia 1116 zł miesięcznie. Jednakże małżeństwo wnioskodawczyni ze Z. Ł. zostało rozwiązane przez rozwód w kwietniu 2011 r. Od chwili uprawomocnienia się tego wyroku wnioskodawczyni wiedziała o potrzebie wystąpienia z wnioskiem o podział majątku dorobkowego i jako inicjator tego postępowania powinna liczyć się z obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych i w tym celu poczynić stosowne oszczędności z uzyskiwanych zarobków.

Koszty sądowe nie ustępują innym bieżącym wydatkom, a brak w danym momencie środków na pokrycie tych kosztów nie uzasadnia uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów. W ocenie Sądu Okręgowego sytuacja materialna, majątkowa i rodzinna wnioskodawczyni pozwala jej na poniesienie części kosztów sądowych w sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie (art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych .tj Dz. U. Nr 90 poz. 594 z 2010 z póź. zm.) a mianowicie połowy opłaty od wniosku (500 zł), która to kwota nie przekracza jej miesięcznych zarobków.

Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie stosownie do treści art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i orzekł jak w punkcie I postanowienia. Dalej idące zażalenie oddalił z mocy art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., jako niezasadne.