Social security court dismissed pensioner's appeal for bridge pension compensation due to lack of full-time special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe social security court dismissed the pensioner's appeal regarding the denial of bridge pension compensation. The pensioner argued that his welding work from 1980 to 2008 constituted special conditions employment, supported by employment certificates. The court found that while welding was performed, it did not occur continuously and in full working hours as required by law, and welding work was mixed with other tasks like blacksmithing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 32 ust. 1, Art. 33 ust. 1, Art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Compensation for special conditions employment requires proof of continuous and full-time work, not merely partial performance of qualifying tasks.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1459/23
UZASADNIENIE
Decyzją z 17 sierpnia 2023r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu H. K. prawa rekompensaty, ponieważ ubezpieczony stosownym zaświadczeniem nie udowodnił wymaganego 15 – letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przypadającego do 31 grudnia 2008r. W odwołaniu od decyzji ubezpieczony domagał się jej uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy podnosząc, że w latach 1980 - 2012 stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował na stanowisku spawacza, co potwierdza świadectwo pracy z 2 listopada 1992r. z Przedsiębiorstwa Budownictwa (...) w C., a także świadectwo pracy z 31 grudnia 2012r. z Zakładu Budowlanego (...).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z 21 sierpnia 2023r. organ rentowy, w rozpoznaniu wniosku ubezpieczonego H. K. ( ur. (...) ) z (...), przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego, tj. od (...) Wcześniej decyzją zaskarżoną organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do przeliczenia kapitału początkowego z uwzględnieniem rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
Ubezpieczony od(...). do (...) był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w C. na stanowisku ślusarza - spawacza ( świadectwo pracy z 2 listopada 1992r. ). Przedsiębiorstwo to zajmowało się wykonywaniem prac ogólnobudowlanych na terenie (...). Budowało bloki, sklepy, domy. Ubezpieczony wykonywał w tym czasie prace spawalnicze i prace ślusarskie, bowiem spawacz musiał sam przygotować sobie elementy do spawania. Proporcje wykonywania tych prac wyglądały w ten sposób, że prac spawalniczych było ok. 70%, a w pozostałym zakresie były to prace ślusarskie.
Uprawnienia do spawania elektrycznego ubezpieczony uzyskał podczas odbywania służby wojskowej, co miało miejsce w latach (...), to jest przed podjęciem zatrudnienia w ww. Przedsiębiorstwie, a następnie podczas zatrudnienia ukończył kurs spawacza gazowego. Razem z ubezpieczonym pracował H. J.. Od 1 listopada (...) do 2012r. ubezpieczony był zatrudniony w Zakładzie Budowlanym (...) w C.. Spółka ta zajmowała się budownictwem i remontami szkół, przedszkoli, szpitali. Ubezpieczony wykonywał w niej prace spawalnicze w ok. 50 - 60%, a w pozostałym zakresie prace ślusarskie.
Ubezpieczony m.in. ciął szyny, a następnie spawał je w celu przygotowania nadproży, przygotowywał blachy na pokrycie dachów, pracował przy cięciu blachy. Czasami kierowano go także do pracy zbrojarza – betoniarza. Pracował generalnie na terenie warsztatu, tylko czasami na terenie prowadzonych budów. Razem z ubezpieczonym pracował A. J. i H. J.. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego dotyczących zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w C., zeznań świadków A.
J., H. J., zeznań ubezpieczonego ( protokół elektroniczny z rozprawy: z 6 czerwca 2024r. (...)
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie H. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 164 ze zm.), rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. W myśl ust. 2 ustawy rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do wcześniejszej emerytury. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 17 grudnia 2015r. ( sygn. akt III AUa 717/15 ), celem rekompensaty jest złagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na wcześniejszą emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach.
Nie polega ona jednak na stworzeniu możliwości wcześniejszego zakończenia aktywności zawodowej, ale na odpowiednim zwiększeniu podstawy wymiaru emerytury z FUS, do której osoba uprawniona nabyła prawo po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego ( w myśl art.23 ustawy rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ). Jedynie nabycie prawa do wcześniejszej emerytury stanowi przesłankę negatywną przyznania prawa do rekompensaty, natomiast nabycie prawa do emerytury na zasadach ogólnych nie wpływa w żaden sposób na uprawnienia do rekompensaty.
Ubezpieczony H. K. jest uprawniony do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2023r. poz. 1251 ze zm.). W takiej sytuacji możliwe było przyznanie mu prawa do rekompensaty na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych pod warunkiem, iż legitymowałby się on co najmniej 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS ( art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS - art. 21 ust. 1 ustawy ) na dzień 31 grudnia 2008r.
Podobnie, jak przy ustalaniu tego okresu na potrzeby przyznania emerytury w niższym wieku emerytalnym, przy ustalaniu prawa do rekompensaty mogą być uwzględnione tylko te okresy, w których praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 5 maja 2022r. III AUa 677/20, lex nr 3397864 ). Zatem chodzi o pracę w warunkach szczególnych, która jest wykonywana stale, czyli codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy, to jest 8 godzin dziennie przy tak obowiązującym czasie pracy. W rozpoznawanej sprawie ubezpieczony domagał się zaliczenia do pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia od 14 maja 1980r. do 31 października 1992r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w C. oraz 1 listopada 1992r. do grudnia 2008r. w Zakładzie Budowlanym (...) w C..
Z przeprowadzonego postępowania dowodowego, a to zeznań słuchanych w sprawie świadków, zeznań ubezpieczonego oraz zgromadzonej dokumentacji wynika, że ubezpieczony w powyższych okresach spornych faktycznie wykonywał prace spawalnicze, ale także świadczył inne prace - głównie ślusarskie. Ubezpieczony zeznał, że jeśli chodzi o zatrudnienie w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w C. prace spawalnicze wykonywał w 70%, natomiast prace ślusarskie w 30%, z kolei w Zakładzie (...), prace spawalnicze zajmowały mu 50 - 60% czasu pracy, w pozostałym zaś czasie wykonywał prace ślusarskie, a czasami kierowano go do pracy jako zbrojarz – betoniarz.
Ubezpieczony świadczył zatem prace spawalnicze, które wymienione zostały w wykazie A, dziale XIV poz.12: „ Prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym ”, lecz nie świadczył ich stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, jak tego wymagają obowiązujące przepisy, czyli codziennie i przez całą obowiązującą go dniówkę roboczą. Jednocześnie zauważyć należy, że prace ślusarskie nie kwalifikują się do prac w warunkach szczególnych. W takiej sytuacji brak jest podstaw do zaliczenia spornych okresów zatrudnienia do pracy w warunkach szczególnych na prawo do rekompensaty.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie w wyroku z 9 lipca 2021r. sygn. III AUa 143/21 ( Lex nr 3259714 ) wskazał, że nie sposób przyjąć, że dla przyznania prawa do emerytury z rekompensatą w związku z pracą w szczególnych warunkach wystarczającym byłoby przyjęcie, że ubezpieczony taką pracę podejmował bez wykazania, że była to praca wykonywana w pełnym wymiarze czasu pracy ( por. również wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 6 września 2022r. III AUa 170/20, Lex nr 3502882 ). Skoro ubezpieczony nie wykazał 15 – letniego okresu pracy w warunkach szczególnych do 31 grudnia 2008r., to tym samym nie spełnia przesłanek do przyznania prawa do rekompensaty.
W takiej sytuacji Sąd z mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie jako bezzasadne. (-) Sędzia Jolanta Łanowy - Klimek