Legislator Case Law & Legislation
VIII K 710/22 AI generated

Court sentenced drunk driver to one year of restricted work, vehicle ban, and fine under Polish Criminal Code.

Case Number VIII K 710/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found the defendant guilty of driving under the influence and imposed a sentence of one year of restricted work. The judgment included a three-year ban on operating vehicles and a mandatory fine of 5,000 PLN. The court determined these penalties were appropriate given the defendant's BAC levels and lack of prior criminal record.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 1 k.k.; Art. 42 § 2 k.k.; Art. 43a § 2 k.k.; Art. 34 § 1 k.k.; Art. 35 § 1 k.k.: Driving a vehicle while intoxicated constitutes an offense punishable by restriction of liberty, a vehicle driving ban, and a financial contribution to victim assistance funds.

Keywords

AI generated
drunk driving offense restriction of liberty vehicle driving ban financial contribution alcohol limit criminal penalty public safety

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 1 k.k.
Środek ten pozostawał obligatoryjny wobec wydania wyroku skazującego za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., zaś jego wysokość została ustalona przez Sąd w wysokości 5.000 zł, biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną oskarżonego.
Art. 34 § 1 k.k.
na podstawie art. 34§3 kk w zw.
Art. 35 § 1 k.k.
1 oraz art. 35§1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II.
Art. 42 § 2 k.k.
Na mocy art. 42 § 2 k.k. Sąd był zobligowany do orzeczenia wobec oskarżonego, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju z uwagi na popełnienie czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia w stanie nietrzeźwości.
Art. 43a § 2 k.k.
Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowi art. 43a § 2 k.k. W ocenie Sądu kara, środki karne i świadczenie pieniężne wymierzone oskarżonemu są adekwatne do stopnia jego winy, stopnia społecznej szkodliwości czynu, właściwości i warunków osobistych sprawcy.
Art. 72 § 1 pkt 5 k.k.
z art. 72§1 pkt 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności; V.
Art. 626 § 1 k.p.k.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje podstawę prawną w treści art. 626 § 1 kpk, zgodnie z którym w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd określa, kto, w jakiej części i zakresie ponosi koszty procesu.
Art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych
Biorąc pod uwagę zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Sąd na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych , zasądził od oskarżonego, na rzecz Skarbu Państwa, kwotę 180 zł.
art. 53 k.k
baczył na dyrektywy wskazane w art. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego.
art. 42 § 2 k.k
Na mocy art. 42 § 2 k.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK Z UZASADNIENIEM Sygn. akt: VIII K 710/22 4074-4 Ds 1517.2022

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2023 r. Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz Protokolant st. sekr.sądowy Wojciech Rydzio bez obecności prokuratora , po rozpoznaniu dnia 13 kwietnia 2023 r. sprawy W. S., s. P. i J. z domu M., ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w dniu 06 czerwca 2022 roku w godz. 00:15 do 00:30 na terenie stacji paliw S. w m. Z. W., a następnie po Drodze Krajowej nr (...) w m. P. gm.Z. W., kierował pojazdem mechanicznym O. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości, I badanie godz. 01:15 - 0,68 mg/l, II badanie godz. 01:30 - 0,60 mg/l, III badanie godz. 01:50 - 0,59 mg/I, IV badanie godz. 01:52 - 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 kk orzeka:

I. uznaje oskarżonego W. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 178a§1 kk i za to na podstawie art. 178a§1 kk w zw. z art. 34§1 i §1a pkt. 1 oraz art. 35§1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na podstawie art. 42§2 kk, orzeka środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; III. na podstawie art. 43a§2 kk, orzeka środek karny w postaci obowiązku świadczenia pieniężnego poprzez zapłatę kwoty 5000 (pięciu tysięcy) złotych, na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

IV. na podstawie art. 34§3 kk w zw. z art. 72§1 pkt 5 kk zobowiązuje oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności; V. zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adwokata G. M. kwotę 1080 zł (tysiąc osiemdziesiąt złotych) powiększoną o należną stawkę podatku Vat tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; VI. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty sądowej zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa Sygn. akt VIII K 710/22

UZASADNIENIE

Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS. W dniu 5 czerwca 2022 roku wieczorem W. S. wraz z kolegą poszli do Pana J. (J. W.), gdzie wspólnie spożywali alkohol. Gdy alkohol się im skończył postanowili około godz. 00:15 udać się na stację benzynową, celem jego zakupu. Za kierownicę pojazdu marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...), pomimo spożytego alkoholu wsiadł W. S.. Udali się wówczas na stację benzynową S. w Z. W.. Po dokonaniu zakupów, W. S. prowadził pojazd po drodze krajowej numer (...).

Jadąc w kierunku miejscowości G. , na zakręcie drogi nie dostosował prędkości do warunków drogowych i doprowadził do wypadnięcia pojazdu z drogi. Przeprowadzone wówczas badania wykazały, iż W. S. kierował samochodem będąc w stanie nietrzeźwości albowiem zawartość alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu wynosiła: I badanie o godz. 01:15 - 0,68 mg/l; II badanie o godz. 01: 30 – 0.60 mg/l ; III badanie o godz. 01:50 - 0,59 mg/l, zaś IV badanie o godz. 01:52- 0,57 mg/l. (Dowód : wyjaśnienia oskarżonego W. S. k.30,31, 108; zeznania świadka D.

Ł. k. 13,14, 108; zeznania świadka J. P. k. 16,17,108; zeznania świadka S. G. k.19,20, 108; zeznania świadka J. W. k. 34,35, 108; zeznania świadka S. W. k. 57,58, 108; protokół badania trzeźwości k. 3,4,11, 108; protokół oględzin k. 6,41,108; nagranie z monitoringu k. 43, 108; dokumentacja fotograficzna k. 44-55, 108; szkic miejsca zdarzenia k. 7 ) Oskarżony W. S. na etapie postępowania przygotowawczego przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył obszerne wyjaśnienia. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego albowiem korespondują one z zeznaniami świadków przesłuchanych w sprawie, jaki i pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym i nie budzą one wątpliwości Sądu.

Walor wiarygodności Sąd również przyznał wszystkim świadkom przesłuchanym w sprawie : W. S., D. Ł., J. P., S. G., J. W., S. W. albowiem ich zeznania wzajemnie się uzupełniają i korelują z wyjaśnieniami oskarżonego. Sąd dał wiarę wszelkim innym przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, a zawnioskowanym w akcie oskarżenia. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza wyjaśnień oskarżonego przyznającego się do winy, zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż oskarżony w dniu 06 czerwca 2022 roku w godz. 00:15 do 00:30 na terenie stacji paliw S. w m.

Z. W., a następnie po Drodze Krajowej nr (...) w m. P. gm. Z. W., kierował pojazdem mechanicznym O. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości, I badanie godz. 01:15 - 0,68 mg/l, II badanie godz. 01:30 - 0,60 mg/l, III badanie godz. 01:50 - 0,59 mg/I, IV badanie godz. 01:52 - 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym wyczerpał znamiona czynu z art. 178a§1 kk. Przepis art. 178a§1 kk stanowi, iż odpowiedzialność za ten występek ponosi ten kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrzny.

Należy wskazać, że przedmiotem ochrony określonym w dyspozycji art. 178a§1 kk jest bezpieczeństwo w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w tym przypadku, zagrożone przez osobę będącą w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego prowadzącą pojazd mechaniczny. Przez prowadzenie pojazdu, o jakim mowa w art. 178a kk, należy rozumieć każdą czynność wpływającą bezpośrednio na ruch pojazdu, w szczególności rozstrzygającą o kierunku i prędkości jazdy. Przestępstwo penalizowane w art. 178a kk może być popełnione w dowolnym miejscu, gdzie odbywa się ruch pojazdów.

Natomiast definicja stanu nietrzeźwości zawarta została w art. 115 §16 kk, zgodnie z którym stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość, albo gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 (l) wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Nie ulega wątpliwości, iż wartości stężeń alkoholu podane w wynikach badań urządzeniem kontrolno pomiarowym do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu wskazują, iż w chwili, gdy oskarżony kierował przedmiotowym pojazdem to znajdował się w stanie nietrzeźwości.

Występek z art. 178a §1 kk, popełniony został przez oskarżonego umyślnie, gdyż wiedział on, że znajduje się w stanie nietrzeźwości albowiem wcześniej spożył znaczne ilości alkoholu, a mimo tego zdecydował się na prowadzenie pojazdu mechanicznego. Zachowanie W. S. godziło w bezpieczeństwo w komunikacji, będące głównym dobrem chronionym tym przepisem, a zarazem zagrażało zdrowiu, a nawet życiu innych osób, które znajdowały się w tym czasie na drodze. Sąd wymierzając karę oskarżonemu W. S. baczył na dyrektywy wskazane w art. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonego.

Okolicznościami obciążającymi oskarżonego niewątpliwie było zrealizowanie znamion czynu zabronionego z winny umyślnej, zaś stężenie alkoholu było dość znaczne bo ponad promil. Z kolei okolicznościami łagodzącymi są : postawa oskarżonego w toku prowadzonego przeciwko niemu postępowania oraz fakt uprzedniej niekaralności. Nie stwierdzono natomiast w sprawie żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonego. W. S. jest osobą młodą i sprawną intelektualnie. Mając powyższe na uwadze w punkcie I sentencji wyroku Sąd uznając oskarżonego za winnego popełnienia czyn zarzucanego mu w akcie oskarżenia, na podstawie art. 178a§1 kk wymierzył mu karę 1 roku ograniczenia wolności, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej prac na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym , która w ocenie Sądu jest współmierna zarówno do stopnia winy oskarżonego jak i znacznego stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa.

Nadto Sąd miał na uwadze, iż oskarżony obecnie nie pracuje i jest na utrzymaniu rodziców. Zdaniem Sądu będzie to wystarczające dla osiągnięcia celów kary w zakresie oddziaływania wychowawczego jak i zapobiegawczego względem oskarżonego,. Na mocy art. 42 § 2 k.k. Sąd był zobligowany do orzeczenia wobec oskarżonego, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju z uwagi na popełnienie czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia w stanie nietrzeźwości. Dlatego też Sąd, w punkcie II sentencji wyroku, za powyższy czyn orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.

W przedmiotowej sytuacji faktyczne wyeliminowanie oskarżonego z ruchu drogowego jest dolegliwością współmierną do okoliczności jego postępowania, bowiem prowadzenie przez niego pojazdów zagraża bezpieczeństwu w komunikacji. Sąd nie orzekał surowszego zakazu prowadzenia pojazdów mając na uwadze fakt, iż oskarżony nie był dotychczas karny Z uwagi na fakt, iż oskarżony prowadził samochód w stanie nietrzeźwości, Sąd w punkcie IV sentencji wyroku, na podstawie art. 72§1 pkt.5 kk zobowiązał oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie próby.

W punkcie III sentencji wyroku Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Środek ten pozostawał obligatoryjny wobec wydania wyroku skazującego za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., zaś jego wysokość została ustalona przez Sąd w wysokości 5.000 zł, biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną oskarżonego. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowi art. 43a § 2 k.k. W ocenie Sądu kara, środki karne i świadczenie pieniężne wymierzone oskarżonemu są adekwatne do stopnia jego winy, stopnia społecznej szkodliwości czynu, właściwości i warunków osobistych sprawcy.

Sąd uznał również, iż kara ta jest wystarczająca do osiągnięcia wobec oskarżonego celów zapobiegawczych i wychowawczych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. O kosztach obrońcy orzeczono zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie opłat przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r. poz.18) oraz wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020r. (sygn. akt SK 66/19) oraz postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2021 r. ( I CSK 598/20).

Zgodnie z z w/w rozporządzeniem, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty Sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Dlatego też Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 1080 zł powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje podstawę prawną w treści art. 626 § 1 kpk, zgodnie z którym w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd określa, kto, w jakiej części i zakresie ponosi koszty procesu.

Biorąc pod uwagę zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie Sąd na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych , zasądził od oskarżonego, na rzecz Skarbu Państwa, kwotę 180 zł. , zaś w pozostałym zakresie wydatkami obciążył Skarb Państwa.