Social Security Court dismisses appeal regarding pension recalculation rules for capital pension recipients turning 65.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's decision refusing a pension recalculation. The insured argued that the agency failed to address her specific arguments regarding OFE sub-account valuation between 2018 and 2022, while the agency maintained that the 2022 decision already applied the correct statutory rules for age 65. The court ruled that since the factual circumstances were undisputed and the agency had correctly applied the relevant pension calculation provisions, no hearing was necessary and the appeal was unfounded.
Legislator headnote
AI generatedArt. 26c ust. 1, ust. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; When a recipient of a capital pension reaches age 65, the pension is recalculated by the authority using specific life expectancy and contribution rules, and a prior decision granting the pension in the final amount precludes a new calculation based on the same facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
sygn. akt VII U 1159/23
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 20 października 2023 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący SSO Małgorzata Kosicka po rozpoznaniu 20 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Warszawie odwołania I. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...)Oddziału w W. z 1 czerwca 2023 r., znak (...) o wysokość emerytury oddala odwołanie. sygn. akt VII U 1159/23
UZASADNIENIE
I. B. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I. Oddział w W. z 1 czerwca 2023 r. znak: (...)odmawiającej prawa do ponownego obliczenia emerytury z FUS. Ubezpieczona zarzuciła skarżonej decyzji brak odniesienia się do argumentacji przedstawionej przez nią w dwóch pismach z 19 kwietnia 2023 r. a jedynie przytoczenie podstaw prawnych bez żadnych komentarzy. Ubezpieczona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i waloryzację środków zewidencjonowanych dotychczas na subkoncie (OFE) ze szczególnym uwzględnieniem waloryzacji w latach 2018-2022 oraz o ponowne przeliczenie emerytury ( odwołanie k. 3 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu stanowiska organ rentowy wskazał, że decyzją z 13 września 2022 r. zgodnie z art. 26c ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS przyznał odwołującej z urzędu emeryturę w docelowej wysokości ( (...)). Ponadto, organ podkreślił, że równocześnie w ww. decyzji organ rentowy poinformował ubezpieczoną o wygaśnięciu 7 września 2022 r. prawa do emerytury kapitałowej. Organ wskazał, że zgodnie z art. 26c ust. 1 ustawy o emeryturach po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego 65 lat przez osobę, która pobierała okresową emeryturę kapitałową do dnia poprzedzającego osiągnięcie tego wieku, emeryturę z Funduszu oblicza się ponownie z urzędu na zasadach określonych w art. 26, z tym, że do obliczenia emerytury przyjmuje się średnie dalsze trwanie życia ustalone dla wieku 65 lat, obowiązujące w dacie osiągniecia tego wieku.
A zgodnie z ust. 2 podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego oraz kwoty środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z tym że przy ustalaniu podstawy obliczenia emerytury nie uwzględnia się kwot zwiększeń składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego określonego w art. 173-175, uzyskanych w wyniku waloryzacji kwartalnej, o której mowa w art. 25a, przeprowadzonej w celu obliczenia dotychczasowej przysługującej emerytury z Funduszu.
Następnie organ wskazał, że 19 kwietnia 2023 r. odwołująca złożyła wniosek o ponowne obliczenie emerytury w szczególności środków zewidencjonowanych na subkoncie z uwzględnieniem waloryzacji. Organ podkreślił, że z uwagi, na fakt, że ubezpieczona ma już przyznane świadczenie w docelowej wysokości organ rentowy zaskarżoną decyzją z 1 czerwca 2023 r. odmówił przeliczenia emerytury. Natomiast w kwestii środków zewidencjonowanych na subkoncie i ich waloryzacji organ rentowy załączył odpowiednie zestawienie ( odpowiedź na odwołanie k. 7-8 a.s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: I. B. urodziła się (...) 9 października 2017 r. złożyła wniosek o emeryturę, która została jej przyznana od 1 października 2017 r. na podstawie decyzji z 31 października 2017 r. Wypłata emerytury podlegała wówczas zawieszeniu z uwagi na kontynuowania przez ubezpieczoną pracy. Kolejna decyzją z 31 października 2017 r. organ rentowy ustalił okresową emeryturę kapitałową ubezpieczonej od dnia nabycia prawa do emerytury z FUS. Na mocy następnej decyzji z 15 stycznia 2018 r. emerytura ta została przeliczona ( decyzje z 31 października 2017 r. k. 45 i k. 49 i decyzja z 15 stycznia 2018 r.– tom II a.r.).
Decyzjami z 1 sierpnia 2018 r. organ rentowy ustalił wysokość i podjął wypłatę emerytury ubezpieczonej od 1 lipca 2018 r. oraz ustalił wysokość i podjął wypłatę okresowej emerytury kapitałowej (decyzje z 1 sierpnia 2018 r. k. 69 i k. 73– tom II a.r.). Decyzją z 13 września 2022 r. zgodnie z art. 26c ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS przyznał odwołującej z urzędu emeryturę w docelowej wysokości ( (...)). Organ rentowy wskazał ubezpieczonej, że prawo do okresowej emerytury kapitałowej wygasło z 7 września 2022 r., wobec czego wypłata okresowej emerytury została wstrzymana. 19 kwietnia 2023 r. ubezpieczona złożyła wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ponowne przeliczenie jej emerytury z uwzględnieniem środków zewidencjonowanych na jej subkoncie OFE oraz z uwzględnieniem waloryzacji w latach 2016-2022 z uwagi na ukończenie przez nią 65 roku życia oraz fakt, że miała konto w OFE od 1999 r. i subkonto w ZUS.
W kolejnym piśmie z tego dnia zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie, dlaczego kwota środków zewidencjonowanych dotychczas na subkoncie OFE z uwzględnieniem waloryzacji w latach 2018-2022 nie uległa waloryzacji w porównywalnej skali jak reszta środków (wniosek z 19 kwietnia 2023 r. – nienumerowane karty tomu II a.r.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. po rozpatrzeniu wniosku ubezpieczonej z 19 kwietnia 2023 r. wydał zaskarżoną decyzję z 1 czerwca 2023 r. znak: (...)na podstawie, której odmówił prawa do ponownego obliczenia emerytury z FUS.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzją z 13 września 2022 r. ubezpieczonej została przyznana emerytura w wysokości docelowej przeliczana z urzędu. Wobec powyższego przepis art. 26c nie ma zastosowania (decyzja z 1 czerwca 2023 r. – k. 119 tomu II a.r.). Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie ww. dowodów, mając na uwadze, że nie był on sporny między stronami niniejszego postępowania. Dowodów z dokumentów żadna ze stron nie kwestionowała, a sąd z urzędu nie znalazł podstaw do tego, aby odmówić im wiarygodności i mocy dowodowej.
Sąd zważył, co następuje:
Rozpoznanie sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym. Taką możliwość daje art. 148 1 § 1 k.p.c. (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 z późn. zm.), który przewiduje, że sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.
W przedmiotowej sprawie okoliczności faktyczne nie były sporne, a zatem nie zachodziła potrzeba przeprowadzania dowodów. Spór dotyczy jedynie prawa. Ponadto strony nie wniosły o przeprowadzenie rozprawy. W tych okolicznościach sąd na podstawie powołanego przepisu ocenił, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, co w konsekwencji pozwoliło na rozpoznanie sprawy i wydanie rozstrzygnięcia na posiedzeniu niejawnym. Odwołanie nie było uzasadnione. Zgodnie z art. 26c ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j.
Dz. U. z 2023 r. poz. 1251 dalej zwaną ustawą emerytalną) po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego 65 lat przez osobę, która pobierała okresową emeryturę kapitałową do dnia poprzedzającego osiągnięcie tego wieku, emeryturę z Funduszu oblicza się ponownie z urzędu na zasadach określonych w art. 26, z tym że do obliczenia emerytury przyjmuje się średnie dalsze trwanie życia ustalone dla wieku 65 lat, obowiązujące w dacie osiągnięcia tego wieku. Natomiast art. 26c ust. 2 ustawy emerytalnej stanowi, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego oraz kwoty środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z tym że przy ustalaniu podstawy obliczenia emerytury nie uwzględnia się kwot zwiększeń składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego określonego w art. 173-175, uzyskanych w wyniku waloryzacji kwartalnej, o której mowa w art. 25a, przeprowadzonej w celu obliczenia dotychczas przysługującej emerytury z Funduszu.
Organ rentowy na podstawie powyższych przepisów wydał decyzję z 13 września 2022r., w której przyznał ubezpieczonej z urzędu emeryturę w docelowej wysokości ( (...)). Podstawę obliczenia wysokości tej emerytury stanowiła kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, w tym kwota środków zewidencjonowanych na subkoncie z uwzględnieniem ich waloryzacji. Następnie ubezpieczona domagała się ponownie przeliczenie przysługującej jej emerytury z uwagi na ukończenie przez nią 65 roku życia oraz posiadanie konta w OFE od 1999 r. Okoliczności te były przez organ rentowy już wcześniej uwzględnione i z uwagi na przyznanie jej decyzją z 13 września 2022 r. emerytury w docelowej wysokości organ zaskarżoną decyzja z 1 czerwca 2023 r. odmówił przeliczenia emerytury.
Mając powyższe na uwadze, sąd oddalił odwołanie I. B., o czym orzekł w sentencji wyroku na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.