Legislator Case Law & Legislation
V U 9/22 AI generated

Social Security Court allows appeal regarding health insurance contributions for a dormant partnership partner.

Case Number V U 9/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court partially overturned the Social Security Agency's decision regarding health insurance contribution bases for the appellant. The appellant argued that contributions should not apply for periods where the partnership company was inactive and liquidated, while also claiming time-barred status for earlier periods. The court ruled that contributions were not due for the 2018-2021 period because the company had no business activity or income, but dismissed the time-bar claim for the 2007 period due to lack of evidence and the nature of the decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2000 r. o ubezpieczeniach społecznych; Art. 66 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych: A partner of a limited partnership is considered to conduct non-agricultural business and is subject to mandatory health insurance only if they actually conduct business and derive income from it; time-bar arguments do not apply to assessment decisions unless the claimant proves the debt is unenforceable.

Keywords

AI generated
health insurance contributions partnership company activity mandatory social insurance time-barred claims business income requirement Social Security Agency assessment decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2000 r. o ubezpieczeniach społecznych
Stanowi o tym art. 82 ust.
Art. 66 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
Osoba taka podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na zasadzie przepisu art. 66 ust.
Art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
Stanowi o tym art. 82 ust.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
O kosztach sąd orzekł w punkcie 3 sentencji wyroku mając na uwadze przepis art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 9 ust.
§ 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 9/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Romuald Kompanowski Protokolant: st.sekr.sądowy Piotr Durajczyk po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2022 r. w Kaliszu odwołania W. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 9 listopada 2021 r. Nr (...) w sprawie W. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o ustalenie podstawy wymiaru składek 1. Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 9 listopada 2021 r. znak (...) w ten sposób, że stwierdza, że podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne W. J. nie stanowią przychody wspólnika spółki (...) Spółka z o.o. Spółka komandytowa w O. za okres 1 styczeń 2018r. do 14 marca 2021r.

2. W pozostałym zakresie odwołanie oddala.

3. Zasądza od organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na rzecz odwołującego W. J. kwotę 180 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Romuald Kompanowski Sygn. akt VU 9/22

UZASADNIENIE

Decyzją z 9 listopad 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. stwierdził, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne W. J. jako osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz jako wspólnika spółki „(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” spółka komandytowa wynosi: - za okres od 12.02.2007 r. do 28.02.2007 r. kwotę 3 941,30 zł; - za marzec 2007 r. kwotę 4 233,76 zł; - za okres od stycznia 2018 r. do grudnia 2018 r. kwotę 7 109,86 zł; - za okres od stycznia 2019 r. do grudnia 2019 r. kwotę 7 607,12 zł; - za okres od stycznia 2020 r. do grudnia 2020 r. kwotę 8 052,02 zł; - za okres od stycznia 2021 r. do 14 marca 2021 r. kwotę 8 484,76 zł.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył W. J. wnosząc o zmianę decyzji i stwierdzenie, że do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne jako osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą nie zalicza się składek z tytułu pozostawania wspólnikiem spółki „(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością” spółka komandytowa za wskazane w decyzji okresy. W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał, że za okres od lutego 2007 r. do marca 2007 r. składka uległa przedawnieniu a za okres od stycznia 2018 r. do marca 2021 r. nie uzyskiwał w spółce dochodów gdyż już w 2016 r. spółka została pozostawiona w stan likwidacji i od tego czasu nie prowadziła działalności gospodarczej.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący W. J., poczynając od końca lat 80-tych ubiegłego wieku rozpoczął prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej jako jednoosobowy podmiot podlegający wpisowi od ewidencji podmiotów gospodarczych. 12 lutego 2007 r. założony został podmiot o nazwie „(...) SPÓŁKA Z OGRANOCZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ” – SPÓŁKA KOMANDYTOWA. Siedzibą spółki był O. Jednym ze wspólników od początku istnienia spółki był odwołujący. 10 listopada 2016 r. spółkę pozostawiono w stan likwidacji. 15 marca 2021 r. spółka została wykreślona z rejestru handlowego spółek.

Zadaniem spółki w okresie od jej zawiązania do wykreślenia był zakup towarów potrzebnych do produkcji, wytwarzanie a następnie sprzedaż gotowych produktów a także magazynowanie i przechowywanie towarów. dowód: dane z rejestru handlowego spółki. Co najmniej od stycznia 2018 r. spółka w deklaracjach podatku VAT wykazywała zerowe wielkości w zakresie obejmującym wszelki obrót tak co do zakupu towarów jak i sprzedaży towaru. Aż do postawienia spółki w stan likwidacji spółka wykazywała obroty. Była czynnym płatnikiem podatku VAT dowód: zestawienia przedstawione przez Naczelnika Urzędu Skarbowego k. 60, zeznania odwołującego

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie jest częściowo zasadne i to w części odnoszącej się do wskazanej w decyzji podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu posiadania przez odwołującego statusu wspólnika spółki komandytowej za okres od stycznia 2018 r. Co najmniej od tego okresu przedstawiony w sprawie materiał dowodowy a w szczególności dokumentacjia przedstawiona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. wskazuje, że spółka w styczniu 2018 r. i w kolejnych miesiącach aż do jej wykreślenia z rejestru nie miała żadnego obrotu tak w zakresie zakupu towarów jak i ich sprzedaży względnie przychodów z magazynowania czy przechowywania towarów.

Zerowe wielkości wykazywane w dokumentach podatkowych przy jednoczesnym postawaniu od 2 lat spółki w stanie likwidacji pozwalają na stwierdzenie, że w styczniu 2018 r. i w kolejno następujących miesiącach nie prowadziła działalności co oznacza brak podstaw do przypisania odwołującemu podwójnej składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres od stycznia 2018 r. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, osoby prowadzące pozarolniczą działalność obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom społecznym od dnia rozpoczęcia tej działalności do dnia jej zaprzestania.

W myśl art. 8 ust. 6 pkt 4 cytowanej wyżej ustawy, za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się wspólnika spółki komandytowej. Osoba taka podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na zasadzie przepisu art. 66 ust. 1 lit. c ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Podstawę wymiaru składki na to ubezpieczenie stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 75% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego łącznie wypłatami z zysku.

Składka taka obowiązuje od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku. W przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność i uzyskujących przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym składka płacona jest z każdego tytułu oddzielnie. Stanowi o tym art. 82 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy z 27 sierpnia 2004 r. Wskazane uregulowanie ma zastosowanie do osób prowadzących pozarolniczą działalność w zakresie co najmniej dwóch tytułów i uzyskujących przychody z każdej takiej działalności.

Odwołujący tych warunków za okres 1 stycznia 2018 – 15 marca 2021 nie spełniał albowiem mimo, że formalnie był wspólnikiem w spółce komandytowej to działalności nie prowadził albowiem spółka była podmiotem nieczynnym tj. nie miała zarejestrowanych żadnych zdarzeń gospodarczych. Nie uzyskiwała żadnego przychodu, nie generowała strat. Odwołujący zatem nie prowadząc działalności w ramach tej spółki nie mógł osiągać żadnego przychodu. Nie było więc warunków aby z omawianego tytułu istniały podstawy do wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Odwołanie w tej części jako zasadne prowadziło do zmiany zaskarżonej decyzji jak punkcie 1 sentencji wyroku. Nie było natomiast warunków aby wyżej wymieniane przesłanki miały zastosowanie do wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od 12 lutego 2007 r. do marca 2007 r. W toku postepowania odwołujący reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika powoływał się na przedawnienie wymagalności składki za ten okres i na tej zasadzie wskazywał na wadliwość tej części decyzji. Analizowana w sprawie decyzja ma charakter wymiarowy.

Jej zakres wskazuje tylko na okoliczności związane z podstawą do ustalenia wysokości składek. Nie ma w decyzji elementów, które wskazywałyby na domaganie się przez organ rentowy do jakiejkolwiek płatności. Nie znajdują żadnego oparcia w takich warunkach zarzuty o przedawnieniu. Odwołujący nie przedstawił także jakichkolwiek twierdzeń o braku działalności w ramach spółki w tym okresie. Nie wskazał także na brak uzyskiwania w tym okresie przychodu. Mając jednak na uwadze zarzut co do analizowanego w tym miejscu okresu sformułowany w odwołaniu a następnie podtrzymany w toku rozprawy z udziałem zawodowego pełnomocnika, odwołanie w tej części jako niezasadne podlegało oddaleniu o czym sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku.

O kosztach sąd orzekł w punkcie 3 sentencji wyroku mając na uwadze przepis art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sędzia Romuald Kompanowski