Legislator Case Law & Legislation
V U 672/22 AI generated

Court allows bridge pension claim by finding post-2008 welding work met special conditions under the Bridge Pension Act.

Case Number V U 672/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Insurance Institution denied the applicant a bridge pension, claiming work after December 31, 2008, did not meet special conditions. The applicant argued that welding work performed in 2009 qualified as special work under the Bridge Pension Act. The court accepted expert testimony confirming the work involved welding in small, poorly ventilated spaces within boilers, thereby granting the pension and awarding legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach pomostowych; Art. 3 ust. 1 i 3; The court must evaluate whether specific post-2008 employment activities, such as welding in confined spaces, objectively fulfill the statutory definition of work in special conditions for bridge pension eligibility.

Keywords

AI generated
bridge pension eligibility special working conditions welding in confined spaces Social Insurance Institution labor law interpretation

Cited Legislation

AI generated
art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych
Zakład odmówił przyznania wnioskodawcy emerytury, ponieważ: - po dniu 31 grudnia 2008 roku nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych; - na dzień 1 stycznia 2009r.
art. 477 14 § 2 k.p.c.
Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, uznając odwołanie za nieuzasadnione, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
art. 98 k.p.c.
Z uwagi na to, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest stroną przegrywającą, Sąd Okręgowy w zakresie kosztów zastępstwa procesowego orzekł jak w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. zasądzając na rzecz S.
§ 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie
art. 98 k.p.c
Z uwagi na to, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest stroną przegrywającą, Sąd Okręgowy w zakresie kosztów zastępstwa procesowego orzekł jak w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 672/22

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2024 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Beata Łapińska Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Rudecka po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku S. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o emeryturę pomostową na skutek odwołania S. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia (...) sygn.: (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje wnioskodawcy S. R. prawo do emerytury pomostowej od dnia (...);

2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. na rzecz wnioskodawcy S. R. kwotę 180,00 (sto osiemdziesiąt) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt VU 672/22

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił S. R. przyznania prawa do emerytury pomostowej. Zakład odmówił przyznania wnioskodawcy emerytury, ponieważ: - po dniu 31 grudnia 2008 roku nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych; - na dzień 1 stycznia 2009r. nie udowodnił on okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, wynoszącego co najmniej 15 lat.

Do pracy w warunkach szczególnych, zgodnie z art. 4 Zakład uznał łącznie 20 lata, 5 miesięcy i 3 dni. Zakład przyjął za udowodnione staż sumaryczny wynoszący 40 lat, 9 miesięcy i 24 dni. W odwołaniu z dnia 2 listopada 2022r. wnioskodawca reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie prawa do emerytury pomostowej. Podnosił, że posiada okres pracy w szczególnych warunkach wynoszący ponad 15 lat, co wynika ze świadectw wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionych przez pracodawcę.

Wskazał, że wykonywał pracę w szczególnych również w okresie od 1 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2018r., czyli po dniu 31 grudnia 2008r. Nadto pełnomocnik skarżącego wnosił o zasądzenie od ZUS zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powielając argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wskazano, że w myśl art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych Zakład uwzględnił skarżącemu do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, okresy zatrudnienia w (...) na stanowisku spawacza elektrycznego i gazowego w łącznym wymiarze 20 lat, 5 miesięcy i 3 dni.

Natomiast nie uwzględnił okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach w (...) S.A. w R. od 1 stycznia 2009r., bowiem prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i wodorowym nie są wymienione w załączniku do ustawy o emeryturach pomostowych. Nadto ZUS do pracy wykonywanej w szczególnych warunkach myśl art. 4 w zw. z art. 49 ustawy pomostowej nie uwzględnił żadnych okresów zatrudnienia wnioskodawcy w (...) S.A. w R. na stanowisku spawacza elektrycznego i gazowego. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:

S. R. urodzony w dniu (...), wystąpił w dniu (...) z wnioskiem o przyznanie prawa do emerytury pomostowej. (okoliczności niesporne) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że ubezpieczony udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie 40 lat, 9 miesięcy i 24 dni. Organ rentowy uznał, że wnioskodawca udowodnił okres pracy w warunkach szczególnych zgodnie z art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych wynoszący 20 lat, 5 miesięcy i 3 dni. Natomiast pracy w warunkach szczególnych skarżący nie wykonywał po dniu 31 grudnia 2008r. w rozumieniu art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych. (dowód: decyzja ZUS k. 10 – akt ZUS) S. R. zatrudniony jest w (...) w R. od 27 listopada 1984r.

Do dnia 30 czerwca 2018r. zatrudniony był jako spawacz, a następnie jako monter. (dowód: aneks do umowy o pracę dokument 176 – części B akt osobowych, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach k.6 – akt ZUS) Pracodawca wystawił S. R. świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach za okresy: od 27 listopada do 30 stycznia 1995r., od 1 lipca 1995r. do 29 listopada 1996r., od 1 października 1998r. do 20 września 1999r., od 2 października 1999r. do 17 października 1999r., od 19 listopada 1999r. do 23 listopada 1999r., od 25 maja 2000r. do 1 lutego 2004r., od 1 czerwca 2004r. do 7 lipca 2004r. i od 5 sierpnia 2004r. do 31 grudnia 2008r. i wskazał, że w okresach wykonywał prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowodorowym na stanowisku spawacz elektryczny i gazowy wymienionym w wykazie A dział XIV poz. 12 pkt 1 - stanowiącym załącznik Nr 1 do zarządzenia Nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty. (dowód:

świadectwo wykonywania prac w szczególnych k. 6 – akt ZUS) Po dniu 31 grudnia 2008r. wnioskodawca kontynuował zatrudnienie w (...) w R. na stanowisku spawacza. (okoliczność niesporna) Z dniem 15 października 2012r. powierzono skarżącemu obowiązki spawacza -brygadzisty na budowie (...) - Modernizacja układu ciśnieniowego rurociągów przykotłowych kotła bloku (...) w (...) S.A. Oddział (...) (dowód: wniosek Lp.146, angaż Lp. 147 – części B akt osobowych) S. R. pracę wykonywał na terenie (...) Brygada spawalnicza, w której pracował zajmowała się wykonywaniem remontów kotłów i kanałów gorącego powietrza.

Spawanie odbywało się łukiem elektrycznym oraz łukiem elektrycznym w osłonie gazów obojętnych. Naprawa zbiorników, palników, rurociągów, kanałów wentylacyjnych, wężownic, kanałów grzewczych odbywała się wewnątrz kotłów typu (...) i (...) Kotły te miały około 100 metrów wysokości i ponad 20 metrów szerokości. Przestrzeń wewnątrz kotła była przedzielona licznymi przegrodami w postaci wężownic, kanałów. Kanały gorącego powietrza choć miały w sumie wymiar około 2 m na 2 m to były podzielone na 4 części. Wężownice składają się z szeregu rurek, miedzy którymi jest około 70 cm wolnej przestrzeni.

By dostać się w niektóre miejsca kotła pracownicy musieli więc chodzić na kolanach, przeciskać się lub czołgać. Praca wewnątrz tych urządzeń odbywała się w wymuszonej pozycji ciała, w ciasnych przestrzeniach, bez zapewnionej prawidłowej wentylacji. Remont jednego kotła trwał około 7-8 miesięcy, po zakończeniu którego brygada wraz z wnioskodawcą przechodziła na remont kolejnego kotła. (dowód: zeznania świadka A. N. nagranie od minuty 16:19 do minuty 19:42 i dalej do minuty 26:43, zeznania świadka P. S. nagranie od minuty 27:12 do minuty 31:11 i dalej do minuty 35:41 – protokołu rozprawy z dnia 30 maja 2023r., zeznania wnioskodawcy S. R. nagranie od minuty 01:15 do minuty 5:32 – protokołu rozprawy z dnia 21 marca 2024r., opinia biegłego sądowego z zakresu (...) k.40 – akt sprawy) W okresie zatrudnienia po dniu 31 grudnia 2008r. do dnia 15 października 2012r.

S. R. stale, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku spawacza wykonywał prace związane z budową, remontami i modernizacją kotłów energetycznych tj. prace wskazane w wykazie prac w szczególnych warunkach pod poz. 28 – prace bezpośrednio przy spawaniu łukowym lub cięciu termicznym w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze, z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury itp.) oraz pod poz. 30 – prace wewnątrz cystern, kotłów, a także zbiorników o bardzo małej kubaturze po substancjach niebezpiecznych stanowiącym załącznik 1 do Ustawy o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2018r. (t.j. z 2022r. poz. 1340). (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu (...) k.40 – akt sprawy) Po zmianie stanowiska prac w 2018r., jako monter wnioskodawca zajmował się szlifowaniem, skręcaniem różnych elementów stalowych.

Nie zajmował się spawaniem. (okoliczności niesporne)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o emeryturach pomostowych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1340), dalej jako ustawa, w brzmieniu do 31 grudnia 2023 roku, prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

1. urodził się po dniu 31 grudnia 1948 roku;

2. ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;

3. osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;

4. ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;

5. przed dniem 1 stycznia 1999 roku wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

6. po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywał prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Prawo do emerytury pomostowej zgodnie z art. 49 ustawy o emeryturach pomostowej przysługuje również osobie, która:

1) po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

2) spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12;

3) w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Warunkiem skutecznego ubiegania się o emeryturę pomostową w świetle wykładni językowej art. 4 i art. 49 ustawy z 2008 r. o emeryturach pomostowych, jest legitymowanie się określonym stażem pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze (w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych lub dotychczasowych przepisów) oraz kontynuowanie pracy w tych warunkach po wejściu w życie ustawy, a więc po dniu 1 stycznia 2009r.

W przypadku kiedy osoba ubiegająca się o to świadczenie nie kontynuuje pracy w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze i legitymuje się w związku z tym jedynie stażem pracy "szczególnej" według poprzednio obowiązujących przepisów, może nabyć prawo do "nowego" świadczenia jedynie wówczas, gdy dotychczasowy staż pracy (okres prac) można kwalifikować jako prace w warunkach szczególnych w rozumieniu dziś obowiązujących przepisów (art. 3 ust. 1 ustawy) lub o szczególnym charakterze (art. 3 ust. 3 ustawy). Innymi słowy brak podstaw prawnych do przyznania emerytury pomostowej ubezpieczonemu, którego dotychczasowy okres pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, dziś nie może być tak kwalifikowany (tak: wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II UK 164/11, wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2014 r., III AUa 2302/13).

Transponując powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że wnioskodawca był zobowiązany wykazać, że po dniu 31 grudnia 2008 roku wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy pomostowej lub też udowodnić, że wcześniejszy okres wykonywania pracy w warunkach szczególnych może być za taki uznany w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy pomostowej. Z uwagi na fakt, że organ rentowy uznał, że wnioskodawca posiada staż pracy w szczególnych warunkach zgodnie z art. 4 ustawy wynoszący co najmniej 15 lat konieczne stało się rozstrzygnięcie przez Sąd, czy skarżący po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych (art. 4 ustawy pomostowej), lub też czy posiada na dzień 1 stycznia 2009r. okres 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze ale w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy pomostowej (art. 49 ustawy pomostowej).

Prace w szczególnych warunkach – zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy o emeryturach pomostowych - to prace związane z czynnikami ryzyka wymienionymi w art. 3 ust 2 ustawy, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy.

Wnioskodawca wykonywał prace spawacza po dniu 31 grudnia 2008r. Wśród prac wymienionych przez ustawodawcę w załączniku nr 1 do ustawy o emeryturach pomostowych pod pozycją 28 wskazane są prace bezpośrednio przy spawaniu łukowym lub cięciu termicznym w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze, z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury itp.) natomiast po poz. 30 wskazano prace wewnątrz cystern, kotłów, a także zbiorników o bardzo małej kubaturze po substancjach niebezpiecznych. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie tj. akt osobowych wnioskodawcy jego zeznań, zeznań świadków A.

N. oraz P. S. oraz opinii biegłego z zakresu bhp W. K. Sąd Okręgowy uznał, że wnioskodawca wykazał, że po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał tego typu prace. Z zeznań świadków i samego skarżącego wynika, że pracował on na stanowisku spawacza. Spawanie wykonywał łukiem elektrycznym oraz łukiem elektrycznym w osłonie gazów obojętnych. Pracę, którą wykonywał polegała na naprawie zbiorników, palników, rurociągów, kanałów wentylacyjnych, wężownic, kanałów grzewczych i odbywała się wewnątrz kotłów typu (...) i (...) Praca wewnątrz tych urządzeń odbywała się w wymuszonej pozycji ciała, w ciasnych przestrzeniach, bez zapewnionej prawidłowej wentylacji.

Biegły z zakresu (...) w sporządzonej opinii podniósł, że z uwagi na wykonywane prace przez skarżącego wewnątrz kotłów energetycznych, to dostęp do zamkniętych komór spalania („zbiorników”) odbywał się przez włazy lub otwory o niewielkich rozmiarach. Wnętrze przestrzeni zamkniętych kotłów podzielone było licznymi przegrodami, a dostęp do wyższych rejonów powierzchni ogrzewanych możliwy był jedynie z użyciem rusztowa. Biegły wskazał, że prace wykonywane przez S. R. w okresie po dniu 31 grudnia 2008r. do dnia 15 października 2012r. były pracami wykonywanymi w warunkach szczególnych wskazanymi w wykazie prac w szczególnych warunkach pod poz. 28 – prace bezpośrednio przy spawaniu łukowym lub cięciu termicznym w pomieszczeniach o bardzo małej kubaturze, z utrudnioną wentylacją (podwójne dna statków, zbiorniki, rury itp.) oraz pod poz. 30 – prace wewnątrz cystern, kotłów, a także zbiorników o bardzo małej kubaturze po substancjach niebezpiecznych stanowiącym załącznik 1 do ustawy o emeryturach pomostowych.

Nadto biegły podniósł, że z uwagi na zmianę angażu wnioskodawcy od 15 października 2012r. i powierzenie mu obowiązków spawacza-brygadzisty to wykonywał on pracę w charakterze spawacza ale w niepełnym wymiarze czasu pracy, ze względu na dodatkowe obowiązki administracyjne. Wnioskodawca wykazał, że po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu nowo obowiązujących przepisów a więc art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych i tym samym spełnił wszystkie przesłanki, od których zależy prawo do emerytury pomostowej.

Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, uznając odwołanie za nieuzasadnione, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Z uwagi na to, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest stroną przegrywającą, Sąd Okręgowy w zakresie kosztów zastępstwa procesowego orzekł jak w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. zasądzając na rzecz S. R. kwotę 180 złotych w myśl § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokacie (t.j.

Dz. U. z 2023r. poz. 1964ze zm.).