Court dismissed appeal on class action claim, ruling distinct from individual payment claim due to lack of identity.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's objection to the lower court's refusal to reject the plaintiff's claim. The lower court found that while the parties were identical, the claims differed because one sought a declaration of invalidity while the other sought payment. The appellate court agreed, holding that a declaration of invalidity does not inherently include a claim for damages, thus preventing the application of the class action provision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 3 RoszczGrupU; Art. 13 ust. 2 RoszczGrupU; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c.: A claim for a declaration of invalidity and a claim for payment are not identical; the former does not implicitly include the latter, so the class action provision does not apply to the payment claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Cz 349/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Maria Dudziuk po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym z powództwa M. K. i I. K. przeciwko Bankowi (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie z dnia 10 września 2021 r., sygn. akt I C 1953/21 postanawia: oddalić zażalenie. Maria Dudziuk Sygn. akt V Cz 349/22
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odmówił odrzucenia pozwu, wskazując, iż istnieje tożsamość podmiotowa w sprawach I C 1953/21 oraz sprawie I C 1281/15 toczącej się przed Sądem Okręgowym w Warszawie, jednak nie zachodzi tożsamość przedmiotowa obu roszczeń. Wskazano między innymi, że grupowe postępowanie jest sprawą o ustalenie natomiast sprawa niniejsza jest sprawą o zapłatę. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się pozwany. W ocenie Sądu Okręgowego zasadnie Sąd pierwszej instancji odmówił odrzucenia pozwu w niniejszej sprawie.
Jak wskazuje się bowiem w piśmiennictwie, roszczenie o ustalenie, zgłoszone na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym (dalej RoszczGrupU), może być dochodzone bez względu na toczące się powództwo indywidualne o zasądzenie ( por. T. Jaworski, P. Radzimierski, Ustawa o dochodzeniu roszczeń, s. 316–317, Nb 11). Jak słusznie wywodzą cytowani Autorzy, powód w sprawie indywidualnej może zdecydować się na przystąpienie do postępowania grupowego, mającego na celu przesądzenie zasady odpowiedzialności pozwanego, zaś z punktu widzenia roszczenia procesowego, każde żądanie zasądzenia zawiera w sobie implicite także żądanie ustalenia istnienia określonego stosunku prawnego.
Pomimo zaś, że ustalenie zasądzające konsumuje w sobie ustalenie sensu stricto, to z procesowego punktu widzenia brak jest tu tożsamości roszczeń, uzasadniającej odrzucenie pozwu, w związku z czym nie znajdzie tutaj zastosowania art. 13 ust. 2 RoszczGrupU, gdyż roszczenie o ustalenie sensu stricto nie jest objęte indywidualnym powództwem ( por. komentarz do art. 13 RoszczGrupU Asłanowicz 2019, wyd. 1, Legalis). Z powyższym stanowiskiem w całości zgadza się Sąd Okręgowy w składzie niniejszym. Podkreślić bowiem należy, iż tożsamość roszczeń zachodzi, kiedy sąd ma w obu sprawach orzec o tym samym, dysponując tymi samymi faktami, które mają spowodować ocenę tego samego żądania i kiedy rozstrzygnięcie jednej ze spraw oznacza rozstrzygnięcie także drugiej.
Z taką sytuacją nie będziemy mieć do czynienia w sprawie niniejszej. Nawet bowiem ustalenie w postępowaniu grupowym, iż umowa łącząca strony zawiera niedozwolone postanowienia umowne, nie dojdzie do zasądzenia na rzecz powodów kwoty dochodzonej w niniejszym postępowaniu. Mając na uwadze powyższe względy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. orzekł jak sentencji.