Legislator Case Law & Legislation
IV U 376/14 AI generated

Social security appeal dismissed as temporary decision not final, same claim pending in same proceedings.

Case Number IV U 376/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the appeal against a temporary social security pension decision, ruling it was not a final administrative resolution. The plaintiff argued for the decision's validity, but the social security office contended it was merely a provisional advance payment subject to future adjustment. The court held that since the same claim remains pending for a final determination, the appeal falls under the procedural bar for duplicate proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 104 k.p.a.: A temporary decision granting a provisional benefit does not conclude the proceedings; an appeal is inadmissible if the same claim is already pending between the same parties.

Keywords

AI generated
procedural bar duplicate proceedings temporary decision social security appeal provisional benefit final resolution administrative law

Cited Legislation

AI generated
Art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.
Organ rentowy wnosił o odrzucenie odwołania na podstawie art. 199 § 1 pkt.
Art. 104 k.p.a.
rozstrzygającą sprawę administracyjną w całości lub w części ani nie kończy sprawy w danej instancji w rozumieniu art. 104 kpa.
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Rozporządzenie WE 883/2004

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 376/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: SSO Kazimierz Kostrzewa po rozpoznaniu w dniu 25.04.2014 r. w Tarnowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania W. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 10 lutego 2014 r. Nr (...) o wysokość emerytury postanawia odrzucić odwołanie (...)

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. decyzją z dnia 10 lutego 2014 r. działając na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Z 2009 r. Nr. 153, poz. 1227) i Rozporządzenia WE 883/2004 z dnia 29.04.2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) przyznał W. K. emeryturę proporcjonalną wysokości 207,79 zł. Wypłata emerytury została zawieszona z uwagi na kontynuację zatrudnienia. Decyzja jest tymczasowa do otrzymania ostatecznego potwierdzenia austriackich okresów ubezpieczenia oraz potwierdzenia daty zakończenia zatrudnienia.

W. K. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Organ rentowy wnosił o odrzucenie odwołania na podstawie art. 199 § 1 pkt. 1 k.p.c. wskazując, zaskarżona decyzja nie jest decyzją merytoryczną tj. rozstrzygającą sprawę administracyjną w całości lub w części ani nie kończy sprawy w danej instancji w rozumieniu art. 104 kpa. Przyznanie świadczenia w kwocie zaliczkowej nie kończy postępowania w sprawie, zaś ostateczne określenie wysokości następuje na podstawie tego samego wniosku, na podstawie którego przyznano świadczenia w wysokości zaliczkowej ewentualnie o umorzenie postępowania.

Sąd rozważył co następuje:

Odwołanie W. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 10 lutego 2014 r. podlega odrzuceniu na podstawie art. 199 § 1 pkt. 1 k.p.c. Stosownie do treści powołanego przepisu Sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych inicjuje odwołanie, a nie pozew to jednak argumenty wykładni systemowej i celowościowej nakazują stosowanie tego przepisu także w tym postępowaniu. Niniejsza decyzja jest decyzją tymczasową, a przyznanie świadczenia w kwocie zaliczkowej nie kończy postępowania w sprawie, zaś ostateczne określenie wysokości następuje na podstawie tego samego wniosku, na podstawie którego przyznano świadczenia w wysokości zaliczkowej. Z tych względów postanowiono jak w sentencji – na podstawie art. 199 §1 pkt 1 kpc.