Court dismisses appeal regarding speed limit awareness in built-up area despite signage defects.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appeal, upholding the lower court's finding that the defendant was aware of the speed limit in the built-up zone. Although the defendant argued the area lacked proper signage and questioned the speed measurement device's timing function, he explicitly admitted guilt and acknowledged the violation during the trial. The court reasoned that his long-term residence in the vicinity and admission of guilt logically imply knowledge of the legal restrictions, making administrative signage defects insufficient to negate his subjective awareness.
Legislator headnote
AI generatedArt. 20 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym; The court may infer subjective awareness of speed limits in built-up areas from a defendant's long-term residence and explicit admission of guilt, even if administrative signage is defective.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 67 / 24
UZASADNIENIE
Poczynione w sprawie ustalenia, na których oparty został zaskarżony wyrok, odnoszące się do istnienia po stronie obwinionego świadomości o poruszaniu się z ustaloną w drodze policyjnego pomiaru prędkością w tzw. obszarze zabudowanym, na którym z racji art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym istnieje jej administracyjne ograniczenie do 50 km / h, uznać należy za prawidłowe. Ustalenie to znajduje bowiem oparcie w zebranych w sprawie dowodach nawet, gdyby w ślad za apelacją przyjąć ( a wykluczyć się tego rzeczywiście nie da – w tym zakresie z uwagi na argumentację zwartą w jego wyjaśnieniach z obwinionym zgodzić się należy ), iż we wspomniany obszar zabudowany w znajdujący się w obrębie miejscowości R. wjechał z drogi wiodącej od miejscowości D. i przy braku stosownego uprzedzenia o tym oznakowaniem w postaci znaku drogowego (...).
Przywołać w tym kontekście należy bowiem treść zeznań złożonych przez dokonującego pomiaru funkcjonariusza KPP w R. J. N. ( k. 16 – 17 ) oraz wytworzonej przez niego w dniu zdarzenia notatki urzędowej dedykowanej w całości tej właśnie interwencji ( k. 1 – 2 ), z których wynika, iż po zatrzymaniu obwinionego i przedstawieniu mu przyczyn interwencji, T. W. korzystając z prawa do odmowy przyjęcia mandatu karnego, jako jedyny ( wyłączny ) powód takiego stanowiska przedstawiał zastrzeżenia co do tego, iż urządzenie pomiarowe nie było wyposażone w funkcję pozwalającą określić czas, jaki upłynął od momentu wykonania pomiaru do chwili okazania go osobie kontrolowanej.
Co jeszcze bardziej istotne, obwiniony dodawał przy tym ( por. zeznania J. N. – k. 17 ), iż „ ( …) jest świadomy popełnionego wykroczenia i przyznaje się do jego popełnienia (…) ”. Sąd odwoławczy nie ma podstaw do twierdzeń, by wskazanego w zdaniu poprzednim świadka posądzać o to, że przyczyny i przebieg podjętych względem obwinionego czynności służbowych utrwala i odtwarzał ( także pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania ) wbrew obiektywnej rzeczywistości. Logicznym uzupełnieniem wymowy tych zeznań i tej notatki jest przyznana przez obwinionego na rozprawie apelacyjnej okoliczność, iż od ok. 26 lat jest mieszkańcem miejscowości znajdującej się w odległości kilu zaledwie kilometrów od miejsca, w którym dokonywany był pomiar.
Trudno z doświadczeniem życiowym pogodzić, by przy tego rodzaju koincydencji i wymowy takich faktów obwiniony nie miał świadomości prawnego charakteru obszaru, przez który przejeżdżał, pod kątem ustawowych obowiązków dostosowywania się do ograniczeń co do prędkości jazdy, jakie wynikają z przywoływanego wyżej art. 20 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Jeżeli wiec obwiniony był świadom tych ograniczeń ( a wprost odtworzyć to można choćby tylko w oparciu o przywoływane zeznania J. N. ), to jego odpowiedzialności za zarzucone wykroczenie nie mogą wyłączać znane mu mankamenty nienależytego oznakowania znakiem (...) jednej z dróg wlotowych do obszaru, do jakiego ustawowo odwołuje się ten znak.
Przywoływana przez obwinionego argumentacja zasługiwałaby na pełne uwzględnienie, gdyby tego rodzaju sytuacja zaistniała przykładowo podczas przejazdu przez miejscowość, w obręb której wjeżdżałby po raz pierwszy.