Social security court allows pension claim by recognizing farm work despite family pension receipt.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the social security agency's appeal and ordered a refund of legal costs to the applicant. The applicant sought a pre-retirement pension based on 40 years of insurance, but the agency denied it due to insufficient work history and the applicant's receipt of a family pension. The court ruled that receiving a family pension did not exclude the applicant from the status of a farm worker under the law applicable at the time, thereby validating the lower court's finding of sufficient work duration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych; Art. 6 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników: Receiving a family pension does not exclude a person from the status of a farm worker for periods prior to 1983, allowing their farm work to count towards pension eligibility.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 36/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Urszula Kocyłowska Sędziowie: SSA Barbara Gonera SSA Alicja Podczaska (spr.) Protokolant st.sekr.sądowy Małgorzata Leniar po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na rozprawie sprawy z wniosku Z. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w J. o świadczenie przedemerytalne na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt IV U 1069/13 I. oddala apelację, II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w J. na rzecz wnioskodawcy Z. B. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu apelacyjnym.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 07.08.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. powołując się na art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 30.04.2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych ( Dz. U. z 2013 r. poz. 170 ) odmówił wnioskodawcy Z. B. prawa do świadczenia przedemerytalnego . W uzasadnieniu decyzji Zakład ustalił , że na dzień rozwiązania stosunku pracy ubezpieczony wykazał jedynie 39 lat i 1 dzień stażu ubezpieczeniowego . W ocenie Zakładu okres od 19.08.1971 r. do 01.07.1973 r. nie został uznany jako stała praca w gospodarstwie rolnym rodziców w charakterze „domownika” ponieważ w tym okresie pobierał rentę rodzinną po zmarłym ojcu i nie spełniał warunków do objęcia ubezpieczeniem jako domownik na podstawie przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników , a ponadto do 20.06.1973 r. kontynuował naukę w(...) w K. w ocenie ZUS pracując w gospodarstwie ok. 2-3 godzin dziennie .
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca zarzucił , że fakt pobierania przez niego wraz z matką renty rodzinnej po zmarłym ojcu nie wyklucza możliwości zaliczenia jego pracy w gospodarstwie rolnym do stażu pracy . Zarzucił też , że w spornym okresie większość prac musiał wykonywać sam , ponieważ matka była chora , starsza siostra podjęła w roku 1971 pracę zawodową , dlatego w gospodarstwie pracowała już mniej . Przedstawił także strukturę gospodarstwa , upraw i zakres hodowli wyjaśniając , że gospodarstwo miało ok. 1,03 ha i dodatkowo dzierżawili jeszcze ok. 0,5 ha łąki .
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. wniósł o oddalenie odwołania , uzasadniając jak w spornej decyzji . Sąd Okręgowy w Krośnie w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego ustalił , że wnioskodawca Z. B. ur. (...) 12 lipca 2013 r. złożył wniosek o świadczenie przedemerytalne wykazując , że w okresie od 02.07.1973 r. do 31.12.2012 r. pozostawał w zatrudnieniu , przy czym na podstawie świadectw pracy udowodnił 39 lat i 1 dzień stażu ubezpie czeniowego . Sąd ustalił także , że w okresie od 01.09.1971 r. do 20.06.1973 r. był uczniem (...)w K. . a od 24.04.1975 r. do 06.04.1977 r. odbywał zasadniczą służbę wojskową .
Sąd ustalił ,że wnioskodawca od 3.01.2013 r. jest zarejestrowany w PUP w K. jako bezrobotny oraz od 03.01.2013 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych przez 6 miesięcy . W tym okresie nie odmówił przyjęcia odpowiedniej propozycji zatrudnienia ani zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych . Po zakończeniu nauki w szkole podstawowej wnioskodawca podjął naukę w (...)w K. oddalonej od miejsca zamieszkania ok. 6 km . W tym czasie pobierał z ZUS rentę rodzinną po zmarłym ojcu . Mieszkał wraz z matką i pracującą zawodowo siostrą na gospodarstwie rolnym o pow. 0,86 ha położonym w T. ( obecnie dzielnica K. ) na którym prowadzona była rolnicza produkcja ogólnotowarowa .
Hodowano jedną krowę , świnię , króliki , drób a także uprawiane było zboże , ziemniaki , warzywa . Była też łąka i pastwisko . Celem uzupełnienia gospodarstwa , tak aby można było na nim hodować krowę i świnię dzierżawiono dodatkowo jeszcze ok. 0,50 ha. Sąd ustalił , że w tym gospodarstwie większość prac wykonywał wnioskodawca , ponieważ był tam jedynym mężczyzną . Niepracująca zawodowo matka z uwagi na chorobę psychiczną , leczoną także w szpitalu w ograniczonym zakresie pracowała w tym gospodarstwie . Podobnie jak siostra pracująca zawodowo .
Wnioskodawca zatem wykonywał samodzielnie podstawowe prace zwyczajowo wykonywane w gospodarstwie rolnym przez mężczyzn oraz cięższe prace w gospodarstwie domowym . Zajmował się codziennie karmieniem i obsługą zwierząt , wykonywał prace związane z uprawami prowadzonymi w tym gospodarstwie . Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne , Sąd Okręgowy w Krośnie wyrokiem z dn. 29.10.2013 r. zmienił zaskarżoną decyzję ZUS przyznając wnioskodawcy prawo do świadczenia przedemerytalnego od 13.07.2013 r. oraz stwierdził brak odpowiedzialności Zakładu .
W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd Okręgowy dokonując oceny zgromadzonego materiału procesowego uznał , że dowody wykazane przez wnioskodawcę w pełni zasługują na wiarę . Świadkowie , a także wnioskodawca w sposób wiarygodny opisali zakres prac wykonywanych w gospodarstwie . Wyjaśnili zdaniem Sądu przekonywująco wielkość pracy wykonywanej osobiście przez wnioskodawcę w tym gospodarstwie . Mając powyższe na uwadze Sąd uznał , ze wnioskodawca w okresie od 19.08.1971 r. do 01.07.1973 r. pracował w rodzinnym gospodarstwie rolnym w wymiarze ponad 4 godzin dziennie i do tej pracy zmuszała go sytuacja rodzinna w jakiej się znalazł , a także potrzeby tego gospodarstwa , które liczyło wraz z dzierżawą ponad 1,30 ha .
W gospodarstwie tym wykonywał wszystkie „męskie” prace , oraz korzystając z pomocy siostry pozostałe prace – z uwagi na stan zdrowia matki . W ocenie Sądu Okręgowego spełnił zatem wymóg pracy w gospodarstwie rolnym w wymiarze ponad 4 godziny dziennie w rozliczeniu całego roku , jak to przyjmuje utrwalone orzecznictwo sądowe . Bez znaczenia dla tego ustalenia jest zdaniem Sądu fakt , że w okresie tym pobierał rentę rodzinną . Wykonując pracę , w pierwszej kolejności powinien korzystać z ubezpieczenia wynikającego z tego zajęcia .
Powyższe okoliczności , zdaniem Sądu dały podstawę do zmiany na zasadzie art. 477 14 § 2 k. p. c. zaskarżonej decyzji i przyznanie wnioskodawcy dochodzonego świadczenia od następnego dnia po złożeniu wniosku . Ponieważ , całość dowodów w sprawie mogła być zgromadzona dopiero w postępowaniu sądowym , dlatego też na zasadzie art. 118 ust 1 a ustawy emerytalnej Sąd Okręgowy orzekł o braku odpowiedzialności Zakładu za wydaną błędnie decyzję . Orzeczenie o kosztach Sąd wydał zgodnie z art. 98 k. p. c. w związku z § 11 ust 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.
U. Nr 163 poz. 1349 z późn. zm . ) . Powyższy wyrok zaskarżył apelacją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 10 ust 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1227 ze zm.) w związku z art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 30.04.2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych ( Dz. U. Nr 120 poz. 1252 ) oraz naruszenie art. 233 k. p. c. , co doprowadziło zdaniem ZUS do ustalenia , że wnioskodawca ma prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 13.07.2013 r. po uprzednim uwzględnieniu okresu pracy w gospodarstwie rolnym od 18.08.1971 r. do 01.07.1973 r.
ZUS wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania . W uzasadnieniu apelacji Zakład wskazał w szczególności , że jego zdaniem , praca wnioskodawcy w gospodarstwie rolnym rodziców , to zwyczajowa pomoc świadczona przez dzieci wychowujące się w warunkach wiejskich tym bardziej , iż z uwagi na kontynuowanie w spornym okresie nauki szkolnej poza miejscem zamieszkania , nie miał możliwości wykonywania stałej pracy w gospodarstwie rolnym w wymiarze co najmniej połowy wymiaru czasu pracy . Sąd I instancji bowiem oprócz czasu na dojazd i powrót ze szkoły , nie wziął również pod uwagę czasu na konieczny wypoczynek , posiłek oraz naukę .
Również rozmiar gospodarstwa – 0,86 ha nie uzasadniał konieczności świadczenia pracy przez odwołującego w wymiarze 4 godzin dziennie . W postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie została przedstawiona umowa dzierżawy dodatkowego areału rolnego . Zdaniem organu rentowego także fakt śmierci ojca wnioskodawcy przemawia za uznaniem , iż praca wnioskodawcy nie wymagała ponad 4- godzinnego wymiaru . Ojciec odwołującego zmarł bowiem już w 1963 r. , a gospodarstwo rolne pomimo to dobrze funkcjonowało . Wątpliwym jest zatem , po osiągnięciu przez Z.
B. 16-go roku życia cały ciężar prowadzenia gospodarstwa został skupiony właśnie na nim tym bardziej , że uczęszczał wówczas do szkoły ponadpodstawowej oddalonej od miejsca zamieszkania . Dlatego zadaniem ZUS ocena dowodów dokonana przez Sąd I instancji jest dowolna i dokonane przez Sąd ustalenia nastąpiły z przekroczeniem granicy swobodnej oceny dowodów . Nadto ZUS wskazał , iż odwołujący w spornym okresie był osobą uprawnioną do renty rodzinnej po zmarłym ojcu , a zatem nie spełniał warunków do objęcia ubezpieczeniem społecznym rolników jako domownik .
Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin ( Dz. U. Nr 24 , poz. 133 ) ubezpieczenie społeczne rolników indywidualnych , zwane dalej „ubezpieczeniem” , obejmuje rolników prowadzących gospodarstwa rolne . Ubezpieczenie obejmuje również domowników pracujących w gospodarstwie rolnym . Przez użyte w ustawie określenie domownicy – rozumie się członków rodziny rolnika i inne osoby pracujące w gospodarstwie rolnym , jeżeli pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z rolnikiem , ukończyły 16 lat , nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia na podstawie innych przepisów , a ponadto praca w gospodarstwie rolnym stanowi ich główne źródło utrzymania ( art. 2 powołanej ustawy ) .
Po myśli natomiast art. 3 ust 2 pkt 2 ustawy ubezpieczeniu nie podlegają osoby mające ustalone prawo do emerytury lub renty . Wnioskodawca zatem jako uprawniony do renty rodzinnej nie spełniał warunków do objęcia ubezpieczeniem rolniczym , a nadto praca w gospodarstwie rolnym nie stanowiła jego jedynego źródła utrzymania . Wnioskodawca Z. B. domagał się oddalenia apelacji .
Sąd Apelacyjny zważył co następuje :
Apelacja organu rentowego jest bezzasadna , dlatego podlega oddaleniu. Przedmiotem sporu było uprawnienie wnioskodawcy Z. B. do świadczenia przedemerytalnego , a w szczególności spełnienie przesłanki z treści art. 2 ust 1 pkt 5 ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych – wykazania okresu uprawniającego do emerytury wynoszącego co najmniej 40 lat . Organ rentowy uznał za udowodniony łączny okres ubezpieczenia wnioskodawcy wynoszący 39 lat i 1 dzień . Wnioskodawca dochodził uwzględnienia w zakresie niezbędnym do uzupełnienia w/w okresów składkowych i nieskładkowych na podstawie art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS , okresu od 19.08.1971 r. do 1.07.1973 r. , jego pracy w gospodarstwie rolnym rodziców , po ukończeniu 16 roku życia .
Sąd Okręgowy w Krośnie w postępowaniu odwoławczym od spornej decyzji ZUS , przeprowadził obszerne postępowanie dowodowe ( dokumenty , zeznania świadków i wnioskodawcy ) . Zgromadzony materiał procesowy został przez ten Sąd należycie zanalizowany i oceniony , skutkiem czego było stwierdzenie , że wnioskodawca w w/w okresie uczęszczając do (...) w K. w wymiarze co najmniej 4 godzin dziennie , wykonywał stałą pracę , jako domownik w gospodarstwie rolnym rodziców , położonym w T. ( obecnie dzielnica K. ) . Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje za własne zarówno ustalenia faktyczne poczynione w sposób niewadliwy przez Sąd I instancji , jak i ocenę prawną sprawy dokonaną przez ten Sąd .
Odnosząc się do zarzutów zgłoszonych w apelacji należy uznać za bezzasadny zarzut naruszenia prawa procesowego , a to art. 233 k. p. c. Zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w tym przepisie , sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania , na podstawie „wszechstronnego rozważenia zebranego materiału” tj. z uwzględnieniem wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz okoliczności mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności . Ramy swobodnej oceny dowodów wyznaczone są więc wymaganiami prawa procesowego , doświadczenia życiowego oraz regułami logicznego myślenia .
Sąd Okręgowy w toku przeprowadzonego postępowania ustalił stan faktyczny dotyczący gospodarstwa rolnego rodziców wnioskodawcy , sytuacji rodzinnej , zakresu prac prowadzonych w tym gospodarstwie oraz prac wykonywanych w nim w spornym okresie przez wnioskodawcę . Ocena , że praca ta była wykonywana stale i w wymiarze co najmniej 4 godzin dziennie jest prawidłowa . W zasadzie z uwagi na brak ojca i chorobę matki w okresie tym , większość prac wykonywał wnioskodawca razem ze swoją starszą ( pracującą już zawodowo ) siostrą . Bliska odległość do szkoły ( ok. 6 km ) sprawiała , że mógł on godzić naukę w ZSZ w K. z pracą w rodzinnym gospodarstwie rolnym .
Jego mały areał , był w tym okresie typowym na P. w pobliżu większych miast . Zarzut , że ze względu na uprawnienie wnioskodawcy w okresie objętym sporem do renty rodzinnej po ojcu , wypłacanej przez ZUS , nie spełniał on ustawowych kryteriów uznania za domownika rolnika , jest również chybiony . Organ rentowy sformułował ten zarzut w oparciu o treść art. 2 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin , który dodatkowo zawierał wymóg , aby praca w gospodarstwie rolnym stanowiła główne źródło utrzymania domownika rolnika .
Obecnie obowiązujący przepis art. 6 pkt 2 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników , zawierający definicję domownika , wymogu takiego już nie stanowi . W ocenie Sądu Apelacyjnego uprawnienie wnioskodawcy do renty rodzinnej w okresie objętym sporem , nie wyłączałoby ( hipotetycznie , bo przed rokiem 1983 ) z ubezpieczenia społecznego rolników jako domownika , z uwagi na „ustalone prawo do emerytury lub renty” , które zgodnie z art. 6 pkt 10 c w zw. z art. 16 ust 1 pkt 2 i art. 3 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu…. wyklucza podleganie z mocy ustawy ubezpieczeniu rolniczemu domownika rolnika .
Korzystanie bowiem przez dziecko ubezpieczonego po jego śmierci z renty rodzinnej , nie jest tożsame z uprawnieniem do świadczenia rentowego nabytego z własnego ubezpieczenia społecznego i nie wyłącza w ocenie Sądu Apelacyjnego ze statusu „domownika rolnika” dla stanów faktycznych przed dniem 1 stycznia 1983 r. ( odpowiednio w poprzednim stanie prawnym por. w wyroku i uzasadnieniu SN z 23 września 1998 r. II UKN 230/98 publ. LEX nr. 37695 ) . Mając powyższe na uwadze należy uznać , iż Sąd Okręgowy ustalając w zaskarżonym wyroku prawo wnioskodawcy Z.
B. do świadczenia przedemerytalnego nie naruszył przepisów prawa materialnego i orzekł zgodnie z art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych . Ustalając przesłankę wykazania 40 lat okresów uprawniających do emerytury nie naruszył treści art. 10 ust 1 pkt 3 i ust 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS . Dlatego apelacja organu rentowego jako pozbawiona uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych z mocy art. 385 k. p. c. podlega oddaleniu .