Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 215/23 AI generated

Court partially allowed appeal to limit driving ban to heavy vehicles based on license categories.

Case Number IV Ka 215/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially upheld the defendant's appeal regarding a driving ban imposed for a traffic violation. The defendant argued for a broader ban, while the prosecution contended the law mandated a ban on all vehicles. The court ruled that the statutory ban must be functionally linked to the vehicle type involved, limiting the restriction to heavy trucks and vehicles requiring C or C1 licenses.

Legislator headnote

AI generated

Art. 94 § 1, 3 kw; Art. 437 § 1 k.p.k.: The statutory driving ban resulting from a traffic violation must be functionally linked to the vehicle type involved, allowing the court to limit the ban to specific license categories when the offense involved only heavy vehicles.

Keywords

AI generated
driving ban scope traffic violation penalty license categories C C1 heavy vehicle restriction appellate court review proportionality principle criminal law application

Cited Legislation

AI generated
Art. 94 § 1 kw
W razie zatem skazania za wykroczenie z art. 94 § 1 kw, jeżeli tylko zostało ono popełnione po 31 grudnia 2021 r., obligatoryjne jest orzeczenie, na podstawie art.
Art. 94 § 3 kw
Przepis art. 94 § 3 kw, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r.
Art. 437 § 1 k.p.k.
W powyższym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw.
Art. 109 § 2 k.p.w.
z art. 109 § 2 kpw zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że określił, iż orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów dotyczy jedynie pojazdów, do których kierowania uprawniają kategorie C lub C1 prawa jazdy oraz utrzymał w mocy zaskarżony wyrok pozostałej części.
Art. 624 § 1 k.p.k.
O kosztach postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść art. 624 § 1 kpk w zw.
Art. 634 k.p.k.
Art. 121 § 1 k.p.w.
634 kpk i art. 121 § 1 kpw i zwolnił obwinionego z obowiązku ich zapłaty, gdyż z racji niewielkiej pensji oraz kłopotów ze zdrowiem ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe dla P.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Ka 215/23

UZASADNIENIE

Apelacja obwinionego okazała się zasadna jedynie częściowo. Przepis art. 94 § 3 kw, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., nadanym ustawą z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2021. 2328 z dnia 16 grudnia 2021 r.), nie pozostawia Sądowi żadnej dowolności i stanowi wprost, że: „w razie popełnienia wykroczenia, o którym mowa w § 1, orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów”. W razie zatem skazania za wykroczenie z art. 94 § 1 kw, jeżeli tylko zostało ono popełnione po 31 grudnia 2021 r., obligatoryjne jest orzeczenie, na podstawie art. 94 § 3 kw, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (por. wyroki Sądu Najwyższego - Izba Karna: z dnia 22 listopada 2022 r.

IV KK 262/22 oraz II KK 507/22, a także z 9 listopada 2022 r. II KK 284/22). P. S. skazany został za wykroczenie z art. 94 § 1 kw popełnione w dniu 14 lipca 2022 roku, a więc Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim zobligowany był do orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, gdyż w przeciwnym razie dopuściłby się obrazy prawa materialnego. W związku z tym, nie sposób było podzielić zarzutu apelacji obwinionego żeby w ogóle nie orzekać wobec niego wymienionego środka karnego. Powiązanie przepisów art. 94 § 1 kw i art. 94 § 3 kw wskazuje na rodzaj pojazdów, których zakaz ma dotyczyć, ponieważ środek karny powinien pozostawać w funkcjonalnym związku z rodzajem pojazdu, który sprawca bez uprawnienia prowadził (por. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 5 lipca 2022 r.

II KK 296/22). Mając zatem na względzie to, że P. S. w chwili czynu prowadził samochód ciężarowy (o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t) zakaz prowadzenia pojazdów powinien dotyczyć co najmniej pojazdów, do których kierowania uprawniają kategorie C i C1 prawa jazdy. W związku z tym, Sąd Okręgowy biorąc po uwagę dotychczasowy nienaganny sposób zachowania się obwinionego, przyznanie się do winy, a w szczególności fakt, iż z uwagi na pogarszający się stan zdrowia musi dojeżdżać do lekarzy, zmienił zaskarżony wyrok w punkcie drugim i ograniczył zakres orzeczonego zakazu do pojazdów objętych ww. kategoriami prawa jazdy.

Stopień bowiem społecznej szkodliwości czynu obwinionego oraz cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego sprawiały, że orzeczony zakaz należało zawęzić jedynie do samochodów ciężarowych. W powyższym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że określił, iż orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów dotyczy jedynie pojazdów, do których kierowania uprawniają kategorie C lub C1 prawa jazdy oraz utrzymał w mocy zaskarżony wyrok pozostałej części.

O kosztach postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o treść art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk i art. 121 § 1 kpw i zwolnił obwinionego z obowiązku ich zapłaty, gdyż z racji niewielkiej pensji oraz kłopotów ze zdrowiem ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe dla P. S.. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w wyroku z dnia 16 czerwca 2023 roku.