Court dismissed appeal for early retirement due to insufficient proven years of special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of early retirement based on special working conditions. While the applicant claimed heavy labor in non-existent workplaces and lacked documents, the court found witness statements insufficient proof. The court determined the applicant had only about 13 years of qualifying work instead of the required 15, thus upholding the denial.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 20 lutego 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: Praca w szczególnych warunkach musi być udokumentowana zgodnie z obowiązującymi przepisami branżowymi i wykazem stanowisk, a zeznania świadków bez potwierdzenia dokumentacyjnego nie stanowią środka dowodowego na udokumentowanie pracy w szczególnych warunkach.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 1849/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant: Magdalena Pańków po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 roku w Legnicy sprawy z wniosku J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania J. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 20 lutego 2014 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VU 1849/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 20 lutego 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy J. K. prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie udowodnił żadnego okresu takiej pracy, wobec wymaganych 15 lat. W odwołaniu od powyższej decyzji J. K. wskazał, że bardzo ciężko pracował w uciążliwych warunkach, że nie ma możliwości uzyskania dokumentów potwierdzających taką pracę gdyż zakład pracy nie istnieje. W odpowiedzi na powyższe odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.
Dodatkowo wskazał, że wnioskodawca ukończył wiek 60 lat, nie przystąpił do OFE i na dzień wejścia w życie ustawy o z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych udowodnił ponad 26 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Ponadto organ rentowy wskazał, że nie uznał za pracę w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia od 01 marca 1982 r. do 31 sierpnia 1982 r. w (...) w K. oraz od 24 września 1996 r. do 31 grudnia 1998 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w L.. Okresu zatrudnienia od 09 listopada 1974 r. do 01 marca 1982 r. wymieniony organ nie rozpatrywał jako pracy w szczególnych warunkach albowiem w postępowaniu przed organem rentowym zeznania świadków nie stanowią środka dowodowego na udokumentowanie pracy w szczególnych warunkach.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: J. K. urodził się (...)na dzień 01.01.1999 r. wykazał blisko 27 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz nie przystąpił do OFE. Nadto w ocenie organu rentowego wnioskodawca nie udowodnił żadnego okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie uznał za pracę w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia: - od 01 marca 1982 r. do 31 sierpnia 1982 r. w (...) w K. na podstawie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, ponieważ nie powołano się na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w spawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz powołano się na nieobowiązujące przepisy branżowe, - od 24 września 1996 r. do 31 grudnia 1998 r. w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w L. na podstawie świadectwa pracy z dnia 28 kwietnia 2000 r., ponieważ nie określono charakteru pracy zgodnie z wymienionym wyżej rozporządzeniem oraz nie określono stanowiska zgodnie z wykazem, działem, pozycją i punktem właściwych przepisów branżowych. (niesporne) W okresie do 31 grudnia 1998 r.
J. K. udokumentował między innymi następujące okresy zatrudnienia: - w Spółdzielni (...) w K.: ⚫ od 09 listopada 1974 r. do 28 lutego 1982 r. jako murarz – tynkarz, ⚫ od 01 marca 1982 r. do 31 sierpnia 1992 r. jako kierowca ciągnika. - w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) Sp. z o.o. w L. od 24 września 1996 r. do 30 kwietnia 2000 r. jako operator koparki i w tym okresie wykonywał prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych i drogowych, wymienione w Wykazie A, Dział V, poz. 3, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 07.02.1983 r. w spawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. dowód: - wyjaśnienia wnioskodawcy w sprawie VU 1059/13, k. 21. - świadectwa pracy, k. 3 i 5 akt kapitału początkowego, - świadectwo wykonywania pracy zaliczonej do pierwszej kategorii zatrudnienia, k. 12 i 14 t.
I akt rentowych. W czasie od 03 do 18 sierpnia 1992 r. J. K. pobierał zasiłek chorobowy. dowód: zaświadczenie, k. 25 akt kapitału początkowego. W okresach od 02 marca do 19 kwietnia 1998 r. wnioskodawca pobierał zasiłki chorobowe z tytułu czasowej niezdolności do pracy. dowód: wykaz, k. 6 akt kapitału początkowego.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie albowiem ustalenie zaskarżonej decyzji wskazujące na brak wymaganych do najmniej 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach jest uzasadnione. Zgodnie z treścią przepisu art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn.
Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy- w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1.
Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W sprawie bezsporny był fakt, iż na dzień 01.01.1999 r. wnioskodawca wykazał wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w dacie wydania decyzji przez organ emerytalny miał skończone 60 lat oraz nie był członkiem OFE. Sporną kwestią wymagają ustalenia Sądu było natomiast to, czy wnioskodawca posiadał nadto 15 lat pracy w szczególnych warunkach; według ustaleń zaskarżonej decyzji wnioskodawca nie udokumentował żadnego okresu wykonywania pracy w takich warunkach. W świetle zebranego w sprawie materiału uzasadnione jest zdaniem Sądu przyjęcie, iż J.
K. wykonywał prace w szczególnych warunkach w okresie od 01 marca 1982 r. do 31 sierpnia 1992 r. (10 lat i 6 miesięcy) wykonując prace kierowcy ciągnika wymienione w stanowiącym załącznik do wymienionego wyżej rozporządzenia Wykazie A, Dział VIII, poz. 3 oraz od 24 września 1996 r. do 31 grudnia 1998 r. (2 lata, 3 miesiące i 8 dni), wymienione w Dziale V, poz.
3. W sumie wykazał zatem 12 lat, 9 miesięcy i 8 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Brak jest podstaw do uznania za okres wykonywania takiej pracy okresu zatrudnienia ubezpieczonego w (...) K. w czasie od 09 listopada 1974 r. do 28 lutego 1982 r. W tym bowiem okresie J. K. wykonywał pracę murarza – tynkarza, co wprost wynika ze złożonych w sprawie VU 1059/13 jego wyjaśnień. Okoliczność ta wynika także ze złożonych do akt świadectw jego pracy. Prace polegające na murowaniu i tynkowaniu nie są wymienione w załączniku do rozporządzenia z 07 lutego 1983 r. i nie są pracami w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów prawa ubezpieczeniowego. Skoro zatem J. K. wykazał blisko 13 lat zamiast wymaganych co najmniej 15 lat okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach, odmowa przyznania prawa do emerytury jest uzasadniona. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd nie podzielił argumentów odwołania i na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., pozbawione uzasadnionych podstaw odwołanie oddalił.