Class action court partially allowed appeal to remove members lacking identical claims or pending separate lawsuits.
Legislator summary
AI generatedThe court partially revoked a previous ruling regarding the composition of a class action group. The defendant argued that two members, H.F. and M.G., should be excluded because H.F. lacked a valid contract and had died, while M.G. was already involved in a separate pending lawsuit. The court agreed, removing H.F. due to the lack of identical factual basis and M.G. because her claim was already being adjudicated in another case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1 ust. 1 ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym; Art. 199 § 1 pkt. 2 k.p.c.: A class action member must share the same factual basis for the claim, and a member whose claim is already pending in a separate proceeding cannot be included in the group.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV C 195/18 POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie IV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Andrzej Sterkowicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 czerwca 2022 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M. S. przeciwko Skarbowi Państwa – Prokuratorowi Okręgowemu w Gdańsku, Prokuratorowi Rejonowemu (...)w G., Prokuratorowi Generalnemu o zapłatę po rozpoznaniu zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 marca 2022 r. postanawia:
1. na podstawie art. 395 § 2 k.p.c. uchylić w części, tj. w zakresie punktu I ppkt. 28 i 38, postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2022 r. sygn. akt IV C 195/18 w przedmiocie ustalenia podgrupy 28 i 38, 2. usunąć z podgrupy 28 M. G. i A. W., 3. usunąć z podgrupy 38 H. F.. SSO Andrzej Sterkowicz Sygn. akt IV C 195/18
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 15 marca 2022 r. tut. Sąd dokonał ustalenia składu grupy w toczącym się postępowaniu (postanowienie – k. 1211-1212v). Rzeczone postanowienie zostało zaskarżone przez pozwanego zażaleniem z dnia 28 kwietnia 2022 r., w części, co do ustalenia, że:
1. w skład grupy wchodzi podgrupa nr 28, do której zalicza się M. G. i A. W., 2. do podgrupy nr 38 zalicza się H. F.. Zaskarżonemu postanowieniu pozwany zarzucił:
1. naruszenie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 2009 r. o dochodzniu roszczeń w postępowaniu grupowym, poprzez: a. uznanie, że roszczenie H. F. oparte jest na tej samej podstawie faktycznej, co roszczenie pozostałych członków grupy, podczas gdy H. F. nie zawarła umowy z (...) sp. z o.o. i nie posiadała roszczenia wobec (...) sp. z o.o. o zwrto zainwestowanych środków pieniężnych, b. pominięcie faktu, że H. F. zmarła, 2. naruszenie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym oraz art. 24 ust. 1 ustawy z 17 grudnia o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym w zw. z art. 199 § 1 pkt. 1 k.p.c. poprzez nieodrzucenie pozwu względem żądania M.
G. o zapłatę 140.000 zł, podczas gdy: a. M. G. wystąpiła już z tożsamym roszczeniem w pozwie zbiorowym z dnia 26 maca 2015 r. sygn. akt XXV C 1614/16. b. W podgrupie nr 28 pozostaje jedynie A. W., Mając na uwadze powyższe zarzuty, pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez usunięcie ze składu grupy M. G., A. W. i H. F. (zażalenie – k. 1219-1225).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało uwzględnieniu w całości. W okolicznościach sprawy należało rozpatrzyć zażalenie w stosunku do H. F. osobno, a także w stosunku do M. G. i A. W. osobno. Co tyczy się H. F., skarżący słusznie zauważył, że do złożonego pozwu nie dołączono żadnej ważnej umowy zawartej między H. F. a (...) sp. z o.o. Wynika to z faktu braku skutecznego pełnomocnictwa do zawarcia umowy w jej imieniu. Tym samym, zgodzić należało się ze skarżącym, że między H. F. a (...) nie powstał stosunek zobowiązaniowy, a tym samym jej roszczenie nie było oparte na tej samem podstawie faktycznej co roszczenie pozostałych członków grupy (art. 1 ust. 1 ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym) i już z tego powodu zażalenie pozwanego w stosunku do H.
F. było zasadne. Co więcej, jak ustalono w toku postępowania, H. F. zmarła 11 października 2016 r., a zatem nie mogła już tylko z tego powodu pozostawać członkiem grupy. Co zaś tyczy się roszczenia M. G., słusznie skarżący w zażaleniu podniósł, że powódka wystąpiła już przeciwko pozwanemu z tym samym roszczenie, w postępowaniu zawisłym przez Sądem Okręgowym w Warszawie sygn. akt XXV C 1614/16. Pozew w sprawie o sygn. akt XXV C 1614/16 został wniesiony przed wniesieniem powództwa w sprawie niniejszej. Zgodnie natomiast z treścią art. 199 § 1 pkt. 2 k.p.c. Sąd odrzuci pozew jeśli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została prawomocnie zakończona.
Należy podkreślić, że M. G. jako zdarzenie wywołujące szkodę w niniejszym postępowaniu wskazała ten sam stosunek prawny, na mocy którego dochodzi roszczenia w postępowaniu zawisłym pod sygn. akt XXV C 1614/16. Mając na uwadze powyższe, słusznie skarżący uwypuklił, ze zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym postępowanie grupowe w sprawach o roszczenia pieniężne jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wysokość roszczenia każdego członka grupy została ujednolicona poprzez zrównanie wysokości roszczenia dochodzenia przez członków grupy lub podgrupy.
Ujednolicenie wysokości może nastąpić w podgrupach, liczących co najmniej 2 osoby. Mając na uwadze powyższe, a także fakt, że w skład podgrupy nr 2 wpisano 2 członków tj. M. G. i A. W., to wobec braku podstaw do ujawnienia w składzie grupy M. G., poza składem podgrupy znaleźć się musi również A. W.. Podmioty te nie posiadają bowiem roszczeń, które są ujednolicone pod kątem wysokości żądania z innym członkiem grupy. Jednocześnie, Sąd pragnie wskazać, że zgodnie z treścią 395 § 2 k.p.c. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt sądowi drugiej instancji, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W ocenie Sądu zażalenie pozwanego było oczywiście uzasadnione, co pozwalało na zastosowanie normy wynikającej z ww. przepisu oraz wydanie przedmiotowego orzeczenia przez Sąd I Instancji. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. ZARZĄDZENIE (...)