Social security appeal withdrawn after lower court ruling; appeal dismissed as procedural withdrawal allowed under law.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appeal filed by the social security office against a lower court's decision granting a suspended pension. The appellant subsequently withdrew the appeal after the lower court confirmed the insured's right to the benefit, noting that the relevant financial law changes did not apply to her specific situation. The court ruled that the withdrawal did not violate the insured's legitimate interests or legal principles, thus allowing the procedural termination of the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 391 § 2 k.p.c.; Art. 469 k.p.c.: The withdrawal of an appeal by the social security office is permissible when it does not violate the insured's legitimate interests or legal principles, as established by the lower court's detailed analysis of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 1053/13 POSTANOWIENIE Dnia 1 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Polak (spr.) Sędziowie: SA Urszula Iwanowska SO del. Beata Górska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wypłatę emerytury za okres od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt VI U 572/13 p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie apelacyjne. SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak del. SSO Beata Górska Sygn. akt III AUa 1053/13
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 3 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego z dnia 13.03.2013 roku i ustalił, że H. L. przysługuje prawo do świadczenia emerytalnego za okres od 1.10.2011 roku do 21.11.2012 roku. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł organ rentowy zaskarżając orzeczenie w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie odwołania. W dniu 31.03.2014 roku (tak data wpływu pisma do Sądu Apelacyjnego) apelujący złożył pismo procesowe, w którym oświadczył, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od 1 października 2011r. do dnia 21 listopada 2012r. (opubl. w Dz.
U. z 2014r., poz. 169) cofa apelację i wnosi o umorzenie postępowania w sprawie. Zgodnie z dyspozycją art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w razie cofnięcia apelacji Sąd II instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. W sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych dopuszczalność cofnięcia apelacji określa art. 469 k.p.c., zgodnie z którym sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa.
Z treści art. 469 k.p.c. wynika natomiast, że sąd uznaje za niedopuszczalne cofnięcie środka odwoławczego także wtedy, gdy czynność taka naruszałaby słuszny interes ubezpieczonego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego w rozpoznawanej sprawie brak jest okoliczności, które sprzeciwiałyby się cofnięciu apelacji przez organ rentowy. Sąd Okręgowy w szczegółowy sposób wypowiedział się o zasadności żądania odwołania, potwierdzając prawo ubezpieczonej do wypłaty zawieszonego świadczenia emerytalnego za sporny okres, wyjaśniając, że przepisy art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 257, poz. 1726, z 2011r., Nr 291, poz. 1707) w związku z art. 103a ustawy emerytalnej, nie mają zastosowania do ubezpieczonej, która uzyskała prawo do emerytury w dniu 1 kwietnia 2010 roku, tj. w okresie od 8 stycznia 2009 roku do 31 grudnia 2010 r., kiedy nie było obowiązku rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą w celu realizacji nabytego prawa do emerytury. W niniejszej sprawie nie ma zatem podstaw, aby uznać oświadczenie organu rentowego o cofnięciu apelacji, złożone po dokonaniu analizy sprawy, za czynność naruszającą słuszny interes ubezpieczonej (art. 469 k.p.c.).
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny uznał, że cofnięcie apelacji nie narusza prawa, w tym słusznego interesu ubezpieczonej i dlatego na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne. SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak del. SSO Beata Górska