Legislator Case Law & Legislation
III Ca 2360/21 AI generated

Appeal allowed; court remanded case for retrial due to failure to examine merits and lack of evidence.

Case Number III Ca 2360/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal allowed the plaintiff's appeal and remanded the case to the District Court for a new trial. The District Court had previously dismissed the claim after finding a payment made, despite the plaintiff denying receiving the funds and failing to prove the recipient's identity. The appellate court ruled that the first instance failed to examine the substantive issue of the claim's validity, necessitating a full evidentiary hearing to determine if the payment actually satisfied the debt.

Legislator headnote

AI generated

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 108 § 2 k.p.c.: When the court of first instance fails to examine the substantive basis of the claim or ignores material evidence, the appellate court may annul the judgment and remand the case for retrial to ensure a complete examination of the merits.

Keywords

AI generated
failure to examine merits remand for retrial evidentiary hearing substantive claim validity appellate procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 386 § 4 k.p.c.
Art. 386 § 4 k.p.c. stanowi, że w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.
Art. 108 § 2 k.p.c.
orzekł jak w sentencji pozostawiając – w oparciu o art. 108 § 2 k.p.c. – rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego Sądowi I instancji.
Art. 386 § 4 k.p.c
Konieczne staje się wówczas wydanie orzeczenia kasatoryjnego przewidzianego w art. 386 § 4 k.p.c., ponieważ przeprowadzenie postępowania dowodowego przez sąd odwoławczy, a następnie wydanie orzeczenia co do istoty sprawy, ograniczyłoby merytoryczne rozpoznanie sprawy do jednej instancji.
art. 108 § 2 k.p.c
orzekł jak w sentencji pozostawiając – w oparciu o art. 108 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CKN 897/97
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1998 r., II CKN 897/97, OSNC z 2000 r.
III CKN 450/98
22 oraz wyrok tego Sądu z dnia 17 listopada 1999 r., III CKN 450/98, OSNC z 2000 r.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III Ca 2360/21

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 września 2021 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. przeciwko (...) w Wielkiej Brytanii prowadzącej działalność w Polsce poprzez (...) Oddział w Polsce o zapłatę, oddalił powództwo. Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 7 czerwca 2021 r (...) sp. z o.o. Oddział w Polsce zapłaciła (...) sp. z o.o. kwotę 4605,03 zł w związku z pozwem sądowym złożonym w niniejszej sprawie. Na wskazaną kwotę składa się 3698,94 zł należności głównej i 906,09 zł odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od 15 września 2017 r. do 7 czerwca 2021 r.

Apelację od tego rozstrzygnięcia złożyła strona powodowa zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 822 kc poprzez uznanie, że dochodzona przez powoda zapłata z tytułu najmu pojazdu zastępczego nie jest mu należna, gdyż została nie tylko uznana, ale również uiszczona przez pozwanego , czego powód nie potwierdza i czego nie wykazało postępowanie przed Sądem Rejonowym. Skarżący zarzucił również naruszenie przepisów prawa procesowego tj, art. 233 § 1 kpc w zw. z art., 6 kc i art. 822 kc, art. 327 1 § 1 kpc i 217 § 1 i 2 kpc w zw. z art. 227 kpc i art. 162 kpc.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja jest zasadna i spowodowała uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Art. 386 § 4 k.p.c. stanowi, że w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. Treścią normy prawnej zawartej w tym przepisie jest upoważnienie do wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia kasatoryjnego w określonych sytuacjach procesowych, jako wyjątku od zasady orzekania co do meritum sporu w tym postępowaniu.

Jego brzmienie wskazuje jednocześnie na to, iż nie zachodzi obowiązek prowadzenia przez sąd drugiej instancji postępowania dowodowego zmierzającego do wyjaśnienia rzeczywistej treści stosunków faktycznych i prawnych w sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji zaniechał rozważenia poddanych przez strony pod osąd żądań i twierdzeń, jak również, gdy pominął mogące mieć wpływ na rozstrzygnięcie meritum sporu dowody zawnioskowane przez strony dla ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Konieczne staje się wówczas wydanie orzeczenia kasatoryjnego przewidzianego w art. 386 § 4 k.p.c., ponieważ przeprowadzenie postępowania dowodowego przez sąd odwoławczy, a następnie wydanie orzeczenia co do istoty sprawy, ograniczyłoby merytoryczne rozpoznanie sprawy do jednej instancji.

W orzecznictwie i piśmiennictwie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym nierozpoznanie istoty sprawy oznacza zaniechanie przez sąd pierwszej instancji zbadania materialnej podstawy żądania pozwu albo pominięcie merytorycznych zarzutów pozwanego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1998 r., II CKN 897/97, OSNC z 2000 r. z. 1, poz. 22 oraz wyrok tego Sądu z dnia 17 listopada 1999 r., III CKN 450/98, OSNC z 2000 r. z. 5, poz. 97). Bezpodstawna odmowa przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie wnioskowanym przez strony świadczy również o nierozpoznaniu istoty sporu.

W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy ustalił, że roszczenie powoda zostało zaspokojone w sytuacji, gdy w sprawie dysponował wyłącznie kopią przelewu kwoty dochodzonej pozwem. Należy zwrócić uwagę, że pozwany nie złożył w sprawie żadnego pisma procesowego z wyjątkiem znajdującego się na stronie 67 akt pisma skierowanego do strony powodowej, niepodpisanego przez przedstawiciela strony pozwanej z dnia 4 czerwca 2021 r,. o dokonaniu zapłaty oraz potwierdzenia realizacji dyspozycji z dnia 11 czerwca znajdującego się na karcie 73 akt.

Jednocześnie powód zaprzecza w apelacji, aby taka kwota wpłynęła na jego konto. W istocie brak jest w sprawie informacji, czy konto, na które pozwany dokonał wpłaty należy do powoda. Jeżeli pozwany w rzeczywistości nie zaspokoił roszczenia powoda to niezbędne będzie przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu ustalenia jego zasadności. W tych okolicznościach należało uznać, że apelacja powoda jest zasadna i powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, bowiem nie została rozpoznana istota sporu.

Rozpoznając sprawę ponownie Sąd Rejonowy winien ustalić, czy w istocie pozwany zaspokoił roszczenie powoda, a jeżeli nie – przeprowadzić postępowanie dowodowe co do jego zasadności. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy podstawie art. 386 § 4 k.p.c. orzekł jak w sentencji pozostawiając – w oparciu o art. 108 § 2 k.p.c. – rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego Sądowi I instancji.