Appeal dismissed; prior final judgment on same claim bars new suit despite alleged new facts.
Legislator summary
AI generatedThe District Court rejected the plaintiff's appeal against the Regional Court's dismissal of her eviction suit, citing res judicata. The plaintiff argued that new facts regarding the validity of a will should allow a new claim, but the court found no change in the underlying dispute. Consequently, the Court of Appeal upheld the dismissal as the matter had already been finally adjudicated.
Legislator headnote
AI generatedArt. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.: A claim is barred by res judicata if the subject matter and legal basis are identical, even if the factual circumstances previously found unfavorable remain unchanged.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 68/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2013r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Barbara Nowicka po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia powódki A. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 29 listopada 2012r. , sygn. akt I C 386/12 o odrzuceniu jej pozwu w sprawie przeciwko M. N. o wydanie nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił pozew A. L. przeciwko M. N. o wydanie nieruchomości na podstawie art. 199 §1 pkt 2 kpc uznając, że o to samo roszczenie między tymi samymi stronami sprawa została prawomocnie osądzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy wydanym w sprawie I C 505/08, którym oddalono powództwo A. L. przeciwko M. N. o eksmisję z lokalu mieszkalnego położonego w Ś. przy ul. (...). Zdaniem Sądu Rejonowego, żądania pozwu w obu sprawach pozostają tożsame, pomimo nazwania żądania w tej sprawie roszczeniem o wydanie i opróżnienie lokalu i taki sam jest ich zakres.
Nie uległ także zmianie stan prawny sprawy, gdyż w obu przypadkach powódka wywodzi roszczenia z przysługującego jej prawa własności spornej nieruchomości lokalowej. Podnosi analogiczne jak poprzednio zarzuty pod adresem pozwanego , a ten powołuje się w niniejszej sprawie na te same okoliczności faktyczne i prawne, które zgłosił w poprzednim postępowaniu. Nie uległ również zmianie stan prawny sprawy na skutek tego, że powódka w poprzedniej sprawie nie podnosiła zarzutu co do skuteczności rozporządzenia całym lokalem samodzielnie przez M.
I., skoro udział ½ we współwłasności nieruchomości nabyła powódka dziedzicząc w całości spadek po ojcu i skoro stwierdzenie nabycia spadku po ojcu przez powódkę orzeczono 20 stycznia 2006r. W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka zarzuciła mu naruszenie prawa procesowego – art. 199§1 pkt 2 kpc poprzez jego błędne zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, że pomiędzy tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona, podczas gdy istotne okoliczności sprawy uległy zmianie w związku z czym nie może być mowy o tym samym roszczeniu.
Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wydanie postanowienia nakazującego wydanie jej przez M. N. spornego lokalu mieszkalnego, ewentualnie o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Zażalenie podlegało oddaleniu. Sąd Rejonowy nie dopuścił się obrazy przepisu art. 199§1 pkt 2 uznając, że pomiędzy tymi samymi stronami o to samo roszczenie sprawa została już prawomocnie osądzona. Tożsamość roszczenia w rozumieniu art. 199§1 pkt 2 zachodzi wówczas, gdy identyczne są nie tylko przedmiot ale i podstawa sporu.
Mimo identyczności stron i dochodzonego roszczenia stan rzeczy osądzonej nie występuje, jeżeli uległy zmianie okoliczności, których istnienie było przyczyną oddalenia pierwszego powództwa, a więc jeżeli roszczenie stało się w świetle nowego stanu faktycznego uzasadnione. Za takie nowe okoliczności powódka uważa fakt, iż w poprzedniej sprawie nie podnosiła zarzutu nieważności zapisu testamentowego na rzecz pozwanego. Jej zdaniem, skoro spadkodawczyni M. I. nie była jedynym właścicielem lokalu mieszkalnego w Ś. przy ul. (...) a tylko współwłaścicielem w ½ części, to w związku z brakiem zgody drugiego współwłaściciela nie mogła uczynić takiego zapisu.
Drugim współwłaścicielem mieszkania była skarżąca jako spadkobierczyni po ojcu R. I. zmarłym w 2004r. Wskazywane przez powódkę okoliczności nie są nowymi bądź zmienionymi okolicznościami, które w związku z podstawą sporu stanowiły przyczyną oddalenia powództwa w sprawie I C 505/08. Wprawdzie z reguły przedmiotem zapisu zwykłego (art.968§ 1 kc zgodnie z brzmieniem ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy z 18 marca 2011r., DZ.U nr 85 Sygn. akt II Cz 68/13 - 3 – poz. 458) są rzeczy lub prawa wchodzące do spadku, nie ma jednak formalnych przeszkód do uczynienia przedmiotem zapisu składników niewchodzących w skład masy spadkowej.
Przedmiotem zapisu może być m.in. ustanowienie ograniczonego prawa rzeczowego (służebności). Zatem okoliczność czy w chwili testowania spadkodawczyni była właścicielką lokalu mieszkalnego w Ś. przy ul . (...) czy tylko współwłaścicielką nie miała wpływu na ważność zapisu na rzecz pozwanego. Natomiast skarżąca od czasu wydania prawomocnego wyroku w sprawie I C 505/08 nie wykonała zapisu. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy oddalił zażalenie stosownie do art. 385 kpc w zw. z art. 397§2 zd. 1 kpc jako nieuzasadnione.