Legislator Case Law & Legislation
II K 796/23 AI generated

Court sentenced two defendants to short-term imprisonment for shoplifting, applying mitigating and aggravating circumstances.

Case Number II K 796/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court found the defendants guilty of two theft offenses and sentenced them to twenty and fifteen days of imprisonment, respectively. While the defendants argued for leniency based on their age and confession, the court noted their criminal history, repeated offenses, and lack of behavioral change as aggravating factors. Consequently, the court imposed a sentence deemed adequate to deter future crimes while acknowledging the low value of the stolen goods.

Legislator headnote

AI generated

Art. 119 § 1 kw; Art. 119 § 4 kw; Art. 82 § 3 kpw: The court may impose short-term imprisonment for theft, weighing mitigating factors like confession against aggravating circumstances such as prior record and repeated offenses to determine an adequate penalty.

Keywords

AI generated
theft of goods short-term imprisonment criminal record confession of guilt joint offense restitution obligation proportionality of penalty

Cited Legislation

AI generated
Art. 119 § 1 kw
wykroczenia z art. 119 § 1 kw;
Art. 119 § 4 kw
na podstawie art. 119 § 4 kw orzeka wobec oskarżonych D.
Art. 82 § 3 kpw
na podstawie art. 82§3 kpw na poczet wymierzonej kary aresztu zalicza oskarżonemu O.
Art. 9 § 2 kw
119 § 1 kw; i za przypisane im wykroczenia w myśl art. 9 § 2 kw na podstawie art.
§ 11 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.

Cited Case Law

AI generated
Trybunał Konstytucyjny, sygn. SK 66/19
Trybunał Konstytucyjny, sygn. SK 78/21
AI generated
XI W 13416/15
Court convicts driver for illegal parking on solid line, imposing 200 zloty fine and court costs.
II W 1710/18
Court partially allowed prosecution for labor law violations, imposing a fine despite a settlement agreement.
II W 73/16
Court convicts defendant of theft and imposes 30 days detention without probation.
IX W 2527/17
W dniu 12.07.2017 r. funkcjonariusze policji F. C. (1) oraz D. W. pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym na terenie O.. Radiowozem oznakowanym kierował D. W. . Około godz. 16:17 poruszali się ul. (...) od strony skrzyżowania o ruchu okrężnym Pl.(...) w kierunku skrzyżowania z ul. (...). Jechali prawym pasem ruchu. Zbliżali się do skrzyżowania z sygnalizacją świetlną przy ul. (...) z ul. (...). Przed radiowozem prawym pasem ruchu poruszał się obwiniony K. B. (2) pojazdem marki H. (...) o nr rej. (...). Przed obwinionym jechały dwa pojazdy typu (...) . Obwiniony zachowywał bezpieczny odstęp od pojazdu bezpośrednio poprzedzającego go. Przy skrzyżowaniu ul. (...) z ul. (...) na sygnalizatorze świetlnym zapaliło się światło żółte. Samochód typu(...) koloru(...) wjechał na przejście dla pieszych , minął sygnalizator. Za nim przejechał samochód koloru(...) poprzedzający obwinionego. Następnie na sygnalizatorze zapaliło się światło czerwone. Kierujący samochodem H. (...) o nr rej. (...) jadący prawym pasem ruchu przejechał pod sygnalizatorem gdy dla jego kierunku ruchu emitowany był czerwony sygnał świetlny. W tym czasie pojazd jadący lewym ruchu zatrzymał się przed sygnalizatorem. Funkcjonariusze policji pojechali za obwinionym. Zatrzymali go do kontroli. Obwiniony został wylegitymowany. Oświadczył tłumaczył , iż jechał bezpośrednio za pojazdem ciężarowym, który zasłaniał mu widok na sygnalizator i nie miał możliwości zobaczyć jaki sygnał świetlny jest wyświetlany. Odmówił przyjęcia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego.
VII W 480/22
Court convicts defendant of overtaking on intersection despite defense claims of obscured signs and procedural errors.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 796/23

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ (zaoczny w stosunku do D. A.) Dnia 17 maja 2024 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Bogumiła Dzięciołowska Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Bajerska przy udziale Prokuratora Jakuba Łamek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17.05.2024 r. sprawy karnej 1. D. A. s. D. i K. zd. L., ur. (...) w G., PESEL: (...) 2. O. O. s. M. i B. zd. B., ur. (...) w G., pesel (...) oskarżonych o to, że: w dniach 27.03.23r. oraz 29.03.23r. w sklepie (...) przy ul. (...) w G. działając wspólnie i w porozumieniu , działają w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej albo takiej samej sposobności lub w podobny sposób popełnili dwa umyślne wykroczenia przeciwko mieniu, poprzez zabór w celu przywłaszczenia: - w dniu 27.03.23r. kosmetków E. kolektor W. (...) 3 szt. o wartości jednostkowej 31,99 zł, R. baza (...) N. o wartości 33,99 zł, E. (...) płatki pod oczy wartości 7,49 zł, E. (...) płatki pod oczy wartości 7,49 zł, E. G.&C. płatki pod oczy 2 szt. o wartości jednostkowej 7,49zł, (...) hydrożelowe płatki pod oczy 3 szt. owartości jednostkowej 4,59 zł, E. (...) płatki pod oczy wartości 7,49zł, (...) (...) płatki pod oczy 2 szt. wartości jednostkowej 12,99 zł, (...) płatki pod oczy wartości 7,49zł, powodując straty w łącznej wartości 214,65zł - w dniu 29.03.23r. perfum K.

L. wartości 199,99zł, oraz perfum G. wartości 179,99 zł powodując straty w łącznej wartości 379,98zł powodując straty w łącznej wysokości 594,63 zł na szkodę firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. (...), (...)-(...) Ł. tj. o czyn z art. 278§1 kk w zw. z art. 12§2 kk o r z e k a : I. oskarżonych D. A. i O. O. w ramach zarzuconych im w akcie oskarżenia zachowań uznaje za winnych tego, że:

1. w dniu 27 marca 2023 r. w sklepie (...) przy ul. (...) w G. działając wspólnie i w porozumieniu zabrali w celu przywłaszczenia artykuły kosmetyczne i higieniczne o łącznej wartości 214,65 zł, działając na szkodę (...) sp. z o.o. w Ł., tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw;

2. w dniu 29 marca 2023 r. w sklepie w sklepie (...) przy ul. (...) w G. działając wspólnie i w porozumieniu zabrali w celu przywłaszczenia perfumy o łącznej wartości 379,98 zł działając na szkodę (...) sp. z o.o. w Ł., tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw; i za przypisane im wykroczenia w myśl art. 9 § 2 kw na podstawie art. 119 § 1 kw wymierza im następujące kary:  oskarżonemu D. A. – karę 20 (dwudziestu) dni aresztu;  oskarżonemu O. O. – karę 15 (piętnastu) dni aresztu; II. na podstawie art. 82§3 kpw na poczet wymierzonej kary aresztu zalicza oskarżonemu O.

O. okres zatrzymania od 27.07.2023 r. godz. 14:10 do 28.07.2023 r. godz. 11:00 przyjmując, że jest on równoważny jednemu dniowi kary aresztu; III. na podstawie art. 119 § 4 kw orzeka wobec oskarżonych D. A. i O. O. obowiązek zapłaty solidarnie kwoty 594,63 zł (pięćset dziewięćdziesiąt cztery złote sześćdziesiąt trzy grosze) tytułem zwrotu równowartości ukradzionego mienia na rzecz (...) sp. z o.o. w Ł.; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r. pr. A. D. kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

V. zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa. II K 796/23

UZASADNIENIE

Sąd na podstawie art. 424 § 3 kpk w zw. z art. 82 § 1 kpsw ograniczył uzasadnienie do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku dot. D. A. oraz rozstrzygnięć co do kary i innych konsekwencji prawnych czynu. Kradzież polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. W przypadku, gdy wartość przedmiotu/przedmiotów czynu przekracza 800 zł, stanowion przestępstwo z art. 278 § 1 kk, a w przypadku gdy wartość ta jest równa kwocie 800 zł lub niższa, wykroczenie z art. 119 § kw. Zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na ustalenie, iż oskarżony D.

A. działając w wspólnie i w porozumieniu z O. O. w dniu 27 marca 2023 r. w sklepie (...) przy ul. (...) w G. zabrał w celu przywłaszczenia artykuły kosmetyczne i higieniczne o łącznej wartości 214,65 zł, działając na szkodę (...) sp. z o.o. w Ł. oraz w dniu 29 marca 2023 r. w sklepie (...) przy ul. (...) w G. działając zabrał w celu przywłaszczenia perfumy o łącznej wartości 379,98 zł działając na szkodę (...) sp. z o.o. w Ł.. Jednocześnie zważywszy na wartość przedmiotów , sąd doszedł do wniosku, iż należało je zakwalifikować jako dwa wykroczenia z art. 119 § 1 kw.

W konsekwencji sąd uznał oskarżonego D. A. winnym dwóch wykroczeń z art. 119 § 1 kw. Wykroczenie z art. 119 § 1 kw jest zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia wolności lub aresztu, przy czym w myśl art. 9 § 2 kw jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów. Stopień winy oskarżonego jawił się jako znaczny, bowiem zdaniem sądu oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim premedytowanym - oskarżony wchodził do sklepu po to, by dokonywać kradzieży.

Wśród okoliczności łagodzących sąd uwzględnił młody wiek oskarżonegooraz niewielką wartość szkody. Na korzyść oskarżonego przemawiała również prezentowana przez niego postawa w toku postępowania – oskarżony przyznał się do winy. Sąd jako okoliczność obciążającą uwzględnił z kolei, iż oskarżony wielokrotnie dopuszczali się występków przeciwko mieniu, zaś orzekane kary nie skutkowały u oskarżonego zmianą zachowania, co świadczy o jego niepoprawności i uporczywości w działaniu polegającym na sprzecznym z prawem pozyskiwaniu dóbr materialnych.

Sąd wziął również pod uwagę to, pomimo dokonania kradzieży w dniu 27 marca 2023 r., oskarżony powrócił w tożsamym celu do tego samego sklepu w dniu 29 marca 2023 r., co świadczy niewątpliwie o głębokim poczuciu bezkarności oskarżonego i lekceważącym podejściu do obowiązujących norm. Nadto sąd uwzględnił zuchwały sposób działania oskarżonego, jak również to iż jednocześnie orzekał o ukaraniu za dwa wykroczenia. W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż tylko kara aresztu jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego oraz uwzględnia wskazane okoliczności łagodzące i obciążające.

Mając jednak na uwadze wartość szkody oraz wiek oskarżonego, jak również postawę w trakcie przedmiotowego postępowania, sąd nie wymierzył oskarżonemu kary w maksymalnym dopuszczalnym wymiarze. Zdaniem sądu kara w wymiarze 20 dni aresztu ma szansę spełnić funkcję zapobiegawczą i wychowawczą wobec oskarżonego, a także cel kary w zakresie społecznego oddziaływania, dając wyraźny sygnał, iż nawet popełnianie wykroczeń może wiązać się z osadzeniem w zakładzie karnym, co z kolei w ocenie sądu jednocześnie ma szansę zmotywować oskarżonego do zmiany zachowania.

Jednocześnie kara w takim wymiarze spełnia dyrektywę wewnętrznej sprawiedliwości wyroku. Otóż sąd zdecydował o wymierzeniu D. A. kary w wyższym wymiarze niż O. O. uwzględniając, iż D. A. legitymuje się znacznie bogatszą przeszłością kryminalną, o czym świadczy liczba dotychczasowym skazań. Zgodnie z art. 119 § 4 kw sąd orzekł wobec oskarżonego D. A. solidarnie z O. O. obowiązek zapłaty kwoty 594,63 zł (pięćset dziewięćdziesiąt cztery złote sześćdziesiąt trzy grosze) tytułem zwrotu równowartości ukradzionego miedzią na rzecz (...) Sp. z o.o. w Ł., bowiem szkoda wyrządzona przypisanymi wykroczeniami nie została dotychczas naprawiona.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie § 11 ust. 2 pkt 3Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.poz 265 ze zm.). Sąd zasądził koszty obrony na podstawie wskazanych przepisów mając na uwadze treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. SK 66/19 oraz wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. SK 78/21. Jednocześnie pomimo, iż w sprawie przypisano oskarżonemu popełnienie wykroczeń, to aż do rozprawy postępowanie toczyło się według Kodeksu postępowania karnego, dlatego też sąd określając wysokość wynagrodzenia zastosował stawki właściwe dla tego postępowania.

Sąd na podstawie art. 121 § 1 kpsw zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając wydatkami postępowania Skarb Państwa z uwagi na jego sytuacją materialną i aktualny pobyt w zakładzie karnym.