Court acquits defendant of alimentary duty evasion due to lack of evidence proving inability to pay.
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the defendant, S.G., of the charge of evoking alimentary obligations under Article 209 § 1a of the Criminal Code. The prosecution alleged the defendant failed to pay monthly support totaling at least three installments, causing severe hardship to the minor. The court found insufficient evidence to prove the defendant's subjective intent or objective inability to fulfill the obligation, leading to a not-guilty verdict.
Legislator headnote
AI generatedArt. 209 § 1a k.k.; Art. 29 ust. 1 ustawy o adwokaturze; The court established that an acquittal in alimentary duty evasion cases requires proof of subjective intent or objective impossibility, which was absent here.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 763/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 21 sierpnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Karolina Świderska Protokolant: Kinga Grzywacz pod nieobecność oskarżyciela publicznego po rozpoznaniu 13 maja, 5 lipca i 20 sierpnia 2024 roku na rozprawie sprawy S. G. syna A. i J. z domu N. urodzonego (...) w W. oskarżonego o to, że w okresie od dnia 16 września 2020 roku do dnia 24 września 2021 roku w miejscowości M., województwo (...), uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniej P. M. określonego ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Legionowie III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 13 września 2005 roku o sygn. akt III RC 32/05 w kwocie 300 zł miesięcznie, zmienionego wyrokiem Sądu rejonowego w Legionowie z dnia 18 listopada 2014 r. o sygn. akt III RC 316/14 na kwotę 650 zł miesięcznie, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, narażając uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, to jest o czyn z art. 209 § 1a k.k. orzeka:
I. uniewinnia oskarżonego S. G. od zarzuconego czynu; II. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. L. 1704 (jeden tysiąc siedemset cztery) złote, powiększone o należny podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu S. G. z urzędu; III. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdza, że koszty sądowe ponosi Skarb Państwa.