Legislator Case Law & Legislation
II Cz 272/14 AI generated

Appeal dismissed; court upheld rejection of mandatory legal representative due to mother's business acumen and simple case.

Case Number II Cz 272/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal against the first-instance decision rejecting the request for a mandatory legal representative. The mother of the minor plaintiffs, a businesswoman, argued for her representation, but the court found the child support case straightforward and her legal understanding adequate. Consequently, the court ruled that no special complexity or incompetence existed to warrant an official representative.

Legislator headnote

AI generated

Art. 117 § 5 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 350 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c.: A mandatory legal representative is not required when the case is not particularly complex and the party demonstrates adequate legal understanding and competence.

Keywords

AI generated
mandatory legal representative child support reduction businesswoman capacity procedural incompetence appellate dismissal court error correction minor plaintiffs

Cited Legislation

AI generated
Art. 117 § 5 k.p.c.
Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji, stosownie do przepisu art. 117 § 5 k.p.c. przesłanką ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest uznanie potrzeby jego udziału w sprawie.
Art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.
Art. 350 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c.
O sprostowaniu oczywistej omyłki postanowienia Sądu Rejonowego orzeczono na podstawie art. 350 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c.
Art. 5 k.p.c.
Ponadto należy mieć na uwadze i to, że w toku postępowania Sąd, w razie uzasadnionej potrzeby, może udzielić stronom występującym w sprawie bez adwokata radcy prawnego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych (art. 5 k.p.c.).
art. 117 § 5 k.p.c
Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji, stosownie do przepisu art. 117 § 5 k.p.c.
art. 5 k.p.c
Ponadto należy mieć na uwadze i to, że w toku postępowania Sąd, w razie uzasadnionej potrzeby, może udzielić stronom występującym w sprawie bez adwokata radcy prawnego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych (art. 5 k.p.c.).
art. 385 k.p.c
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
art. 361 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 272/14 POSTANOWIENIE K., dnia 27 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Barbara Mokras po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. K. (1) przeciwko W. K. i K. K. (1), reprezentowanych przez matkę J. K. (2) o obniżenie alimentów w przedmiocie zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt (...) postanawia:

1. sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 14 kwietnia 2014 r., sygn. akt (...), poprzez wpisanie w jego komparycji zamiast słów: „przeciwko małoletnim W.”, słowa: „przeciwko małoletnim W.”, 2. oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 272/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu oddalił wniosek pozwanych małoletnich W. i K. rodz. K., reprezentowanych przez matkę – J. K. (2), o ustanowienie pełnomocnika z urzędu z uwagi na uznanie, że jego udział w postępowaniu nie jest konieczny. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła strona pozwana zaskarżając je w całości i domagając się jego zmiany poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji, stosownie do przepisu art. 117 § 5 k.p.c. przesłanką ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest uznanie potrzeby jego udziału w sprawie. Należy podkreślić, że potrzebę ustanowienia pełnomocnika wyznacza nie tylko stan majątkowy osoby zgłaszającej wniosek, ale i stopień skomplikowania sprawy, jak i nieporadność strony. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu a quo , że przedmiotowa sprawa o obniżenie alimentów, z uwagi na jej rodzaj i charakter, nie należy do spraw szczególnie skomplikowanych, co można stwierdzić na obecnym etapie postępowania.

Dodatkowo z treści pism procesowych składanych przez przedstawiciela ustawowego pozwanych – J. K. (2) oraz podejmowanych przez J. K. (2) czynności procesowych wynika, że zagadnienia związane z niniejszą sprawą mieszczą się w sferze prawidłowej percepcji J. K. (2), a już z pewnością nie świadczą o jej nieporadności. Za taką oceną przemawia również okoliczność, że – jak wynika z analizy akt sprawy – J. K. (2) jest przedsiębiorcą, a więc osobą należycie obeznaną z wszelakimi aspektami i realiami otaczającej rzeczywistości.

Z podanych wyżej względów w sytuacji powódki nie zachodzi potrzeba ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ponadto należy mieć na uwadze i to, że w toku postępowania Sąd, w razie uzasadnionej potrzeby, może udzielić stronom występującym w sprawie bez adwokata radcy prawnego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych (art. 5 k.p.c.). Dodatkowo należy podnieść, że w razie zmiany okoliczności i stwierdzenia konieczności reprezentowania pozwanych przez fachowego pełnomocnika w toku dalszego postępowania, sąd rozpoznając sprawę może ponownie rozważyć taką ewentualność.

W tym stanie rzeczy należy uznać, iż Sąd I instancji zasadnie oddalił wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu na podstawie wskazanego przepisu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia. O sprostowaniu oczywistej omyłki postanowienia Sądu Rejonowego orzeczono na podstawie art. 350 § 1 i § 3 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c.