Social security court grants pre-retirement benefit from April 16, correcting the start date due to missing unemployment documentation.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal granted the applicant's request for a pre-retirement benefit but adjusted the effective start date to April 16, 2013. The lower court had incorrectly set the start date to February 1, 2013, based on a claim that the applicant met all conditions at that time. The appellate court ruled that the required certification regarding the applicant's acceptance of job offers during unemployment benefits was not submitted until April 15, 2013, legally delaying the entitlement start date by one day.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o świadczeniach przedemerytalnych art. 7 ust. 1, 3; Ustawa o promocji zatrudnienia art. 2 ust. 3 pkt 2: The right to a pre-retirement benefit arises the day after the application is submitted with all required documents; if a mandatory certification regarding job offer acceptance is missing from the initial submission, the benefit cannot be granted from the application date but only from the day following the submission of the complete documentation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 453/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Monika Kowalska (spr.) Sędziowie: SSA Feliksa Wilk SSA Marta Fidzińska - Juszczak Protokolant: sekr. sądowy Barbara Dudzik po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. w Krakowie sprawy z wniosku J. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K. o świadczenie przedemerytalne na skutek apelacji organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K. od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie Wydziału VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt VII U 1027/13 z m i e n i a zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, że przyznaje J. R. świadczenie przedemerytalne od dnia 16 kwietnia 2013 r. Sygn. akt III AUa 453/14
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krakowie wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r. zmienił zaskarżoną przez wnioskodawczynię J. R. decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K. z dnia 18 marca 2013 r. w ten sposób, że przyznał wnioskodawczyni świadczenie przedemerytalne od dnia 1 lutego 2013 r. Decyzją z dnia 18 marca 2013 r. organ rentowy odmówił przyznania wnioskodawczyni świadczenia przedemerytalnego uzasadniając to tym, że nie udowodniła ona 30 lat okresów składkowych i nieskładkowych, a jedynie 27 lat, 11 miesięcy i 4 dni. Organ rentowy odmówił doliczenia do stażu ubezpieczeniowego okresu pracy wnioskodawczyni w gospodarstwie rolnym rodziców od 4 lutego 1971 r. do 31 lipca 1974 r., jak też wskazał, że z zaświadczenia PUP w W. nie wynika, aby w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych wnioskodawczyni nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych.
Sąd Okręgowy ustalił, że wnioskodawczyni J. R., ur. (...), do dnia 15 stycznia 2011 r. zatrudniona była w Przedsiębiorstwie Usługowym (...), a stosunek pracy ustał wskutek wypowiedzenia umowy przez pracodawcę z przyczyn niedotyczących pracowników. Od dnia 29 listopada 2011 r. wnioskodawczyni zarejestrowana jest w Powiatowym Urzędzie Pracy w W.. Dnia 30 stycznia 2013 r. PUP w W. wydał zaświadczenie potwierdzające, że wnioskodawczyni od 6 stycznia 2012 r. do 5 stycznia 2013 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych. Wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego J.
R. złożyła w dniu 1 lutego 2013 r., a po rozpatrzeniu tego wniosku organ rentowy uznał za udowodniony staż ubezpieczeniowy wynoszący 20 lat, 11 miesięcy i 10 dni okresów składkowych oraz 6 lat, 11 miesięcy i 24 dni okresów nieskładkowych tj. łącznie 27 lat, 11 miesięcy i 4 dni. W latach 1971 – 1974 rodzice wnioskodawczyni byli właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni ponad 1,5 ha położonego w M., dodatkowo dzierżawili grunty rolne o powierzchni ponad 1,5 ha. W skład gospodarstwa oprócz domu mieszkalnego wchodziła stodoła i stajnia, hodowano konie, świnie, bydło (krowy, cielęta, byka) i drób, uprawiano zboże, ziemniaki, buraki, bób, pomidory (około 4-5 tys. sadzonek rocznie), prowadzono sad.
Rodzice wnioskodawczyni posiadali maszyny rolnicze potrzebne do wykonywania prac polowych. Głównym i stałym źródłem utrzymania rodziców wnioskodawczyni był dochód uzyskiwany z gospodarstwa rolnego. Rodzina wnioskodawczyni liczyła 5 osób, obejmując rodziców i troje dzieci, w tym wnioskodawczynię i jej dwóch braci. Wnioskodawczyni po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuowała naukę w Technikum (...) Dojazd do szkoły zajmował jej około 30 minut w jedną stronę, a ze szkoły wracała około godziny 14 .oo. W okresie od 4 lutego 1971 r. do 31 lipca 1974 r. wnioskodawczyni wykonywała prace w gospodarstwie rolnym rodziców, a rodzaj i charakter tych prac zależał od pory roku oraz aktualnych potrzeb (uprawa ziemniaków, buraków, plewienie w polu, przesadzanie sadzonek, zbiór owoców i warzyw w tym pomidorów i bobu, prace przy żywym inwentarzu oraz przy sianokosach i żniwach).
Czynności te wykonywała codziennie, przez co najmniej 4 godzinny, a w dniach wolnych od szkoły oraz gdy zaszła taka potrzeba. po kilkanaście godzin dziennie. Wnioskodawczyni w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny podjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie i wskazał, że stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.
U. Nr 99, poz. 1001), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. Z przepisu art. 2 ust. 3 cyt. ustawy wynika, że świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;
2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;
3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Sąd Okręgowy podniósł, że postępowanie dowodowe wykazało, iż wnioskodawczyni od 4 lutego 1971 r. do 31 lipca 1974 r. pracowała w gospodarstwie rolnym rodziców, a praca ta miała charakter stały (wykonywana była codziennie przez co najmniej 4 godziny). Doliczenie okresu pracy w gospodarstwie rolnym wynoszącego ponad 3 lata do uwzględnionego przez organ rentowy stażu ubezpieczeniowego wynoszącego 27 lat, 11 miesięcy i 4 dni okresów składkowych i nieskładkowych powoduje, że wnioskodawczyni legitymuje się co najmniej 30 - letnim okresem obejmującym okresy składkowe i nieskładkowe, co implikuje przyznanie jej świadczenia przedemerytalnego, na podstawie art. 2 ust 1 pkt 2 ww. ustawy o świadczeniach przedemerytalnych.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K.. Zaskarżając wyrok w części dotyczącej daty przyznania świadczenia, zarzucił: naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. polegające na sprzeczności istotnych ustaleń Sądu I instancji z zebranym w sprawie materiałem dowodowym poprzez przyjęcie, że całość wymaganych dokumentów złożona została równocześnie z formalnym wnioskiem o świadczenie przedemerytalne , czyli 1 lutego 2013 r.; naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych poprzez przyjęcie, że wnioskodawczyni nabyła prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia złożenia wniosku w dniu 1 lutego 2013 r.
Podnosząc te zarzuty organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej daty przyznania świadczenia. Apelujący podniósł, że w zaświadczeniu PUP w W. dołączonym do wniosku o świadczenie przedemerytalne brak było informacji, czy w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych wnioskodawczyni nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji zatrudnienia, natomiast zaświadczenie zawierające w swojej treści taką informację zostało przedłożone dopiero w dniu 15 kwietnia 2013 r. W świetle art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych przedłożenie prawidłowego zaświadczenia z urzędu pracy jest warunkiem powstania prawa do świadczenia przedemerytalnego, dlatego świadczenie przedemerytalne może być przyznane nie wcześniej niż od 16 kwietnia 2013 r.
Wnioskodawczyni w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie. Podniosła, że stanowisko organu rentowego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w zaświadczeniu z dnia 30 stycznia 2013 r. znajduje się informacja o pobranych kwotach zasiłku, co świadczy o tym, iż nie mogła ona odmówić przyjęcia propozycji zatrudnienia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Organ rentowy trafnie zarzucił, że Sąd I instancji błędnie ustalił datę od której przysługuje wnioskodawczyni świadczenia przedemerytalnego, określając ją na dzień 1 lutego 2013 r.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2014 r. o świadczeniach przedemerytalnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r. poz. 170) prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 3, a pod pojęciem tych dokumentów należy rozumieć dowody uzasadniające prawo do świadczenia przedemerytalnego, w tym decyzję o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub informację o upływie 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 2 ust. 3, a także dowody wymagane do ustalenia prawa do emerytury oraz jej wysokości, określone przepisami ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
W orzecznictwie podkreśla się, że w przypadku świadczenia, jakim jest świadczenie przedemerytalne, prawo do tego świadczenia powstaje następnego dnia po złożeniu wniosku wraz z wymaganymi dokumentami, a nie z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa (patrz: np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2012 r. II UK 209/11 OSNP 2013/7-8/88). Skoro zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, prawo do tego świadczenia jest uzależnione m.in. od tego, czy osoba ubiegająca się o świadczenie w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, to przedłożenie zaświadczenia zawierającego tego rodzaju informację należy rozumieć jako „przedłożenie dowodu uzasadniającego prawo do świadczenia przedemerytalnego” w rozumieniu art. 7 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że w dniu 1 lutego 2013 r. J. R. złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego i dołączyła do niego zaświadczenie z PUP w W. datowane na dzień 30 stycznia 2013 r., które jednak nie zawierało w swojej treści informacji, czy w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych wnioskodawczyni nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych.
Z powodu braku tej informacji w zaświadczeniu przedłożonym w dniu 1 lutego 2013 r. nie było podstaw do przyznania spornego świadczenia w oparciu o wniosek z dnia 1 lutego 2013 r. i dołączone do niego dokumenty. Na marginesie zauważyć należy, że nawet gdyby zaświadczenie przedłożone wraz z wnioskiem z dnia 1 lutego 2013 r. zawierało informację o tym, czy w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych wnioskodawczyni nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, to i tak prawidłowe byłoby przyznanie spornego świadczenia nie od dnia 1 lutego 2013 r., jak ustalił to Sąd I instancji, lecz od dnia 2 lutego 2013 r., czyli „od następnego dnia po dniu złożenia wniosku”, jak wynika to z art. 7 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych.
Zaświadczenie zawierające informację o tym, czy wnioskodawczyni w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych wnioskodawczyni nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej zostało przedłożone w dniu 15 kwietnia 2013 r., a ponieważ prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z wymaganymi dokumentami, świadczenie przedemerytalne winno zostać przyznane wnioskodawczyni od dnia 16 kwietnia 2013 r. Mając to na względzie Sąd Apelacyjny, orzekając na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c., zmienił zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, że przyznał wnioskodawczyni świadczenie przedemerytalne od dnia 16 kwietnia 2013 r.