Legislator Case Law & Legislation
II Cz 24/22 AI generated

Appeal dismissed for failure to file objection to bailiff's act within statutory time limits and procedural defects.

Case Number II Cz 24/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the debtor's appeal against a bailiff's decision to impose a fine and order wage garnishment. The appellant failed to file the required objection within the strict one-week deadline and did not correct formal defects in the original complaint. The court ruled that procedural errors in the bailiff's notification did not justify extending the filing deadline or granting relief.

Legislator headnote

AI generated

Art. 767 § 1, 4, 5 k.p.c.; Art. 298 § 4 of the Act on Court Bailiffs; Art. 767 § 3 k.p.c. - An appeal against a bailiff's act must be filed within a one-week period; failure to meet this deadline or correct formal defects results in the dismissal of the appeal, regardless of errors in the bailiff's notification.

Keywords

AI generated
bailiff's act objection deadline procedural defect dismissal of appeal enforcement proceedings statutory time limit formal requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 767 § 1 k.p.c.
Podstawą rozstrzygnięcia Sądu w trybie art. 767(3) § 1 kpc było stwierdzenie nieusunięcia przez skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, nadto pominięcie przy wniesieniu skargi trybu i terminu określonego w art.
Art. 767 § 4 k.p.c.
Podstawą rozstrzygnięcia Sądu w trybie art. 767(3) § 1 kpc było stwierdzenie nieusunięcia przez skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, nadto pominięcie przy wniesieniu skargi trybu i terminu określonego w art.
Art. 767 § 5 k.p.c.
Podstawą rozstrzygnięcia Sądu w trybie art. 767(3) § 1 kpc było stwierdzenie nieusunięcia przez skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, nadto pominięcie przy wniesieniu skargi trybu i terminu określonego w art.
Art. 767 § 3 k.p.c.
Podstawą rozstrzygnięcia Sądu w trybie art. 767(3) § 1 kpc było stwierdzenie nieusunięcia przez skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, nadto pominięcie przy wniesieniu skargi trybu i terminu określonego w art.
Art. 298 § 4 of the Act on Court Bailiffs
W myśl art. 298 § 4 ustawy z dnia 22 marca 2018 r.
Art. 385 k.p.c.
podlegało oddaleniu w trybie art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397§ 2 kpc zażalenie podlegało oddaleniu.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2023r. Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, Wydział II Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Izabela Śwital po rozpoznaniu w dniu 4 października 2023r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. S. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu T. O. w postaci postanowienia z dnia 29 września 2021 r. wydanego w sprawie Kmp 77/99 przy udziale wierzyciela Skarbu Państwa – Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. jako likwidatora Funduszu Alimentacyjnego oraz dłużnika – J. B. zażalenia dłużnika J. B. z dnia 25 stycznia 2022 r. na postanowienie Sądu Rejonowego Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2021 r. w sprawie II Co 1683/21 postanawia: oddalić zażalenie. Sędzia Izabela Śwital

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2021 r. w sprawie II Co 1683/21 Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i W. w P. odrzucił skargę uczestniczki postępowania S. S. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Poznań Grunwald i J. w P. – T. O. w postępowaniu o sygn. akt Kmp 77/99 w postaci postanowienia z dnia 29 września 2021 r. w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny w trybie art. 886 § 1 kpc oraz wezwania do realizacji zajęcia wynagrodzenia za pracę dłużnika J. B.. Nadto Sąd, działając w trybie art. 800 § 2 kpc w zw. z art. 759§ 2 kpc przekazał zawarty w skardze na czynności komornika wniosek o zawieszenie i umorzenie postępowania w sprawie Kmp 77/99 Komornikowi Sądowemu według właściwości.

Podstawą rozstrzygnięcia Sądu w trybie art. 767(3) § 1 kpc było stwierdzenie nieusunięcia przez skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, nadto pominięcie przy wniesieniu skargi trybu i terminu określonego w art. 767 § 1 kpc w zw. z art. 767 § 4 i 5 kpc. Pismem z dnia 25 stycznia 2022 r. skarżący dłużnik – J. B. wniósł w terminie zażalenie na w/w postanowienie Sądu, domagając się jego uchylenia i podnosząc nierozpoznanie przez Komornika wniosków z dnia 7 czerwca 2021 r. o zawieszenie i umorzenie postepowania egzekucyjnego w sprawie Kmp 77/99, nadto niewłaściwe pouczenie o sposobie i trybie wnoszenia skargi na czynności komornika zawarte w zaskarżonym postanowieniu komornika.

Sąd II instancji ustalił i zważył, co następuje :

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd II instancji w całości podziela argumentację prawną i ustalenia faktyczne przedstawione w uzasadnieniu Sądu I instancji. Zgodnie z treścią art. 767  1 kpc na czynności komornika, jak również na zaniechanie czynności przez komornika, przysługuje skarga do sądu rejonowego. Skargę wnosi się do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania w terminie tygodniowym od daty czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika zagrożone bądź naruszone, była przy niej obecna lub była o jej terminie zawiadomiona, w innych wypadkach od daty zawiadomienia o dokonaniu czynności, natomiast w braku zawiadomienia - od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonaniu czynności.

Skargę na zaniechanie czynności komornika wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana ( art. 767  4 i 5 kpc ). W myśl art. 298 § 4 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych ( Dz. U. z 2018 r. , poz. 771 z późn. zm. ) do skarg na czynności komornika składanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy ( tj. po 1 stycznia 2019 r.) stosuje się przepis art. 767 § 5 kpc w brzmieniu dotychczasowym, z tym że skargi na czynność komornika dotyczące postępowań egzekucyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ( tj. przed dniem 1 stycznia 2019 r.,) komornik, w przypadku braku podstaw do ich uwzględnienia, przekazuje sądowi właściwemu zgodnie z przepisami dotychczasowymi ( tj. sądowi właściwemu według art. 767 § 1 kpc w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2019 r. ).

Jak to zatem słusznie zauważył Sąd I instancji, wskazany wyżej przepis art. 767 § 5 kpc w brzmieniu obowiązującym w tej dacie, ma zatem zastosowanie do każdej skargi na czynność komornika wnoszonej po tym dniu, niezależnie od daty wszczęcia postępowania, w którym skarga została złożona ( w tym również w przypadku postępowań wszczętych przed 8 września 2016r., jak w przedmiotowej sprawie). ( Zob. Ustawa o komornikach sądowych. Komentarz do art. 298 [w:] R. Reiwer (red.), Ustawa o komornikach sądowych. Ustawa o kosztach komorniczych.

Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2019 ). Według treści powołanego art. 767(3) § 1 kpc, jeżeli skargę wniesiono po upływie przepisanego terminu, nie opłacono jej albo nie uzupełniono w terminie jej braków lub jeśli jest niedopuszczalna z innych przyczyn, sąd odrzuca skargę. Niezależnie od rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, sąd – na podstawie art. 767 (3) § 2 kpc - z urzędu wydaje komornikowi zarządzenia zmierzające do zapewnienia należytego wykonania egzekucji oraz usuwa spostrzeżone uchybienia, jeśli uzna, że zachodzi podstawa do podjęcia czynności w trybie art. 759 § 2 kpc, co w przedmiotowej sprawie egzekucyjnej nie miało miejsca.

Odnosząc powyższe uwagi do zażalenia dłużnika, należy stwierdzić, iż skarga wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 26 października 2021 r. ( k. 4 ), została wniesiona z pominięciem trybu i terminu określonego w art. 767 § 1 kpc w zw. z art. 767 § 4 i 5 kpc, co stanowi samodzielną podstawę jej odrzucenia na podstawie art. 767 ( 3) § 1 kpc. Powyższej konkluzji nie zmienia okoliczność wadliwego pouczenia o sposobie i trybie wniesienia skargi zawarta w treści zaskarżonej czynności komornika ( k. 181 v akt komorniczych ). Ewentualna wadliwość pouczenia może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wskazanego środka zaskarżenia, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca.

Podkreślenia przy tym wymaga okoliczność, iż niezależnie od ewentualnej wadliwości pouczenia co do sposobu i terminu zaskarżenia postanowienia Komornika z dnia 29 września 2021 r., przedmiotowa skarga z dnia 26 października 2021 r. podlegała odrzuceniu w trybie art. 767(3) § 1 kpc z uwagi na bezsporną okoliczność nie usunięcia przez skarżącą braków skargi (k. 8 w zw. z k. 10 i k. 13 v akt niniejszych). Z uwagi na powyższe zażalenie dłużnika z dnia 6 kwietnia 2022 r. podlegało oddaleniu w trybie art. 385 kpc w zw. z art. 397§ 2 kpc zażalenie podlegało oddaleniu.

Sędzia Izabela Śwital