Appeal court remands case to lower court due to pending co-ownership termination proceedings under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court overturned the lower court's judgment granting co-possession rights and remanded the case for retrial. The lower court had ordered the defendant to allow the plaintiff access to their shared apartment based on the Civil Code, despite the parties being in conflict. The appellate court ruled that because a separate proceeding to terminate co-ownership was already underway, the current case must be transferred to that court to avoid parallel proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 618 § 1 k.p.c.; Art. 206 k.c.; When a separate proceeding to terminate co-ownership is pending, any related possession disputes must be transferred to that court to prevent parallel proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 758/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2017 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Jarosław Gołębiowski (spr.) Sędziowie SSA w SO Stanisław Łęgosz SSO Dariusz Mizera Protokolant st. sekr. sąd. Anna Owczarska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa M. P. przeciwko W. P. o dopuszczenie do współposiadania na skutek apelacji pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 6 lipca 2017 roku, sygn. akt I C 84/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bełchatowie, który prowadzi sprawę z udziałem stron – o zniesienie współwłasności, sygn.akt I Ns 1088/16, pozostawiając temu sądowi rozstrzygniecie o kosztach postępowania za instancję odwoławczą. SSO Jarosław Gołębiowski SSA w SO Stanisław Łęgosz SSO Dariusz Mizera Sygn. akt II Ca 758/17
UZASADNIENIE
Zaskarżonym orzeczeniem z dnia 6 lipca 2017 r., w sprawie I C 84/16, Sąd Rejonowy w Bełchatowie po rozpoznaniu sprawy z powództwa M. P. przeciwko W. P. o dopuszczenie do współposiadania:
1. nakazał pozwanej W. P., aby dopuściła powoda M. P. do współposiadania lokalu mieszkalnego położonego w B. przy ulicy (...) mieszkania numer (...) oraz wydanie kluczy do przedmiotowego lokalu i zakazuje jej naruszania posiadania przedmiotowego lokalu i znajdujących się w nim rzeczy;
2. zasądził od pozwanej W. P. na rzecz powoda M. P. kwotę 75 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego. Powodowi i pozwanej przysługuje w równych częściach po ½ spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego znajdującego się w B. na osiedlu (...). Mieszkanie składa się z 3 pokoi i kuchni. Powód wyprowadził się z mieszkania w lutym 2015 r. Pozwana w listopadzie 2015 r. wymieniła zamek w drzwiach mieszkania w B. na osiedlu (...) i powód nie ma do niego dostępu.
W mieszkaniu znajduję się rzeczy osobiste powoda. Strony są skonfliktowane. Powód kilkukrotnie wzywał powódkę do wydania kluczy do mieszkania, jednak ta odmawiała. Sąd Rejonowy zważył, iż powództwo o dopuszczenie do współposiadania zasługuje na uwzględnienie. Podstawą powództwa jest art. 206 k.c., zgodnie z którym każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
Przedmiotem pozwu jest współposiadanie spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego. Stosownie do art. 251 k.c. w związku z art. 244 § 1 k.c., do ochrony spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie własności. Zgodnie z art. 478 k.p.c., w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego. Uprawnienie współwłaściciela do współposiadania rzeczy wspólnej polega na tym, że jak każdy inny współwłaściciel może on posiadać całą rzecz i korzystać z niej.
Jest to więc wspólne uprawnienie, bo żadnemu współwłaścicielowi nie przysługuje z tytułu udziału we własności prawo do wyłącznego korzystania (posiadania) z jakiejś określonej części rzeczy. Stan faktyczny w zakresie koniecznym dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie był w istocie niesporny. Powód został pobawiony przez pozwaną współposiadania lokalu, do którego przysługuje mu prawo wraz z pozwaną. Lokal jest na tyle obszerny, że istnieje możliwość równoczesnego korzystania przez obie strony. Z istoty może jednocześnie służyć kilku osobom.
W tym znaczeniu posiadanie i korzystanie z lokalu przez powoda daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozwaną. Między stronami istnieje konflikt, jednakże w niniejszej sprawie nie może to być w świetle art. 206 k.c. powodem pozbawienia którejkolwiek ze stron wykonywania uprawnień wynikających z przysługującego im ograniczonego prawa rzeczowego. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Kosztami tymi po stronie powoda była opłata od pozwu.
Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniosła pozwana. Podniosła, iż powód dobrowolnie wyprowadził się zajmowanego lokalu. W czasie wspólnego zamieszkiwania, traktował ją w sposób naganny, między innymi dopuszczając się naruszenia nietykalności cielesnej. Nadto podała, że syn M. jest chory na cukrzycę i wymaga oprócz leczenia stabilności emocjonalnej, co mogłoby być naruszone w przypadku ponownego wspólnego zamieszkiwania. Zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie zasad współżycia społecznego wyrażonych w artykule 5 k.c. Mając na uwagę powyższe wnosiła o zmianę powyższego wyroku przez oddalenie powództwa.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniesiona przez pozwanego apelacja skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Zgodnie z treścią art. 618 § 1 k.p.c. w postępowaniu o zniesienie współwłasności Sąd rozstrzyga między innymi spory o prawo własności i wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. Paragraf drugi tegoż przepisu stanowi natomiast, że z chwilą wszczęcia postępowania o zniesienie współwłasności odrębne postępowanie w sprawach wymienionych w paragrafie poprzedzającym jest niedopuszczalne.
Sprawy będące w toku przekazuje się do dalszego rozpoznania sądowi prowadzącemu postępowanie o zniesienie współwłasności. Z powołanych przepisów wypływa reguła niedopuszczalności prowadzenia równoległych postępowań. Wynika to z wprowadzonej przez ustawodawcę gwarancji szerokiej kognicji Sądu w sprawie o zniesienie współwłasności. W judykaturze ugruntowany jest pogląd, że Sąd II instancji, który stwierdził, że Sąd I instancji nie przekazał sprawy należącej do kategorii spraw określonych w art. 618 § 1 k.p.c. sądowi prowadzącemu postępowanie o zniesienie współwłasności, ma obowiązek uchylić z urzędu zaskarżone orzeczenie i przekazać sprawę sądowi prowadzącemu postępowanie o zniesienie współwłasności, chyba, że postępowanie o zniesienie współwłasności zostało wszczęte po wydaniu wyroku i nie zachodzi podstawa do jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (por. np. uchwałę SN z dnia 21.07.1970r., III CZP 39/70, OSNCP 1971, Nr 2, poz. 25, oraz wyrok SA w Katowicach z dnia 27.01.1998r., I ACa 631/97, OSA 1999, Nr 6, poz. 32, str. 58, Wokanda 1999, Nr 2, str. 44, Biul.
Inf. Pr.2000, Nr 1, str. 6 Legalis). Należy podkreślić, iż zapatrywanie to znalazło aprobatę w nauce prawa (por. np. Komentarz do art. 618 k.p.c. pod red. Góra-Błaszczykowska 2015, wyd. 2 (Cioch t. 5 i 7, opublik. w systemie info: Legalis). Z akt sprawy wynika, że sprawa niniejsza wszczęta została dnia 9 lutego 2016 roku (por. pozew k. 2 i n.). Wyrok kończący to postępowanie został wydany dnia 6 lipca 2017 roku (por. k. 77). Wszczęcie postępowania o zniesienie współwłasności zainicjowanego wnioskiem W. P. nastąpiło już dnia 28 października 2016 roku, a zatem zanim postępowanie pierwszoinstancyjne zostało zakończone.
W zaistniałej sytuacji Sąd Rejonowy winien był będącą w toku sprawę I C 84/16 przekazać do rozpoznania Sądowi, który prowadzi sprawę o zniesienie współwłasności pod numerem I Ns 1088/16. W realiach niniejszej sprawy praktyczne znaczenie ma zagadnienie czy żądanie doprowadzenia do współposiadania zmierza w istocie do podziału rzeczy do korzystania (guoad usum), t.z.n. wydzielenie każdemu ze współwłaścicieli fizycznej części rzeczy, z której będzie wyłącznie korzystał. W orzecznictwie przyjęto (por. np. uchwała SN z 29.11.2007r., III CZP 94/07, opublik. w systemie info:
Legalis), że sąd dokonuje podziału rzeczy wspólnej guoad usum w postępowaniu nieprocesowym. Podstawą tego podziału stanowią art. 199 zd. 2 i art. 201 zd. 2 k.c.) Problematyka ta w ogóle nie była przedmiotem oceny Sądu Rejonowego, samo zaś żądanie wyrażone w pozwie sprowadza się w istocie jedynie do dopuszczenia do współposiadania przez wydanie kluczy do przedmiotowego lokalu. Mając zatem na względzie przedstawione ustalenia, rozważania i powoływane w nich przepisy należało orzec jak w sentencji – na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. JG/AOw SSO Jarosław Gołębiowski SSA w SO Stanisław Łęgosz SSO Dariusz Mizera