Court dismisses appeal and orders defendant to pay plaintiff 450 PLN for legal representation costs.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal and ordered them to pay the plaintiff 450 PLN for legal representation costs. The plaintiff mistakenly paid the defendant's bank account, which the bank credited to the defendant's debt, constituting unjust enrichment under Article 410 of the Civil Code. The court ruled that the defendant's receipt of funds without legal basis justified rejecting the appeal and shifting the procedural costs to the appellant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 410 § 2 k.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.: When a party mistakenly pays another party's bank account, the recipient is unjustly enriched, and the court must dismiss the appeal and order the enriched party to bear the appellate costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2024 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: sędzia Ryszard Małecki po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2024 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym z powództwa (...) Sp. z o.o. w P. przeciwko J. C. (C.) o zapłatę na skutek apelacji wniesionej przez pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2022 r. sygn. akt I C 1920/20 1. oddala apelację;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 450 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym z ustawowymi odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia o kosztach do dnia zapłaty. Ryszard Małecki
UZASADNIENIE
Apelacja pozwanego okazała się niezasadna. Sąd Okręgowy podziela ustalenia i rozważania Sądu I instancji, przyjmując je za własne. W świetle samych twierdzeń pozwanego nie budziło wątpliwości, że kwota objęta pozwem została przez powoda uiszczona na rachunek bankowy pozwanego, a następnie została przez bank prowadzący ten rachunek zaksięgowana na poczet zobowiązań pozwanego wobec tego banku, co wynika z przytoczonego przez samego pozwanego stanowiska banku zawartego w piśmie z dnia 6 grudnia 2021 r. w sprawie XXVI GC 106/20 Sądu Okręgowego w Warszawie (str. 3 tego pisma – k. 64).
Powód omyłkowo uiścił na rachunek bankowy pozwanego przedmiotową kwotę. Już sam fakt, że kwota ta zasiliła rachunek bankowy pozwanego, pozwala przyjąć, że doszło do jego bezpodstawnego wzbogacenia – pozwany uzyskał świadczenie mu nienależne (art. 410 § 2 kc.). Nie jest istotne, czy pozwany z tych środków skorzystał, czy też nie miał do nich dostępu. Natomiast dodatkowo, ze wspomnianego pisma Banku wynika, że kwota ta została potraktowana jako środki własne pozwanego i rozliczona przez Bank w ramach zadłużenia pozwanego wobec tego Banku.
W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 385 kpc. oddalić apelację. Koszty procesu w instancji odwoławczej obciążały pozwanego na podstawie art. 98 § 1 kpc., a wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powoda została ustalona na podstawie § 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Ryszard Małecki