Court dismisses appeal for retrial due to expiration of five-year limitation period under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal rejected the plaintiff's request to retry a final administrative decision regarding land ownership. The plaintiff argued that newly discovered notarial documents proving land status should have been presented earlier but were unavailable. The court ruled that the five-year limitation period for filing a retrial request expired on February 8, 2013, and cannot be extended or interrupted.
Legislator headnote
AI generatedArt. 408 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible if filed after the expiration of the five-year period from the final judgment, unless the party was deprived of the ability to act or improperly represented.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
II Ca 459/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2014 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Stępińska (spr.) Sędziowie: SO Grzegorz Buła SR (del.) Przemysław Strzelecki po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 8 lutego 2008 roku, sygn. akt II Ca 1812/07, oddalającym apelację wnioskodawcy A. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w Miechowie z dnia 9 lipca 2007 roku, sygn. akt I Ns 151/05, w sprawie z wniosku A. S. przy uczestnictwie K. J. o rozgraniczenie postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 lutego 2008 roku, sygn. akt II Ca 1812/07, Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację wnioskodawcy A. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w Miechowie z dnia 9 lipca 2007 roku, sygn. akt I Ns 151/05. W dniu 2 stycznia 2014 roku G. S., następca prawny A. S., wniósł do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie, Zamiejscowego Wydziału XV Cywilnego w Miechowie, skargę o wznowienie postępowania do sygn. akt I Ns 151/05, podnosząc jako podstawę żądania wznowienia postępowania wykrycie po uprawomocnieniu się postanowienia nowych środków dowodowych, które miałyby wpływ na wynik sprawy, a z których wnioskodawca nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.), a to zbiorów dokumentów nr (...) i (...) Państwowego Biura Notarialnego w M., dokumentujące stan działki nr (...).
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 408 k.p.c. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku (postanowienia co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym) nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Skoro postanowienie Sądu Rejonowego w Miechowie z dnia 9 lipca 2007 roku, sygn. akt I Ns 151/05 stało się prawomocne z dniem wydania postanowienia oddalającego apelację, tj. 8 lutego 2008 roku, to wyżej wskazany termin 5-letni, wyznaczający kres dopuszczalności żądania wznowienia postępowania, upłynął z dniem 8 lutego 2013 roku.
Zasadniczą funkcją terminu oznaczonego w art. 408 k.p.c. jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie nie może być skutecznie wniesiona. Po upływie terminu pięcioletniego skarga o wznowienie jest niedopuszczalna, choćby jeszcze nie upłynął lub nawet nie rozpoczął biegu termin trzymiesięczny. Jeżeli natomiast termin pięcioletni upływa w czasie biegu terminu trzymiesięcznego, termin trzymiesięczny ulega skróceniu, nie może bowiem wykraczać poza okres pięcioletni liczony od uprawomocnienia się orzeczenia.
Termin o którym mowa w art. 408 k.p.c. nie podlega przywróceniu; wniesienie skargi po jego upływie skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2013 roku, V CO 59/13, Legalis nr 741880, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 roku, V CZ 64/13, Legalis nr 745481, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2012 roku, II CZ 2/12, Legalis nr 526815). Nie było zarazem przedmiotem zarzutów skargi, ani nie wynika w żadnej mierze z akt postępowania objętego skargą, by wnioskodawca A.
S. był pozbawiony możności działania bądź nienależycie reprezentowany, a zatem wznowienie postępowania jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy odrzucił skargę, na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.