Legislator Case Law & Legislation
III AUa 57/12 AI generated

Social security court dismissed appeal as business suspension periods were legally insufficient to exempt contributions.

Case Number III AUa 57/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a social security office decision requiring mandatory insurance contributions. The appellant argued that their business suspensions, which lasted only one month, were legally sufficient to exempt them from paying social security premiums. The court ruled that administrative law strictly defines suspension periods as full calendar months, meaning the appellant failed to maintain a continuous break for the required duration.

Legislator headnote

AI generated

Art. 13 § 4 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 14a ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej: A business suspension exempts social security contributions only if it lasts for a full calendar month, calculated according to administrative code rules, and resumption before the month's end invalidates the exemption.

Keywords

AI generated
social security contributions business suspension period administrative time calculation mandatory insurance obligation calendar month duration

Cited Legislation

AI generated
Art. 13 § 4 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
podlegał z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu stosownie do treści art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Art. 14a ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
W uzasadnieniu skarżący podniósł, że art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, obowiązujący od wprowadzenia w życie instytucji zawieszenia działalności, wskazuje niejasno okresy zawieszania działalności gospodarczej (1 miesiąc do 24 miesięcy).
Art. 57 § 3 k.p.a.
Mając na uwadze, że terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca ( art. 57 § 3 k.p.a. w zw.
Art. 14a ust. 1c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej
z art. 14a ust. 1c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej ), czas trwania powyższego zawieszenia musiałby trwać odpowiednio do dnia 6 września 2009 r.
Art. 385 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, uznając apelację skarżącego jedynie za nieuzasadnioną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji oraz trafnymi wnioskami, Sąd Apelacyjny oddalił przedstawioną apelację, orzekając na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 57 § 3 k.p
Mając na uwadze, że terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca ( art. 57 § 3 k.p.a.
art. 385 k.p.c
W tym stanie rzeczy, uznając apelację skarżącego jedynie za nieuzasadnioną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji oraz trafnymi wnioskami, Sąd Apelacyjny oddalił przedstawioną apelację, orzekając na podstawie art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III AUa 57/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Maria Padarewska - Hajn (spr.) Sędziowie:SSA Ewa Chądzyńska SSO del. Jacek Chrostek Protokolant: stażysta Paulina Działońska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. w Łodzi sprawy J. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T. o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt: V U 212/11; oddala apelację. Sygn. akt III AUa 57/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 stycznia 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. objął wnioskodawcę J. R. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej ubezpieczeniami społecznymi: emerytalnym, rentowym i wypadkowym w następujących okresach: od 6 sierpnia 2009 r. do dnia l września 2009 r. i od 7 stycznia 2010 r. do l lutego 2010 r. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca wniósł o jej uchylenie podnosząc, że we wskazanych okresach zawiesił działalność gospodarczą, informował o tym ZUS, który dokonywał odpowiednio rejestracji, jak i wyrejestrowania płatnika składek oraz osoby do ubezpieczeń społecznych.

Wskazał ponadto, że działalność gospodarczą prowadził głównie przez jeden lub dwa dni w miesiącu i po tym okresie ją wyrejestrowywał. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 października 2011 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim oddalił odwołanie J. R. od decyzji z dnia 5 stycznia 2011 r., ustalając jednocześnie następujący stan faktyczny: J. R. na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą od dnia l lipca 2009 r. do dnia 7 kwietnia 2010 r. Przedmiotem działalności gospodarczej była działalność ochroniarska w zakresie obsługi systemów bezpieczeństwa.

Z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, wnioskodawca dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego od dnia l lipca 2009 r. J. R. w okresie prowadzenia działalności gospodarczej kilkakrotnie i na różne okresy zawieszał jej prowadzenie. Na podstawie wniosku z dnia 2 lipca 2009 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 3 lipca 2009 r. Przewidywany okres zawieszenia wynosił l miesiąc i miał obejmować okres do 3 sierpnia 2009 r. W dniu 4 sierpnia 2009 r. J. R. wznowił prowadzenie działalności gospodarczej.

J. R. na podstawie wniosku z dnia 5 sierpnia 2009 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 6 sierpnia 2009 r. Przewidywany okres zawieszenia wynosił l miesiąc i miał obejmować okres od 6 sierpnia 2009 r. do 6 września 2009 r. W dniu 2 września 2009 r. J. R. wznowił prowadzenie działalności gospodarczej. J. R. na podstawie wniosku z dnia 3 września 2009 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 4 września 2009 r. Przewidywany okres zawieszenia wynosił l miesiąc i miał obejmować okres od 4 września 2009 r. do 4 października 2009 r.

W dniu 5 października 2009 r. J. R. wznowił prowadzenie działalności gospodarczej. J. R. na podstawie wniosku z dnia 6 października 2009 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 7 października 2009 r. Przewidywany okres zawieszenia wynosił 2 miesiące i miał obejmować okres od 7 października 2009 r. do 7 grudnia 2009 r. W dniu 6 stycznia 2010 r. J. R. wznowił prowadzenie działalności gospodarczej. J. R. na podstawie wniosku z dnia 6 stycznia 2010 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 7 stycznia 2010 r.

Przewidywany okres zawieszenia wynosił l miesiąc i miał obejmować okres od 7 stycznia 2010 r., do 7 lutego 2010 r. W dniu 2 lutego 2010 r. J. R. wznowił prowadzenie działalności gospodarczej. J. R. na podstawie wniosku z dnia 2 lutego 2010 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 3 lutego 2010 r. Przewidywany okres zawieszenia wynosił 3 miesiące i miał obejmować okres od 3 lutego 2010 r. do 3 maja 2010 r. W dniu 4 marca 2010 r. J. R. wznowił prowadzenie działalności gospodarczej. J. R. na podstawie wniosku z dnia 5 marca 2010 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 5 marca 2010 r.

Przewidywany okres zawieszenia wynosił 3 miesiące i miał obejmować okres od 5 marca 2010 r. do 5 czerwca 2010 r. W dniu 7 kwietnia 2010 r. J. R. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie podlegało oddaleniu. Organ rentowy prawidłowo decyzją z dnia 5 stycznia 2011 r. objął J. R. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności ubezpieczeniem emerytalnym, rentowym i wypadkowym w okresach: - od 6 sierpnia 2009 r. do l września 2009 r. i - od 7 stycznia 2010 r. do l lutego 2010 r. Jak wynika bowiem z treści wniosków J.

R. o dokonanie wpisu o zawieszeniu działalności i następnie o jej podjęciu oraz zaświadczeń od organu ewidencyjnego - Prezydenta Miasta T. o czasie trwania zawieszenia, zawieszenie przez J. R. prowadzenia działalności na przełomie sierpnia/września 2009 r. i stycznia/lutego 2010 roku, trwało krócej niż l miesiąc. J. R. zawiesił bowiem prowadzenie swojej pozarolniczej działalności od dnia 6 sierpnia 2009 r. i następnie wznowił ją od dnia 2 września 2009 r., a więc przed upływem jednego miesiąca od dnia jej zawieszenia. Okres jednego miesiąca upływał w dniu 6 września 2009 r.

J. R. ponadto zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia 7 stycznia 2010 r. i podjął jej prowadzenie od dnia 2 lutego 2010 r. Również w tym wypadku okres zawieszenia prowadzenia działalności był krótszy niż jeden miesiąc. Skoro w tych wskazanych przedziałach czasowych okres zawieszenia był krótszy niż jeden miesiąc, prawidłowo ZUS uznał, że J. R. w okresie od 6 sierpnia 2009 r. do l września 2009 r. i w okresie od 7 stycznia 2010 r. do l lutego 2010 r. podlegał z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu stosownie do treści art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Wobec wnioskodawcy w tych zakwestionowanych okresach nie da się zastosować przepisu art. 36a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Apelację od powyższego wyroku wywiódł J. R., zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, obowiązujący od wprowadzenia w życie instytucji zawieszenia działalności, wskazuje niejasno okresy zawieszania działalności gospodarczej (1 miesiąc do 24 miesięcy). Wskazał nadto, że w pierwszym kwestionowanym okresie dokonał zawieszenia działalności w sierpniu 2009 r. a podjęcia we wrześniu 2009 r.

W drugim zaś spornym okresie zawieszenia działalności dokonał w styczniu 2010 r., a podjęcia w lutym 2010 r. W obu przypadkach nastąpiła zmiana nazwy miesiąca, czyli zawieszenie było dokonane na jeden miesiąc. Filozoficzne analizowanie obowiązującego prawa nie daje możliwości dopatrzenia się, że w zapisie zawartym w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, obowiązującej w spornym okresie mówi się o 30 dniach.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja jest bezzasadna, gdyż Sąd Okręgowy wydał trafne rozstrzygnięcie. Zważyć bowiem należy, że wbrew zapatrywaniom skarżącego sposób liczenia biegu terminów, w tym terminu, o jakim mowa w art. 14a ust. 1 ustawy z dnia z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U.2010.220.1447 j.t. ) w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania objętej odwołaniem decyzji jest prawnie unormowany i nie polega on swobodnemu uznaniu ani sądów, ani organów rentowych. W tym zakresie znajdują zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, na co wprost wskazuje art. 14a ust. 1c ustawy.

Powyższe oznacza, że skarżący zawieszając działalność gospodarczą w dniu 6 sierpnia 2009 r. oraz 7 stycznia 2010 r. musiałby uczynić to na okres przynajmniej jednego miesiąca, ażeby spowodować brak obowiązku uiszczania składek na ubezpieczenia społeczne. Mając na uwadze, że terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca ( art. 57 § 3 k.p.a. w zw. z art. 14a ust. 1c ustawy o swobodzie działalności gospodarczej ), czas trwania powyższego zawieszenia musiałby trwać odpowiednio do dnia 6 września 2009 r. i 7 lutego 2010 r.

Skoro zatem skarżący wznowił uprzednio zawieszoną działalność przed upływem tak określonych terminów, tj. w dniu 2 września 2009 r. i 2 lutego 2010 r., w oczywisty sposób nie zaprzestał prowadzenia działalności na wymagany minimalny okres jednego miesiąca. W świetle powyższych uwag decyzja organu rentowego z dnia 5 stycznia 2011 r., obejmująca J. R. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności ubezpieczeniem emerytalnym, rentowym i wypadkowym w okresach: od 6 sierpnia 2009 r. do l września 2009 r. i od 7 stycznia 2010 r. do l lutego 2010 r. była prawidłowa.

W tym stanie rzeczy, uznając apelację skarżącego jedynie za nieuzasadnioną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji oraz trafnymi wnioskami, Sąd Apelacyjny oddalił przedstawioną apelację, orzekając na podstawie art. 385 k.p.c.