Appeal dismissed; prisoner's self-harm to force medical transport constitutes intentional self-harm, not administrative misconduct.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the prisoner's appeal regarding the order to bear medical treatment costs. The lower court correctly classified the prisoner's actions as instrumental self-harm intended to force an ambulance, rather than a legitimate complaint against prison administration. Consequently, the court upheld the decision to charge the prisoner with these expenses as a preventive measure against future similar conduct.
Legislator headnote
AI generatedart. 437 § 1 k.p.k.; art. 624 § 1 k.p.k.; art. 1 § 2 k.k.w.: A prisoner's act of self-harm performed to compel medical intervention constitutes intentional self-harm, justifying the imposition of treatment costs under the Criminal Procedure Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKzw 954/21 POSTANOWIENIE Dnia 8 czerwca 2021 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia SA Małgorzata Niementowska Protokolant: Karolina Jach przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej po rozpoznaniu w sprawie R. M. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 8 kwietnia 2021 roku, sygn. akt IV Kow 390/21 w przedmiocie obciążenia kosztami leczenia na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;
2. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego i obciążyć nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Zażalenie skazanego jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w Bielsku – Białej dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które były następnie podstawą do wydania trafnego rozstrzygnięcia. Na wstępie należy podkreślić, że w nieprawidłowości w funkcjonowaniu administracji jednostki penitencjarnej skazany może zwalczać za pomocą skarg, o których mowa w przepisie art. 6 § 2 k.k.w. Dlatego Sąd Apelacyjny, procedując w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o obciążeniu kosztami leczenia nie jest uprawniony do zbadania zgłaszanego przez skazanego problemu z dostępem do leków oraz oceny zachowania funkcjonariuszy służby więziennej, którzy mieli odmówić wydania skazanemu kolejnej dawki środków przeciwbólowych.
Niezależnie od powyższego należy uznać, iż sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż zachowanie R. M. należy zakwalifikować jako samouszkodzenie o podłożu instrumentalnym i wymuszającym. Skazany chciał bowiem wymusić przyjazd karetki pogotowia w związku z silnym bólem zęba, nie licząc się z możliwymi dla takiego zachowania negatywnymi konsekwencjami. Jak następnie ustalono w toku badania skazanego, prezentowane zachowanie miało być protestem przeciwko działaniu administracji. Również w trakcie kontroli stanu psychicznego skazanego nie stwierdzono emocjonalnego podłoża dokonanego samouszkodzenia.
Skoro zatem zachowanie skazanego miało charakter instrumentalny, Sąd Apelacyjny nie widzi podstawy do zmiany decyzji sądu I instancji w przedmiocie obciążenia osadzonego kosztami leczenia. Za zmianą zaskarżonego postanowienia w kierunku, o jaki wnosi autor zażalenia, nie przemawiają również okoliczności przywołane przez niego w zażaleniu albowiem nie znajdują one potwierdzenia dowodowego. W tym stanie rzeczy obciążenie skazanego kosztami wywołanych przez niego celowo interwencji medycznych jest właściwe i spełni funkcje prewencyjne, zapobiegając podobnym zachowaniom w przyszłości.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz to, że koszty leczenia, w tym także koszty transportu skazanego zostały należycie udokumentowane (k. 4-5) - orzeczono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. ZARZĄDZENIE 1. odpis postanowienia doręczyć skazanemu z pouczeniem o prawomocności w zakresie punktu 1.;
2. akta zwrócić. Katowice, dnia 8 czerwca 2021 roku