Tenant eviction claim dismissed because long-term absence proves no possession or use of the apartment. The court ruled that leaving without notice is valid and the landlord must prove usage. Costs awarded to the landlord as the tenant failed to prove occupancy.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for rent and possession regarding an apartment vacated by the defendants in 2006 and 2007. The defendants argued they had permanently emigrated abroad, while the plaintiff claimed they continued to use the property remotely. The court held that the defendants' long-term absence and lack of evidence of possession meant they had validly left the premises without needing to notify the landlord.
Legislator headnote
AI generatedArt. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów; Art. 224-225 k.c.: A tenant or possessor may validly vacate a dwelling without notifying the landlord, and the landlord bears the burden of proving continued use or possession.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I 1 C 1271/23
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 marca 2024 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny – Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym: Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2024 r. w G. sprawy z powództwa (...) Państwowych spółki akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko M. K. (1) i M. K. (2) o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda (...) Państwowych spółki akcyjnej z siedzibą w W. solidarnie na rzecz pozwanych M. K. (1) i M. K. (2) kwotę 1.834 zł (jeden tysiąc osiemset trzydzieści cztery złote) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I 1 C 1271/23
UZASADNIENIE
Stan faktyczny (...) Państwowe S.A. w W. są właścicielem lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w G.. Okoliczność bezsporna M. K. (1) w przeszłości zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu, lecz w roku 2007 r. zdecydował się wyemigrować z Polski i wyjechał z zamiarem stałego pobytu do Islandii, gdzie zamieszkuje do chwili obecnej. W przedmiotowym lokalu nie pozostawił żadnych swoich ruchomości. Dowód: zeznania M. K. (1), k. 218 zeznania świadka J. K. (1), k. 217-218 M. K. (2) w przeszłości zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu, lecz w roku 2006 r. zdecydował się wyemigrować z Polski i wyjechał z zamiarem stałego pobytu do Wielkiej Brytanii, gdzie zamieszkuje do chwili obecnej.
W przedmiotowym lokalu nie pozostał żadnych swoich ruchom ości. Dowód: zeznania M. K. (2), k. 218 zeznania świadka J. K., k. 217-218 Ocena dowodów Zeznania pozwanych i świadka J. K. są wiarygodne, nie budzą żadnych wątpliwości co do ich prawdziwości. Zeznania świadka S. L. mają niską wartość dowodową – świadek posiadał tylko bardzo ogólne informacje o emigracji pozwanych, uzyskane od J. K.. Powód nie przedstawił żadnego dowodu na fakt przebywania lub dysponowania w jakiekolwiek formie przez pozwanych spornym lokalem w latach 2020-2021.
Kwalifikacja prawna Powództwo dotyczyło należności za korzystanie z przedmiotowego lokalu przez pozwanych w okresie od grudnia 2020 r. do czerwca 2021 r. Z materiału dowodowego wynika jasno, że w tym okresie pozwani ani nie zamieszkiwali w przedmiotowym lokalu, ani nie przechowywali tam swoich ruchomości, nie dysponowali też w jakikolwiek inny sposób tym lokalem („zdalnie”). Twierdzenie powoda, że pozwani nie zawiadomili właściciela lokalu o wyprowadzce nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż przy wykładni art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów […] (względnie art. 224-225 k.c.) nie ma to prawnego znaczenia.
Były lokator (lub osoba posiadająca lokal bez tytułu prawnego) może skutecznie opuścić lokal bez zawiadamiania właściciela. Nie jest tak, że dopóki nie dojdzie do zawiadomienia właściciela osoba, która opuściła lokal jest traktowana jak posiadacz. Przepis art. 348 k.c. nie upoważnia do takiego wniosku, bo przewiduje tylko jedną z kilku dopuszczalnych form przeniesienia posiadania, a nie stanowi, że jest to forma wymagana lub jedyna skuteczna w odniesieniu do określonego mienia, które może być przedmiotem posiadania. Trwałe opuszczenie lokalu mieszkalnego przez posiadacza zależnego może więc nastąpić w dowolny sposób, który jednoznacznie ujawnia i uzewnętrznia jej wolę.
Należy zauważyć, że od wyprowadzki pozwanych minęło już kilkanaście lat i każdy starannie działający właściciel mógł ten fakt przy zachowaniu należytej staranności o losy swojego mienia (lokalu) dostrzec. Zgodnie z art. 6 k.c. w razie sporu to powód winien udowodnić korzystanie z lokalu przez pozwanego (pozwanych) w spornym okresie. W niniejszej sprawie powód żadnego dowodu na tę okoliczność nie przedstawił. Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono w całości na mocy art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów […] a contrario – względnie art. 224-225 k.c. a contrario – punkt I. sentencji.
Koszty O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 98 k.p.c. zasądzając je od strony przegrywającej (powód) – z należnymi odsetkami. Koszty przeciwników to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (1.800 zł, § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.) oraz opłaty skarbowe od pełnomocnictw (2 x 17 zł).