Legislator Case Law & Legislation
III U 71/13 AI generated

Social Security Court dismissed pension appeal, upholding ZUS decision on contribution periods and salary base calculation.

Case Number III U 71/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court in Suwałki dismissed the appellant's appeals against two decisions by the Social Insurance Institution regarding her pension entitlement and amount. The appellant argued for extended contribution periods and a higher salary base based on historical earnings from 1972 to 1980, while the Social Insurance Institution maintained the original calculations using specific statutory formulas. The court relied on an expert opinion confirming the legal correctness of the institution's methodology and the proper application of rules regarding full months and non-contributory bonuses, leading to the rejection of the claims.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The court held that pension calculations based on statutory formulas for contribution periods and salary bases are binding and cannot be altered absent proof of error in applying the law or facts.

Keywords

AI generated
pension entitlement contribution periods salary base calculation social insurance institution expert opinion validity statutory formulas non-contributory bonuses

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.)
art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Jako postawę prawną świadczenia emerytalnego przywołał art. 24 cyt.
art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
ustawy, a wysokość świadczenia ustalono w oparciu o przepis art. 26 tejże ustawy.
art. 53 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Wysokość emerytury ZUS obliczył w oparciu o art. 53 ustawy emerytalnej.
art. 477 14 § 1 k.p.c.
Rozważywszy powyższe Sąd Okręgowy w oparciu o art. 477 14 § 1 kpc orzekł jak w wyroku.

Cited Case Law

AI generated
uchwała SN z 5.04.2007r., I KZP 7/06
uchwała SN z 5.04.2007r., I KZP 7/06).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III U 71/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Krzyżewska Protokolant: sekr. sądowy Marta Majewska-Wronowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013r. w Suwałkach sprawy J. K. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o wysokość świadczenia w związku z odwołaniem J. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 14 grudnia 2012 r. znak (...) i z dnia 16 stycznia 2013 r. znak (...) oddala oba odwołania. Sygn. akt III U 71/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14.12.2012r. ZUS O/B., na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998r. u emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), przyznał J. K. (1) prawo do emerytury od dnia 20.11.2012r. (od osiągnięcia wieku emerytalnego). Ponadto decyzją z dnia 16.01.2013r. organ rentowy ponownie ustalił wysokość emerytury od daty jej przyznania, tj. od dnia 20.11.2012r. Jako postawę prawną świadczenia emerytalnego przywołał art. 24 cyt. ustawy, a wysokość świadczenia ustalono w oparciu o przepis art. 26 tejże ustawy.

ZUS uwzględnił 40 lat, 1 miesiąc i 4 dni okresów składkowych i 27 dni okresów nieskładkowych. Podstawa wymiaru świadczenia została wyliczona przy uwzględnieniu wynagrodzenia z 10 lat kolejnych kalendarzowych, tj. 1999-2008, zaś wwpw wyniósł 164,06% przy kwocie bazowej 2974,69 zł. Organ rentowy podał, że wysokość świadczenia odwołującej obliczył w oparciu o przepisy art. 26 i 183 ustawy emerytalnej, zaś świadczenie wyliczone zgodnie z art. 183 ustawy okazało się korzystniejsze i wyniosło 3.102,60 zł. Natomiast do podstawy wymiaru kapitału początkowego i emerytury za okresy od 20.09.1972r. do 31.12.1972r., od 1.01.1973r. do 15.11.1975r., od 16.11.1975r. do 31.03.1978r. i od 1.04.1978r. do 31.03.1980r. przyjęto wynagrodzenie minimalne pracowników zgodnie z art. 152a cyt. ustawy.

Od tych decyzji odwołała się J. K. (1). Wnioskowała o zmianę okresów składkowych i nieskładkowych zgodnie z dokumentami przedłożonymi w ZUS, tj. 40 lat, 2 miesiące i 5 dni okresów składkowych i 27 dni okresów nieskładkowych oraz dokonanie przeliczenia i ustalenia właściwej wysokości emerytury przy uwzględnieniu rzeczywistej kwoty wynagrodzenia za lata od września 1972r. do marca 1980r. Do odwołania dołączyła stosowne dokumenty (k. 3-13). W odwołaniu zaś od decyzji z dnia 16.01.2013r. (znak (...)) podnosiła te same argumenty.

Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 14.03.2013r. z uwagi na tożsamość prawną i faktyczną sprawę III U 181/13 połączył do wspólnego rozpoznania ze sprawą III U 71/13 i prowadził je pod sygn. III U 71/13. W odpowiedzi na odwołanie od obu decyzji organ rentowy wnosił i wywodził jak dotychczas – wnosząc o oddalenie odwołania.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

J. K. (1) c. R., ur. (...), z zawodu technik, wniosek o emeryturę złożyła 27.11.2012r. wraz ze stosownymi dokumentami (akta E). Decyzją z dnia 14.12.2012r. (k. 11 akt E) ZUS O/B. ( (...)) przyznał wnioskodawczyni emeryturę zgodnie z art. 183 cyt. ustawy od osiągnięcia wieku emerytalnego, a termin jej płatności ustalił na 15 dzień każdego miesiąca. Wysokość emerytury ZUS obliczył w oparciu o art. 53 ustawy emerytalnej. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 lat kalendarzowych, tj. 1999-2008, zaś wwpw wyniósł 164,06%.

Do ustalenia wysokości emerytury ZUS uwzględnił 39 lat, 2 miesiące i 11 dni okresów składkowych i 11 miesięcy, 23 dni okresów nieskładkowych. Wysokość emerytury obliczono zgodnie z art. 26 cyt. ustawy i wyniosło 3019,45 zł. Natomiast wyliczona emerytura zgodnie z art. 183 ustawy emerytalnej od osiągnięcia wieku uprawniającego do emerytury w roku 2012r. od 20.11.2012r. wyniosła łącznie 3093,21 zł. W dniu 19.12.2012r. organ rentowy wysłał do J. K. ponadto stosowną informację (k. 14 akt E). Ponownie decyzją z dnia 16.01.2013r.

ZUS przeliczył w/w świadczenie emerytalne od dnia 20.11.2012r., tj. od daty przyznania emerytury. Do ustalenia świadczenia przyjął 40 lat, 1 miesiąc i 4 dni (tj. 481 miesięcy) okresów składkowych i 27 dni okresów nieskładkowych (k. 16 akt E). świadczenie ustalone zgodnie z art. 183 ustawy wyniosło 3102,60 zł. Ponieważ wnioskodawczyni nie zgodziła się z argumentami organu rentowego, dołączyła tez dokumenty, Sąd postanowieniem z dnia 14.03.2013r. dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu rachunkowości i finansów celem ustalenia prawidłowości wyliczonej J.

K. emerytury oraz kwestionowanych przez nią przyjętych okresów składkowych i nieskładkowych. Biegła w swojej opinii przesłanej do Sądu (k. 48-55) podała, że do obliczenia kapitału początkowego decyzją z dnia 13.12.2012r. organ rentowy na dzień 31.12.1998r. przyjął 26 lat, 3 miesiące i 11 dni okresów składkowych (okres od 20.09.1972r. do 31.12.1998r.) i okres składkowy tu przyjęty jest prawidłowo. Podobnie do obliczenia emerytury decyzją z dnia 16.01.2013r. prawidłowo ustalił okresy składkowe i nieskładkowe. Od 1.01.1999r. do 26.11.2012r. w/w przepracowała 13 lat i 10 miesięcy, zaś razem od 20.09.1972r. do 16.01.2013r. okresy składkowe wyniosły 40 lat i 1 miesiąc (26 lat i 3 miesiące plus 13 lat i 10 miesięcy), a okres nieskładkowy 27 dni.

Oceniła, że ZUS w tym zakresie poczynił prawidłowe ustalenia. Jeżeli chodzi o ustalenie wynagrodzenia w spornym okresie, biegła przeanalizowała zatrudnienie odwołującej we wskazanych okresach (k. 49). Dokonała ustalenia wwpw z 10 kolejnych lat (do ustalenia kapitału początkowego) i tak wyliczony wwpw wyniósł 141,33%. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony z 20 lat (1974-1998) wyniósł 126,70%. Ze wskaźnikiem 141,33% został wyliczony kapitał początkowy decyzją z dnia 13.12.2012r. Ponieważ zgodnie z przepisem 183 ust. 1 ustawy emerytalnej, emerytura przyznana na wniosek J.

K., która osiągnęła wiek uprawniający do emerytury w roku kalendarzowym 2012r., wynosi: a) 35% emerytury obliczonej na podstawie art. 53 oraz b) 65% emerytury obliczonej na podstawie art. 26, to obliczenie emerytury zgodnie z art. 53 tej ustawy jest najkorzystniejsze przy wwpw 164,06% obliczonym z 10 kolejnych lat (1999-2008), zaś obliczony wwpw z 20 lat (1990-2011) okazał się mniej korzystny i wyniósł 159,88%. Biegła podała, że emerytura obliczona decyzja z dnia 16.01.2013r. jest prawidłowo wyliczona przez organ rentowy i wynosi 3102,60 zł.

Podkreśliła, że kwestionowane okresy składkowe i nieskładkowe do kapitału początkowego i emerytury są obliczone prawidłowo, a wynagrodzenie z lat 1972-80 nie ma wpływu na wysokość wwpw. Zastrzeżenia do opinii złożyła wnioskodawczyni (k. 62). Po przedstawieniu zastrzeżeń do biegłej wydała ona opinię uzupełniającą (k. 68-69). Na stawiane zarzuty przez J. K. biegła wyjaśniła, iż istotnie okresy składkowe wynoszą 40 lat, 1 miesiąc i 10 dni, jednak zgodnie z art. 53 ust. 2 ustawy okresy składkowe i nieskładkowe są ustalone z uwzględnieniem „pełnych” miesięcy, tak więc ustalenie ilości dni wg zdania wnioskodawczyni nic nie zmieni w wyliczeniach.

W logicznym uzasadnieniu biegła również podała, dlaczego nie uwzględniła premii w swoich wyliczeniach, o co wnosiła w zastrzeżeniach J. K.. Podała, że samo sformułowanie „do 15%” nie stanowi wszak o tym, że była ona wypłacana w tej wysokości. Nie ma regulaminu, wg którego u pracodawcy była wypłacana premia, zaś tzw. „trzynastka” nie mogła być uwzględniona w spornym okresie z uwagi na to, że nie odprowadzono od niej składek na ubezpieczenie społeczne. Przywołała tu rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z 19.08.1968r. (Dz.

U. Nr 35, poz. 246), dotyczące podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w czasie od 20.10.1968r. do 31.12.1983r. Zgodnie z § 18 tego rozporządzenia, podstawę wymiaru stanowiły zarobki w gotówce i w naturze zaliczane do osobowego funduszu płac, którego składniki określa uchwała Nr 103 Rady Ministrów z 25.05.1971r. (MP poz. 1986, Nr 31). Zgodnie z tą uchwałą wypłaty z tzw. zakładowego funduszu nagród (tzw. trzynastki) nie były finansowane z osobowego funduszu płac, czyli nie były one obciążone składkami na ubezpieczenie społeczne.

Do opinii uzupełniającej żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń, chociaż na rozprawie odwołująca podnosiła o racji stawianych zarzutów przez nią w odwołaniach. Nie wskazała jednak żadnych dowodów z dokumentów, czy też np. regulaminu przyznawania premii, w oparciu o które mogłaby biegła po raz kolejny opiniować. Sąd opinię biegłej podzielił w całej rozciągłości. Jest ona logiczna, przedstawiła biegła w tej opinii analizę dokumentów jej przedstawionych do opracowania, a stanowisko swoje uzasadniła w oparciu o stosownie przywołane przepisy w tym zakresie obowiązujące.

W tej sytuacji Sąd uznał, że obie decyzje skarżone przez J. K. są prawidłowe, odpowiadają prawu i jako takie nie mogły podlegać zmianie w zakresie żądanymi przez wnioskodawczynię (por. np. uchwała SN z 5.04.2007r., I KZP 7/06). Rozważywszy powyższe Sąd Okręgowy w oparciu o art. 477 14 § 1 kpc orzekł jak w wyroku. JK/mmw