Plaintiff dismissed for failing to prove loan contract existence via missing 1 grosz transfer evidence.

Sygn. akt I C 768/23

UZASADNIENIE

Strona powodowa (...) Sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła o zasądzenie od pozwanej E. M. kwoty 5 611,91 zł z odsetkami umownymi maksymalnymi za opóźnienie liczonymi od dnia wytoczenia powództwa oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz strony powodowej kosztów procesu. Strona powodowa podniosła, że pozwaną i pierwotnego wierzyciela (...) Sp. z o.o. z/s w B. łączyła umowa pożyczki zawarta za pomocą platformy internetowej, lecz pozwana nie wywiązała się z zobowiązania. Następnie strona powodowa wskazała, że pożyczkodawca zbył wierzytelność z tej umowy na rzecz D.

W. OÜ z/s w Estonii, która następnie zbyła wierzytelność na rzecz strony powodowej. Strona powodowa podniosła, że na kwotę dochodzoną pozwem składa się kwota 4 200 zł jako niespłacony kapitał, niespłacona prowizja za udzielenie pożyczki w kwocie 1 018,13 zł, niespłacone odsetki kapitałowe maksymalne oraz niespłacone odsetki umowne za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych Pozwana wniosła o oddalenie powództwa podnosząc, że strona powodowa nie udowodniła swojej legitymacji procesowej, ani istnienia zobowiązania pozwanej, więc, by umowa została skutecznie zawarta, jak też, że doszło do wypłacenia środków.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 1 grudnia 2022 r. (...) Sp. z o.o. i D. W. OÜ zawarły umowę cesji wierzytelności wskazując, że obejmuje ona również wierzytelność wynikającą z umowy pożyczki nr (...). Dowód: umowa cesji wierzytelności z 1.12.2022 r. z załącznikiem – k.7 - 8, 9 W dniu 8 lutego 2023 r. (...) W. OÜ zbyła tę wierzytelność na rzecz strony powodowej. Dowód: umowa przelewu wierzytelności z 8.02.2023 r. z załącznikami – k.10 – 12, 13, 14, 21, dokumenty rejestrowe – 14 verte – 17, oświadczenie – k.18, odpis KRS dot. strony powodowej – k.19 -20

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo było bezzasadne. Strona powodowa wykazała swą legitymację procesową, ponieważ z umowy cesji wierzytelności z dnia 1 grudnia 2022 r. i załącznika do niej wynikają dane przelewanej wierzytelności. Dane te wynikają też z załącznika do umowy przelewu wierzytelności z dnia 8 lutego 2023 r., choć nie został dołączony bezpośrednio po tej umowie wraz z kserokopiami wykazu wierzytelności do tej umowy w zakresie strony 1 i 31. Jednak w załącznikach do obu umów wskazano, że dotyczą wierzytelności z umowy pożyczki z 21 września 2022 r. o nr (...).

Jednak wskazać należy, że strona powodowa nie udowodniła, by pozwana E. M. zawarła w dniu 21 września 2022 r. ramową umowę pożyczki. Z treści wydruku tej umowy wynika, że pożyczkodawca udziela pożyczki pożyczkobiorcy m. in wówczas, gdy posiada on na stronie internetowej pośrednika aktywny portal klienta oraz złożył wniosek o udzielenie pożyczki, następnie potwierdzony opłatą rejestracyjną uiszczoną z indywidulanego rachunku bankowego pożyczkobiorcy. (§ 3 ust. 1 ppkt e i f wydruku umowy). Opłata rejestracyjna została zdefiniowana w pkt 21 § 1 wydruku i wynosiła 0,01 zł, natomiast indywidualny rachunek bankowy pożyczkobiorcy został zdefiniowany w pkt 11 § 1 wydruku.

Skoro pozwana zaprzeczyła zawarciu umowy pożyczki i istnieniu zobowiązania, to pierwszym i zasadniczym dowodem w sprawie winien być dowód z przelewu kwoty 1 grosza przez pozwaną, by ustalić, że pierwotny wierzyciel dokonał weryfikacji tożsamości pożyczkobiorcy i by wykazać, że jest to rachunek bankowy pozwanej E. M., bowiem do zawarcia umowy miało dojść za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość. Tymczasem strona powodowa na skutek odpowiedzi na pozew zatytułowanej przez pozwaną sprzeciwem, złożyła pismo procesowe w dniu 11 października 2023 r. dołączając do niego wydruk profilu klienta, historię transakcji i potwierdzenia transakcji z 21 września 2022 r., 28 września 2022 r. i dwie z 2 października 2022 r.

W związku z tym sąd nie był w stanie ustalić, czy istotnie rachunek bankowy o numerze wskazanym w potwierdzeniach transakcji jest faktycznie numerem rachunku bankowego, skoro brak był dowodu w postaci przelewu kwoty 1 grosza (0,01zł). W ocenie sądu, strona powodowa winna była wykazać ciągiem dokumentów posiadanie aktywnego portalu klienta, złożenie wniosku o pożyczkę, potwierdzonego, zgodnie z przepisami umowy ramowej opłata rejestracyjną z indywidulanego rachunku bankowego pożyczkobiorcy. Wydruk z portalu klienta został złożony i potwierdzenia transakcji, których w żaden sposób nie można zweryfikować, czy faktycznie zostały wpłacone na rachunek bankowy pozwanej, z którego uprzednio została uiszczona opłata rejestracyjna.

Z tych względów sąd nie ujął w stanie faktycznym, by doszło do zawarcia umowy pożyczki w dniu 21 września 2022 r. między pozwaną a pierwotnym wierzycielem (...) Sp. z o.o., skoro strona powodowa nie udowodniła zgodnie z art. 6 k.c. i art. 232 zd. 1 k.p.c. istotnego faktu związanego z uiszczeniem opłaty rejestracyjnej niezbędnej do weryfikacji danych i rachunku bankowego.