Appeal court dismissed lower court's jurisdiction ruling, finding the claim for a power of attorney copy is non-monetary.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal in Poznań overturned the District Court's decision transferring the case to a Regional Court due to jurisdictional errors. The plaintiff argued the claim for a certified copy of a power of attorney was non-monetary, thereby falling under the jurisdiction of the District Court. The court agreed, noting that the plaintiff's own pre-trial statement indicated the document held no monetary value, thus the District Court was the correct venue.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 pkt 1 k.p.c.; Art. 102 k.c.: A claim for the issuance of a certified copy of a power of attorney is non-monetary if the document lacks material value and cannot be quantified in currency.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 192/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – Wydział I Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSA Małgorzata Gulczyńska (spr.) SSA Jan Futro SSA Marek Górecki po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa T. K. przeciwko K. Z. o wydanie i zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt I C 3350/12 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. /-/SSA Jan Futro /-/ SSA Małgorzata Gulczyńska /-/SSA Marek Górecki
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Białymstoku jako rzeczowo i miejscowo właściwemu do jego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że roszczenie powoda o wydanie odpisu dokumentu pełnomocnictwa jest roszczeniem o charakterze majątkowym, zatem zgodnie z art. 17 pkt 4 k.p.c., wobec wartości przedmiotu sporu nieprzekraczającej 75 000 zł, właściwym rzeczowo jest sąd rejonowy. Sądem miejscowo właściwym jest natomiast sąd właściwości ogólnej przeciwnika procesowego, zatem na podstawie art. 200 § 1 k.p.c. sprawę należało przekazać Sądowi Rejonowemu w Białymstoku jako sądowi właściwemu. W zażaleniu na to postanowienie powód podniósł, że sprawa o wydanie dokumentu ma charakter niemajątkowy, co uzasadnia właściwość rzeczową sądu okręgowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie było zasadne. Przepis art. 17 pkt 1 k.p.c. uzależnia właściwość sądu okręgowego jako sądu pierwszej instancji od charakteru roszczenia objętego pozwem, odwołując się do dychotomicznego podziału na roszczenia majątkowe i niemajątkowe. Żądanie pozwu znajduje uzasadnienie w przepisie art. 102 k.c., umożliwiającym domaganie się wydania poświadczonego odpisu dokumentu pełnomocnictwa z zaznaczeniem jego wygaśnięcia. Dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia konieczne jest stwierdzenie, czy roszczenie powoda ma niemajątkowy czy majątkowy charakter.
W postanowieniu z dnia 5 października 2006 r. (IV CSK 110/06, LEX nr 354965) Sąd Najwyższy stwierdził, że roszczenie powoda o wydanie od pozwanej wspólnoty mieszkaniowej dokumentów dotyczących nieruchomości jest roszczeniem o charakterze majątkowym, bowiem dominują w nim elementy ochrony interesów majątkowych powoda. Stanowisko to pozwala na sformułowanie tezy, że w zależności od charakteru dokumentów, roszczenie o ich wydanie może być zakwalifikowane jako roszczenie majątkowe lub niemajątkowe. W niniejszej sprawie powód nie wskazywał, że wydanie dokumentu ma dla niego walor materialny, natomiast z załączonego do pozwu przesądowego wezwania skierowanego do pozwanego wynika, że roszczenie zgłoszone w pozwie ma dla niego wymiar wyłącznie niemajątkowy.
W piśmie tym stwierdził, że pełnomocnictwo zostało udzielone do działania w jego imieniu i na jego rzecz przed (...), powołując jednocześnie szereg roszczeń o osobistym charakterze. Prowadzi to do wniosku, że również roszczenie zgłoszone w pozwie miało niemajątkowy charakter. Ponadto w doktrynie wskazuje się, że o majątkowym lub niemajątkowym charakterze roszczenia świadczy fizyczna możliwość ustalenia wartości danego prawa i wyrażenia jej w pieniądzu jako mierniku wartości towarów i usług (tak: W. Sługiewicz w krytycznej glosie do cytowanego wyżej orzeczenia, Rejent 2008, nr 2, str. 165).
Również w takim ujęciu nie można uznać, aby w niniejszej sprawie zostało objęte pozwem roszczenie majątkowe. Brak bowiem podstaw do stwierdzenia, że powód dochodzi roszczenia możliwego do wyceny według wartości dokumentu pełnomocnictwa. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. /-/SSA Jan Futro /-/ SSA Małgorzata Gulczyńska /-/SSA Marek Górecki