Legislator Case Law & Legislation
IV U 656/13 AI generated

Court allows pension claim by confirming 15 years of special conditions work despite employer's limited certificate dates.

Case Number IV U 656/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court reversed the Social Insurance Institution's decision denying the applicant's right to a pension based on insufficient proof of special conditions work. The applicant argued for an 18-year period of welding work, while the insurer only recognized a shorter duration due to incomplete employment records. The court validated the applicant's testimony and witness statements to establish the full duration of work in special conditions, thereby granting the pension entitlement.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: Court establishes that pension eligibility requires proof of continuous full-time work in special conditions, which can be determined through witness testimony and personal files even when employer certificates are incomplete.

Keywords

AI generated
pension eligibility special work conditions welding occupation employment certificate social insurance law evidence assessment retirement age

Cited Legislation

AI generated
art. 184 of the Act of 17 December 1998 on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
Regulation of the Council of Ministers of 7 February 1983 on the retirement age of employees working under special conditions or in a special character

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 656/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2014r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Chojecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2014r. w S. odwołania E. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 19 kwietnia 2013 r. Nr (...) w sprawie E. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo E. K. do emerytury od 10 kwietnia 2013 roku. Sygn. akt: IV U 656/13

UZASADNIENIE

Decyzją z 19 kwietnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił E. K. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.

Organ rentowy podniósł, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono zatrudnienia od 1 lipca 1976r. do 31 sierpnia 1992r. w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) na stanowisku spawacz-monter konstrukcji stalowych, gdyż zakład pracy nie przytoczył w świadectwie pracy pełnej treści określającej charakter pracy wg rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. Odwołanie od w/w decyzji złożył E. K. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że decyzja organu rentowego jest dla niego krzywdząca i do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach należy zaliczyć okres pracy w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...), gdyż pracował wówczas w szczególnych warunkach ,tj. przy spawaniu oraz montowaniu konstrukcji stalowych na wysokości, co mogą potwierdzić świadkowie (odwołanie k.2).

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony E. K. w dniu (...). ukończył 60-ty rok życia. Uprzednio - w dniu 25 marca 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 25 marca 2013r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy uzupełniony pracą w gospodarstwie rolnym w wymiarze 25 lat, z czego okresy składkowe wynoszą 21 lat, 4 miesiące i 21 dni, a okresy nieskładkowe 2 lata, 8 miesięcy i 4 dni.

Ponadto organ rentowy ustalił, że ubezpieczony nie wykazał, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 15 lat. Organ rentowy podniósł, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono zatrudnienia od 1 lipca 1976r. do 31 sierpnia 1992r. w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) na stanowisku spawacz-monter konstrukcji stalowych, gdyż zakład pracy nie przytoczył w świadectwie pracy pełnej treści określającej charakter pracy wg rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. (świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawione przez (...) Przedsiębiorstwo Budownictwa (...) k.51 akt rentowych).

Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 19 kwietnia 2013r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 19 kwietnia 2013r. k.22 akt emerytalnych). Ubezpieczony był zatrudniony w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. w okresie od 8 maja 1974r. do 31 sierpnia 1992r., a zatem przez 18 lat, 3 miesiące i 23 dni w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym w okresie od 19 lutego 1985r. do 13 lutego 1986r., a zatem przez 11 miesięcy i 26 dni przebywał na zasiłku rehabilitacyjnym, a w okresach od 16 września 1991r. do 16 listopada 1991r. i od 24 marca 1992r. do 31 sierpnia 1992r., a zatem łącznie przez 7 miesięcy i 7 dni na urlopie bezpłatnym w związku z pracą na budowach eksportowych (świadectwo pracy z 31 sierpnia 1992r. k.6 akt rentowych).

Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach osobowych ubezpieczonego, z chwilą przyjęcia do w/w przedsiębiorstwa ubezpieczony został zatrudniony na stanowisku spawacza, przy czym zawierając w dniu 8 maja 1974r. umowę o pracę ubezpieczony był uczestnikiem Ochotniczych Hufców Pracy. W ramach tej umowy ubezpieczony był zatrudniony do 1 lipca 1976r. W dniu 2 lipca 1976r. ubezpieczony zawarł umowę o pracę na czas nieokreślony na tym samym stanowisku ,tj. spawacza (umowa o pracę z 8 maja 1974r. zawarta między pracodawcą a ubezpieczonym jako uczestnikiem Ochotniczego Hufca Pracy i karta obiegowa przyjęcia do pracy z 8 maja 1974r. k.17-20 części B akt osobowych oraz umowa o pracę z 2 lipca 1976r. na czas nieokreślony na stanowisku spawacza k.11 części B akt osobowych).

Na stanowisku tym ubezpieczony był zatrudniony do końca zatrudnienia w w/w przedsiębiorstwie (angaże na stanowisku spawacza k.31-41, 43-44, 52, 54 części B akt osobowych). (...) Przedsiębiorstwo Budownictwa (...) realizowało budowy obiektów przemysłowych. Ubezpieczony pracował jako spawacz – na poziomie ziemi oraz przy montażu konstrukcji stalowych i żelbetonowych na wysokości. Spawał konstrukcje hal, wiat, słupy, balustrady. Było to spawanie elektryczne. Uprawnienia do spawania elektrycznego ubezpieczony nabył po ukończeniu kursu w dniu 2 lutego 1974r., a do spawania gazowego po ukończeniu kursu w dniu 28 grudnia 1979r. (zeznania świadków:

P. L. k.15 – nagranie od minuty 11 do 14 i J. J. k.15 – nagranie od minuty 14 do 18 oraz zeznania ubezpieczonego k.15 – nagranie od minuty 18 do 19, k.14-14v – nagranie od minuty 1 do 8 i k.18-18v – nagranie od minuty 1 do 8). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność niesporna – raport z analizy konta k.10 lat emerytalnych).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie E. K. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.

Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach z tytułu zatrudnienia w (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S.. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że w okresie zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie trwającym od 8 maja 1974r. do 31 sierpnia 1992r., a zatem 18 lat, 3 miesiące i 23 dni, a po wyłączeniu okresu przebywania na zasiłku rehabilitacyjnym i na urlopach bezpłatnych (łącznie 1 rok, 7 miesięcy i 3 dni – vide: ustalenia faktyczne) przez przeszło 16 lat ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach tj. wykonując prace przy spawaniu konstrukcji stalowych.

Praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział XIV poz.12 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Należy zauważyć, że w zakwestionowanym przez organ rentowym świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach (k.51 akt rentowych) pracodawca wymienił okres od 1 lipca 1976r. do 31 sierpnia 1992r., niemniej w ocenie Sądu do pracy w szczególnych warunkach należy zaliczyć również okres wcześniejszy ,tj. od 8 maja 1974r. do 30 czerwca 1976r.

Jak ustalono wyżej w tym czasie ubezpieczony pozostawał już w zatrudnieniu na stanowisku spawacza w pełnym wymiarze czasu pracy. W chwili zawarcia umowy o pracę z 8 maja 1974r. ubezpieczony był uczestnikiem Ochotniczych Hufców Pracy, ale nie wpływało to na warunki jego zatrudnienia. W tym czasie był już osobą pełnoletnią i posiadał kwalifikacje w zakresie spawania - nabył je 2 lutego 1974r. W zakresie rodzaju czynności wykonywanych przez ubezpieczonego podczas zatrudnienia we wskazanym przedsiębiorstwie Sąd oparł się na spójnych i logicznych zeznaniach świadków, którzy pracowali w tym samym okresie, co ubezpieczony i widzieli jego pracę, a także na zeznaniach ubezpieczonego i dowodach z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego, które nie pozostawiają wątpliwości co do rodzaju wykonywanej przez niego pracy.

Reasumując uznać należało, że ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477.14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że E. K. przysługuje prawo do emerytury od (...). ,tj. od chwili ukończenia przez ubezpieczonego 60. roku życia.