Civil court dismisses tenant eviction claim for unpaid rent due to lack of proof of actual occupancy.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the municipality's lawsuit seeking unpaid rent and damages for unauthorized use of a residential property. The plaintiff alleged that the defendants, a married couple, occupied the apartment without a legal title after the previous tenant's death, while the defendants argued they had not lived there for years. The court ruled against the plaintiff because they failed to prove the defendants' actual physical presence in the unit during the disputed period, noting that the burden of proof rests on the claimant.
Legislator headnote
AI generatedArt. 18 ust. 1, 2 k.u.p.l.; Art. 6 k.c.; Art. 227 k.p.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 3 k.p.c. The obligation to pay compensation for unauthorized use of property arises solely from the fact of occupation without legal title, but the claimant must prove the defendant's actual physical presence in the premises during the relevant period.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 530/23
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2024 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Judyta Masłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2024 roku sprawy z powództwa Gminy P. przeciwko P. S., M. S. o zapłatę o r z e k a: I. Oddala powództwo. II. Odstępuje od obciążania pozwanych kosztami procesu na rzecz powoda. Sygn. akt I C 530/23
UZASADNIENIE
Gmina P. w dniu 15 grudnia 2023 roku wytoczyła powództwo przeciwko P. S. i M. S. o zapłatę solidarnie kwoty 1 094,10 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty – tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu i odszkodowania uzupełniającego za media i gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 01.05.2023r. do 31.10.2023r. Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że pozwani pozostają w związku małżeńskim.
Powódkę i matkę pozwanego – G. S. – łączyła umowa najmu lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) przy ulicy (...) w P.. G. S. zmarła w dniu 24 kwietnia 2021 roku. W dniu 24 września 2021 roku pozwani zwrócili się do powódki z prośbą o przeprowadzenie ekspertyzy co do czasu ich przebywania w ww. lokalu, w celu wstąpienia w stosunek najmu po zmarłej. Powódka w odpowiedzi poinformowała, iż brak jest osób mogących wstąpić w stosunek najmu po zmarłej. Pozwani zostali wezwani do wydania lokalu w terminie 14 dni, lecz wezwanie pozostało bezskuteczne.
Do dnia dzisiejszego pozwani zajmują przedmiotowy lokal bezumownie. Z relacji sąsiadów wynika, że pozwani od kilku lat nie zamieszkują w tym lokalu. Nie wskazali oni powódce swojego nowego adresu pobytu i nie wydali kluczy od przedmiotowego lokalu, więc w każdym czasie mogą z lokalu tego korzystać. Dlatego ciąży na nich obowiązek uiszczania na rzecz powódki odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu w wysokości czynszu i odszkodowania uzupełniającego za media i gospodarowanie odpadami komunalnymi. Kierowane do pozwanych wezwania do zapłaty pozostały bezskuteczne.
Powódka wskazała, że zadłużenie pozwanych za okres od 01.05.2023r. do 31.10.2023r. wynosi 1 094,10 złotych, w tym: - 552 zł – odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu, - 304,10 zł – odszkodowanie uzupełniające za media, - 238 zł – odszkodowanie uzupełniające za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Na wniosek strony powodowej, zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2024 roku Sąd Rejonowy w Piszu ustanowił dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych kuratora w osobie P. M. będącej pracownikiem Sądu Rejonowego w Piszu. Kurator wniósł o oddalenie powództwa w całości.
Sąd ustalił, co następuje: Gmina P. jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) przy ulicy (...) w P.. Miesięczny czynsz za ten lokal w okresie od maja do października 2023 roku wynosił 34 złote. Gminę P. i G. S. łączyła umowa najmu opisanego wyżej lokalu mieszkalnego. Najemczyni G. S. zmarła 24 kwietnia 2021 roku. Gmina P. ustaliła, iż brak jest osób mogących wstąpić w stosunek najmu po zmarłej i w związku z tym wezwała syna G. S. - P. S. i synową M. S. do dobrowolnego wydania ww. lokalu mieszkalnego.
Wezwanie pozostało bezskuteczne. W związku z tym Gmina P. wystąpiła przeciwko P. S. i M. S. na drogę sądową i w dniu 26 października 2022 roku uzyskała wyrok eksmisyjny (sygn. akt I C 50/22). Do dnia dzisiejszego wyrok ten nie został wykonany. Od grudnia 2022 roku P. S. i M. S. przestali uiszczać na rzecz Gminy P. należne za ww. lokal opłaty. Co najmniej od tego czasu nie zamieszkują oni w przedmiotowym lokalu. (okoliczności bezsporne)
Sąd zważył, co następuje:
Podstawą prawną domagania się przez powódkę zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z lokalu stanowi art. 18 ust 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2018r., poz. 1234 j.t.), zgodnie z którym osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Odszkodowanie te odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w ust. 1, odszkodowania uzupełniającego (art. 18 ust. 2 cytowanej ustawy).
Odszkodowanie jakie powinna płacić osoba zajmująca lokal bez tytułu prawnego ustawa określa w odniesieniu do wysokości czynszu najmu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu tego lokalu, gdyby mógł nim dysponować (gdyby został opróżniony). Chodzi tu o sytuację hipotetyczną, w której lokal zostaje opróżniony, a właściciel (gmina, inna jednostka samorządowa, Skarb Państwa lub państwowa osoba prawna, towarzystwo budownictwa społecznego, spółdzielnia mieszkaniowa, inny właściciel - osoba fizyczna lub prawna) w uwarunkowaniach prawnych, w jakich funkcjonuje, oraz realiach rynkowych (danej miejscowości, dzielnicy) miałby możność wynająć dane mieszkanie.
Podobnie jak w przypadku czynszu, obowiązek uiszczania odszkodowania obciąża wspólnie wszystkie osoby, które wcześniej można było zakwalifikować jako lokatorów w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego . Odszkodowanie to nie jest, „czystym” obowiązkiem naprawienia szkody, o jakich mówią przepisy księgi trzeciej kodeksu cywilnego. Obowiązek płacenia odszkodowania powstaje bowiem dlatego, że osoba zajmująca lokal czyni to nie posiadając tytułu do jego zajmowania.
Decydujące znaczenie w ocenie, czy właścicielowi przysługuje odszkodowanie, ma jedynie fakt zajmowania lokalu bez tytułu prawnego. Roszczenie to może jednak kierować wobec osób, które faktycznie lokal ten w spornym okresie zajmowały. W tym miejscu wskazać należy, iż w myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W sprawach cywilnych rolą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.).
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). W ocenie Sądu strona powodowa nie udowodniła, że w okresie objętym żądaniem pozwu, tj. od 1 maja do 31 października 2023 roku, pozwani faktycznie zajmowali przedmiotowy lokal. Należy zważyć, że już w treści uzasadnienia pozwu powódka wskazała, że z relacji sąsiadów wynika, iż pozwani nie zamieszkują w przedmiotowym lokalu od kilku lat.
Potwierdzają to również ustalenia poczynione przez ustanowionego w sprawie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych. Konsekwencją ustalenia przez Sad, że w okresie objętym żądaniem pozwu pozwani nie zajmowali przedmiotowego lokalu mieszkalnego, jest oddalenie powództwa w całości. Powódka przegrała procesu, w związku z czym pozwani nie są zobowiązani na rzecz powódki poniesionych przez nią kosztów procesu.