Court orders bank to pay loan debt and costs after verifying contract termination and interest calculations.
Legislator summary
AI generatedThe court ruled in favor of the bank, ordering the defendant to pay the outstanding loan balance of 89,327.50 PLN plus legal costs. Although the defendant argued that the contract termination lacked proper documentation and that the claimed amount differed from earlier notices, the court found the bank's evidence sufficient. The court determined that the defendant failed to prove the loan was paid or that the termination was invalid, thereby upholding the bank's claim based on the contract terms.
Legislator headnote
AI generatedArt. 75 ust. 1, art. 75 c ust. 1 i ust. 2 Prawa Bankowego; Art. 359 w zw. z art. 481 i 482 Kodeksu Cywilnego; Art. 98 Kodeksu Postępowania Cywilnego: The burden of proof regarding the existence of a debt and the validity of contract termination rests with the creditor, who must provide reliable calculations and evidence; if the debtor fails to rebut these with valid proof, the court will rule in favor of the creditor.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt:I C 463/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski Protokolant: Tomasz Chmiel po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko M. F. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 89.327,50 (osiemdziesiąt dziewięć tysięcy trzysta dwadzieścia siedem 50/100) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21 lutego 2020 roku do dnia zapłaty;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 9.884 (dziewięć tysięcy osiemset osiemdziesiąt cztery 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSO Tadeusz Trojanowski I C 463/20
UZASADNIENIE
Powód wnosił o zasądzenie od pozwanej kwoty 89 327,50 zł ze wskazanymi w pozwie odsetkami - należność ta powstała w wyniku zawartej umowy kredytu; na skutek wypowiedzenia umowy, w następstwie niedotrzymania jej warunków stała się ona wymagalna. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, podając że nie zaistniały przesłanki wypowiedzenia umowy, nie przedłożono harmonogramu i historii spłaty kredytu, kwota podana w pozwie różni się od kwoty wskazanej na wezwaniu przedsądowym i nie wskazano sposobu wyliczenia odsetek umownych (k.51).
W piśmie procesowym z 7.10.2020 r. powód wyjaśnił podnoszone przez pozwaną kwestie (k. 70). Sąd ustalił co następuje. W dniu 16.12.2015 r. pozwana zawarła z powodem umowę kredytu konsolidacyjnego( umowa k.19). Kredytobiorca nie zaspokoił wszystkich należności wynikających z umowy. Pismem z 8.11.2019 r. wezwano pozwaną do zapłaty .W treści wezwania zawarto pouczenie o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację (k.30). Pismem z dnia 16.12.2019 r. jednoznacznie wypowiedziano umowę pożyczki(k.33), podając jako powód nieuregulowanie zaległości mimo wezwania.
Zaległość pozwanej wynosi: 86.068 zł kapitału, odsetki umowne 2.744,13 zł, odsetki karne 502,16 zł, opłaty 12,40 zł ; łącznie zaległość pozwanej wynosi 89.327,50zl (historia szczegółowa rachunku k. 78). Pozwana była wzywana do zapłaty przed skierowaniem sprawy do sądu pismem z 5.02.2020 r.(k.28). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt: -umowa k.19 - wezwanie do zapłaty z dowodem nadania k.28,29 - wypowiedzenie k.33 -ostateczne wezwanie do zapłaty k.30 - harmonogram spłat kredytu k.71 - historia rachunku kredytowego k.73 Pisma procesowe stron nie było spóźnione gdyż potrzeba ich składania wynikała z zakresu spornych okoliczności ujawnianych w toku sprawy.
Dokumenty jako nośniki informacji wątpliwości nie budziły . Sąd zważył co następuje. Historia rachunku kredytowego jest dowodem prywatnym i podlega ocenie jak każdy inny dowód (porównaj: wyrok SN z 15.09.2011, II CSK 712/10).Wysokość zadłużenia wynikała z zapisów w umowie kredytu; powód przedstawił wyliczenie matematyczne . W ocenie Sądu pozwana nie zakwestionowała skutecznie wyliczeń matematycznych powoda skupiając się na kwestii podstawy wypowiedzenia i braku dokumentów na początku postępowania. Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postepowania dowodowego a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej ponosi powód; jak wskazał SN w wyroku z 7.11.2007 r.(II CSK 293/07):” ciężar udowodnienia faktu rozumieć należy nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń , ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności”.
Jednakże powód swoje twierdzenia wykazał. Wierzyciel ma wykazać że dane roszczenie powstało -fakt zawarcia umowy kredytu i jego wypłaty - co wątpliwości nie budzi. To dłużnik ma wykazać, że do spełnienia świadczenia doszło, czego pozwana nie wykazała. Samo zakwestionowanie wypowiedzenia umowy nie jest wystarczające w sytuacji , gdy Bank przedstawia dokumenty i wiarygodne wyliczenia. Do wyliczeń Banku dołączonych do pisma z 7.10.2020 r. pozwana już się nie odniosła a zatem Sąd oparł się na tych wyliczeniach z tej tabeli w której uwzględniono wpłaty pozwanej.
Podstawa wypowiedzenia nie budzi wątpliwości gdyż jest nią par.9 ust.3 umowy, co wynika z korespondencji a brak oznaczenia jednostki redakcyjnej umowy w wypowiedzeniu nie jest istotny .Kwota podana w pozwie to kwota powiększona o należności uboczne; kwota kapitału – po zaprzestaniu wpłat nie ulegała zmianie. Sposób wyliczenia odsetek podany przez powoda w toku procesu wątpliwości nie budzi(k.70 i n.). Biorąc pod uwagę powyższe w oparciu o przepisy art.75 ust.1 i art.75 c ust.1 i ust.2 prawa bankowego orzeczono jak w sentencji; o odsetkach orzeczono w oparciu o art.359 w zw. z art.481i art.482 kc.
O kosztach postanowiono na zasadzie art.98 kpc.