Tenant eviction claim dismissed because tenant never occupied the property, only rent advance refund ordered.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the municipality's claim for unpaid rent and damages because the defendants had not occupied the property during the disputed period. Although the defendants were legally obligated to pay rent regardless of occupancy, the court ruled that damages for unauthorized use only apply when actual possession is proven. Consequently, the plaintiff failed to meet its burden of proof regarding the defendants' presence, but the court ordered the return of an unused security deposit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów; obowiązek zapłaty odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu powstaje wyłącznie w przypadku faktycznego zajmowania lokalu przez osobę bez tytułu prawnego.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 455/23
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 kwietnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska Protokolant: st. sekr. sąd. Judyta Masłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2024 roku sprawy z powództwa Gminy B. przeciwko M. G., W. G. (1), A. O., W. G. (2), I. G., D. S. G. o zapłatę o r z e k a: I. Powództwo oddala. II. Nakazuje zwrócić powódce gminie B. kwotę 1 080 zł (jeden tysiąc osiemdziesiąt złotych) z tytułu niewykorzystanej zaliczki . Sygn. akt I C 455/23
UZASADNIENIE
Gmina B. w dniu 7 listopada 2023 roku wytoczyła powództwo przeciwko D. S. G., W. G. (1), I. G., M. G., A. O. i W. G. (2) o zapłatę solidarnie kwoty 9 214,33 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych solidarnie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że powódkę i pozwanych łączyła umowa najmu lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) przy ulicy (...) w B..
Zgodnie z umową najemcy zobowiązali się płacić czynsz i koszty zużycia z góry do 25-ego dnia każdego miesiąca na rachunek wskazany w umowie. Umowa zawarta była na czas nieokreślony. Z powodu nieregulowania przez najemców zaległości powstałych z tytułu czynszu i innych opłat, pismem z dnia 14 listopada 2017 roku powódka wypowiedziała umowę najmu ww. lokalu z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego. Umowa uległa rozwiązaniu z dniem 31 grudnia 2017 roku. Do tego dnia pozwani winni byli opróżnić i wydać powódce lokal, jednakże do dnia dzisiejszego tego nie uczynili.
Od lipca 2022 roku do października 2023 roku pozwani nie dokonywali żadnych płatności związanych z bezumownym korzystaniem z lokalu. Na wniosek strony powodowej, zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2024 roku Przewodniczący ustanowił dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych D. S. G., W. G. (1), I. G., M. G., A. O. i W. G. (2) kuratora w osobie A. T. będącej pracownikiem Sądu Rejonowego w Piszu. Kurator wniósł o oddalenie powództwa i przyznanie kuratorowi stosownego wynagrodzenia. W uzasadnieniu wskazał, że w okresie objętym żądaniem pozwu pozwani nie zamieszkiwali w przedmiotowym lokalu mieszkalnym.
Sąd ustalił, co następuje: Gmina B. jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku mieszkalnym nr (...) przy ulicy (...) w B.. W dniu 30 września 2013 roku pomiędzy Gminą P. a W. G. (1) i D. G. (obecnie S. G.) zawarta została umowa najmu ww. lokalu mieszkalnego. Do zamieszkiwania wspólnie z najemcami uprawnione zostały ich dzieci: I. G., A. G. (obecnie O.), M. G. i urodzona (...) W. G. (2). Umowa zawarta została na czas nieokreślony. Najemcy zobowiązani zostali do uiszczania co miesiąc czynszu najmu oraz kosztów zużycia centralnego ogrzewania, zimnej i ciepłej wody oraz odprowadzania nieczystości płynnych.
Z uwagi na istniejące po stronie najemców zadłużenie z tytułu czynszu i opłat za używanie lokalu, Gmina B. pismem z dnia 14 listopada 2017 roku wypowiedziała umowę najmu z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego. Umowa uległa rozwiązaniu z dniem 31 grudnia 2017 roku. (okoliczności bezsporne) W. G. (1), D. S. G., I. G., A. O., M. G. i W. G. (2) od kilku lat nie zamieszkują w ww. lokalu mieszkalnym. Nie poinformowali wynajmującego o zmianie miejsca zamieszkania i nie oddali wynajmującemu kluczy do lokalu. (dowód: ustalenia Sądu Rejonowego w Piszu w sprawie I C 241/21, podzielone przez Sąd Okręgowy w Olsztynie rozpoznający apelację wniesioną przez kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych; awizowane zwrotne potwierdzenia odbioru k. 12v-13, 23v, 24v, 25v, 26v, 27v, 28v)
Sąd zważył, co następuje:
Podstawą prawną domagania się przez powódkę zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z lokalu stanowi art. 18 ust 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2018r., poz. 1234 j.t.), zgodnie z którym osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Odszkodowanie te odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w ust. 1, odszkodowania uzupełniającego (art. 18 ust. 2 cytowanej ustawy).
Podkreślić jednak należy, że obowiązek zapłaty odszkodowania powstaje tylko za czas faktycznego korzystania z lokalu (vide wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 28 lipca 2022 roku w sprawie IX Ca 535/22; wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2023 roku w sprawie IX Ca 551/23). Nie ulega wątpliwości, że w świetle przepisów obowiązującego prawa, najemca zobowiązany jest do zapłaty czynszu bez względu na to, czy przebywa w lokalu czy też nie, natomiast obowiązek zapłaty odszkodowania, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 o ochronie praw lokatorów powstaje tylko za czas faktycznego korzystania z lokalu.
Tym samym na powódce spoczywał obowiązek wykazania, że w objętym żądaniem pozwu okresie pozwani zajmowali lokal nr (...) położony w budynku nr (...) przy ulicy (...) w B.. Na fakt ten powódka nie przedstawiła żadnego wiarygodnego materiału dowodowego – przeciwnie, przedłożonymi dokumentami (awizowane zpo) wykazała, że pozwani opuścili należący do niej lokal. Faktu porzucenia w lokalu rzeczy należących do pozwanych powódka także nie udowodniła. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, powódka nie sprostała wynikającemu z art. 6 k.c. obowiązkowi udowodnienia faktów, z których wywodzi skutki prawne, a zatem żądanie zapłaty z tytułu bezumownego korzystania z lokalu jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.
O zwrocie niewykorzystanej zaliczki w kwocie 1080 zł Sąd orzekł na podstawie art. 80 ust. 1 w zw. z art. 84 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.