Social court dismissed early retirement appeal due to failure to prove 15 years of special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe social court dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of early retirement benefits. The applicant claimed 15 years of work in special conditions as a plasterer, but the court found insufficient evidence to confirm continuous full-time employment solely in that role. Consequently, the court ruled that the applicant did not meet the statutory requirement for early retirement based on special working conditions.
Legislator headnote
AI generated§ 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze; The court must verify continuous and full-time employment in special conditions based on documentary evidence, rejecting subjective claims unsupported by specific job titles in personnel records.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygnatura akt VII U 2584/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Liliana Gambal Protokolant: Kalina Tanaś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2014 r. w J. odwołania Z. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 30 września 2013 r., znak: (...) w sprawie Z. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o prawo do emerytury I. odwołanie oddala, II. nie obciąża wnioskodawcy kosztami zastępstwa procesowego na rzecz strony pozwanej. Sygn. akt VII U 2584/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 30.09.2013 r. (znak: (...)) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.odmówił Z. G.prawa do emerytury na podstawie przepisów ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz.1227) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 r. Nr 8, poz.43 ze zm.), w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę przesłanki 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Organ rentowy wskazał, że wnioskodawca udowodnił jedynie 9 lat, 7 miesięcy i 14 dni takiej pracy. Do pracy w warunkach szczególnych nie uwzględniono natomiast okresu zatrudnienia od 15.08.1975 r. do 31.05.1988 r. w Hucie (...)Zakładzie w P. D.w G.z uwagi na brak dokumentów potwierdzających wykonywanie pracy w warunkach szczególnych. Z. G. wniósł od powyższej decyzji odwołanie, domagając się przyznania prawa do emerytury w związku z uwzględnieniem jako pracy w szczególnych warunkach kwestionowanego przez organ rentowy okresu zatrudnienia na stanowisku dekarza.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Z. G. urodzony (...)był w okresie od 15.08.1975 r. do 31.05.1988 r. zatrudniony w Hucie (...)Zakładzie w P. D. M. E. (1) w G.kolejno na stanowiskach: ślusarza, ślusarza-blacharza oraz dekarza. /dowód: świadectwo pracy z dnia 31.05.1988 r. – k.5 akt kapitałowych; akta osobowe, w tym: umowy o pracę z: 15.08.1975 r., 30.08.1975 r., 01.10.1979 r., karty wynagrodzeń za lata 1975-1988/ Decyzją z dnia 30.09.2013 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił Z. G. prawa do emerytury, w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę przesłanki 15 lat wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wskazał, że wnioskodawca udowodnił jedynie 9 lat, 7 miesięcy i 14 dni takiej pracy. Do pracy w warunkach szczególnych nie uwzględniono natomiast okresu zatrudnienia od 15.08.1975 r. do 31.05.1988 r. w Hucie (...) Zakładzie w P. D. w G. z uwagi na brak dokumentów potwierdzających wykonywanie pracy w warunkach szczególnych. /dowód: decyzja z dnia 30.09.2013 r.
– k.37 akt emerytalnych/
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcy nie mogło zostać uwzględnione. Zgodnie z art.184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), ubezpieczonemu urodzonemu po dniu 31.12.1948 r. przysługuje emerytura, jeżeli spełnił warunki: - osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat, dla mężczyzn, - nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa, - w dniu 01.01.1999 r. osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący 25 lat dla mężczyzn, w tym okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wykonywanego stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy wynoszący co najmniej 15 lat.
W myśl § 1 wskazywanego wyżej rozporządzenia pracownikami wykonującymi prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, są pracownicy wykonujący prace wymienione w § 4-15 oraz w wykazach stanowiących załączniki do rozporządzenia. Także właściwi ministrowie ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B. Zaskarżoną decyzją odmówiono wnioskodawcy prawa do emerytury, podając, że nie spełnił on warunku posiadania co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Wnioskodawca domagał się natomiast zaliczenia jako pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 15.08.1975 r. do 31.05.1988 r. w Hucie (...) Zakładzie w P. D. w G., podnosząc, że pracował wówczas na stanowisku dekarza. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art.6 Kodeksu cywilnego, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Oznacza to, że do wnioskodawcy należało wykazanie istnienia przesłanek uprawniających go do dochodzenia prawa do wcześniejszej emerytury. Sąd zważył, że co do zasady w myśl § 2 ust.2 ww. rozporządzenia, okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w świadectwie pracy.
W postępowaniu sądowym możliwe jest również dowodzenie zatrudnienia w szczególnych warunkach także za pomocą innych środków niż wskazane w tym przepisie (por. uchwała SN z 27.05.1985 r., III UZP 5/85; uchwała SN z 21.09.1984 r., III UZP 48/84). Sąd dopuścił zatem dowód z akt osobowych wnioskodawcy ze spornych okresów zatrudnienia oraz z zeznań świadków. Przeprowadzone postępowanie nie wykazało, aby wnioskodawca przez okres co najmniej 15 lat pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach. W ocenie Sądu nie było bowiem możliwości uwzględnienia jako pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia od 15.08.1975 r. do 31.05.1988 r. w Hucie (...) w D. w G..
Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy nie ma bowiem podstaw do przyjęcia, że w całym powyższym okresie stale i w pełnym wymiarze pracował on jedynie w charakterze dekarza. Jak wynika bowiem z akt osobowych z okresu zatrudnienia w Hucie (...) (umów o pracę, karty obiegowej) wnioskodawca został zatrudniony na stanowisku ślusarza i na takim stanowisku – zgodnie z treścią poszczególnych kart wynagrodzeń – pracował co najmniej do końca 1985 r., jakkolwiek na kilku kartach wskazano również stanowisko ślusarza-blacharza. Twierdzenia wnioskodawcy, że praktycznie od początku zatrudnienia, po krótkim okresie przeszkolenia, pracował tylko jako dekarz, nie mogą być tym bardziej uwzględnione, że w aktach osobowych znajduje się również umowa o pracę podpisana już po czteroletnim okresie zatrudnienia, w dniu 01.10.1979 r., wskazująca, że wnioskodawcy w dalszym ciągu powierzano wówczas obowiązki ślusarza, nie zaś dekarza.
Mając na uwadze powyższe, nie kwestionując przy tym zeznań współpracownika wnioskodawcy W. S., że przeszkolił wnioskodawcę do pracy w charakterze dekarza i razem z nim pracował na tym stanowisku, nie ma jednak możliwości pewnego i jednoznacznego ustalenia okresu, w którym wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał jedynie prace dekarza. Tym bardziej, że wnioskodawca przez pewien okres miał pracować również jako pomocnik dekarza, a stanowisko takie nie jest uznawane za pracę w warunkach szczególnych. Z tych też względów nie można było uznać omawianego okresu za okres pracy w warunkach szczególnych.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wnioskodawca nie spełnił przesłanki posiadania co najmniej 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach, co skutkowało koniecznością oddalenia odwołania na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. Orzeczenie o kosztach zapadło w oparciu o art.102 k.p.c., zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W niniejszej sprawie Sąd miał na uwadze, że wobec braku świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych, pełna ocena charakteru wykonywanej przez wnioskodawcę w spornym okresie pracy, możliwa była dopiero w postępowaniu sądowym.