Civil court dismisses loan contract claim due to plaintiff's failure to prove loan existence and assignment.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the plaintiff's claim for repayment of a loan amounting to 1,911.98 PLN against the defendant. The plaintiff alleged a loan agreement and the subsequent assignment of the debt but failed to attach any documentary evidence to the lawsuit. Relying on the principle that the burden of proof lies with the claimant, the court ruled that the plaintiff's inability to substantiate the loan and its transfer resulted in the dismissal of the action.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 98 k.p.c.: The burden of proof rests on the party asserting a fact; failure to provide evidence for essential facts leading to legal consequences results in the dismissal of the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt I C 264/23
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2023 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Marek Dziwiński Protokolant: Anna Lasko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2023 r. w K. sprawy z powództwa Kancelarii (...) Sp. z o.o. z siedzibą we W. przeciwko K. M. o zapłatę powództwo oddala; zasądza od strony powodowej Kancelarii (...) Sp. z o.o. z siedzibą we W. na rzecz pozwanego K. M. kwotę 917,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 900,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Strona powodowa Kancelaria (...) Sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła o zasądzenie od pozwanego K. M. kwoty 1.911,98 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 4 lipca 2019 r. do dnia zapłaty. Wniosła także o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając swoje żądanie strona powodowa podała, że pozwany zawarł w dniu 3 czerwca 2019 r. z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. w formie dokumentowej umowę pożyczki pieniężnej nr (...).
Podała dalej, że na wniosek pozwanego została mu wypłacona kwota pożyczki, która wraz z należnymi odsetkami oraz prowizją miał zostać zwrócona w terminie określonym w zawartej umowie. Strona powodowa wskazała dalej, że na stronie internetowej pożyczkodawcy, pozwany utworzył konto użytkownika podając wymagane dane (m. in. adres e-mail, imię i nazwisko, numer PESEL, numer i serię dowodu osobistego). Strona powodowa podała, ze pożyczkodawca po weryfikacji wniosku potwierdził zawarcie umowy i przekazał kwotę pożyczki na rachunek bankowy pozwanego.
Strona powodowa podniosła, że pozwany nie wywiązał się w pełni ze swojego zobowiązania i do zwrotu pozostała suma 1.911,98 zł. Strona powodowa podała, że pożyczkodawca dokonał przelewu wierzytelności z wyżej omawianej umowy pożyczki na rzecz E. B. (...) z siedzibą w L. , a ten podmiot z kolei przelał wierzytelność na rzecz strony powodowej. Pozwany K. M. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od strony powodowej na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko pozwany zaprzeczył jakoby był zobowiązany do zapłaty na rzecz strony powodowej kwoty 1.911,98 zł w związku z umową pożyczki nr (...) z dnia 3 czerwca 2019 r., w szczególności zaprzeczył jakoby strona powodowa nabyła w sposób ważny i skuteczny wierzytelność dochodzoną pozwem.
Sąd zważył co następuje:
Strona powodowa powołała się w pozwie na treść dokumentów i wniosła o dopuszczenie dowodów z tych dokumentów, gdy faktycznie nie dołączyła do pozwu żadnych dokumentów potwierdzających zawarcie z pozwanym umowy pożyczki, ani też dokumentów, które by potwierdzały przelew na jej rzecz wierzytelności ze wskazywanej przez nią umowy. Pozwany zaprzeczył okolicznościom podnoszonym w uzasadnieniu pozwu. W tej sytaucji w pełni znajduje zastosowanie rzymska zasad prawna wyrażająca się w paremii: ei incumbit probatio, qui dicit, non qui negat (tego obciąża dowód, kto twierdzi, nie tego kto przeczy) .
Kodeks cywilny w art. 6 określa zasadę ciężaru dowodu: ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Jak podkreśla się w doktrynie „materialnoprawne konsekwencje nieudowodnienia istotnych faktów w postępowaniu cywilnym to nic innego, jak przegranie sprawy przez stronę w następstwie nieudowodnienia faktu, z którym prawo wiąże korzystne dla tej strony konsekwencje prawne – tzn. (w pewnym uproszczeniu) fakt ten stanowi przesłankę jej roszczenia (wówczas następstwem nieudowodnienia jest oddalenie powództwa)…” (patrz Kodeks cywilny Tom I komentarz. art. 1-449 11 pod redakcją Macieja Gutowskiego, Wydawnictwo CH BECK, Warszawa 2016 , str. 56, teza 3 do art. 6 k.c.).
Skoro strona powodowa nie podołała obowiązkom dowodowym to na podstawie przepisu art. 6 k.c. jej powództwo podlegał oddaleniu. O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 98 k.p.c. Na koszty te składały się: 900,00 zł – wynagrodzenie radcy prawnego (§ 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz. U. z 2018 r. poz. 265) i 17,00 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa.