Court reduced sentence for attempted theft with recidivism due to procedural error in notification of trial.

Sygn. akt VI Ka 556/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Barbara Żukowska (spr.) Sędziowie SO Tomasz Skowron SR del. do SO Paweł Wyrzykowski Protokolant Jolanta Kopeć przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013r. sprawy A. S. oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Kamiennej Górze z dnia 26 lipca 2013 r. sygn. akt VIII K 411/13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A.

S. w ten sposób, że orzeczoną w pkt 1 części dyspozytywnej karę pozbawienia wolności obniża do 6 (sześciu) miesięcy, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VIKa 556/13

UZASADNIENIE

A. S.oskarżony był o to, że w nocy z 20 na 21 września 2010 roku w C., woj. (...), na szlaku kolejowym: M.– J., działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą, usiłował dokonać kradzieży trakcji elektrycznej w postaci liny nośnej i drutu jezdnego nad torem nr (...) od km 109, 300 do kilometra 109, 766 o długości 460 metrów bieżących o wartości 15.318.00 zł w ten sposób, że używając nożyc do cięcia metalu dokonał pocięcia miedzianej trakcji na 63 kawałki długości jednego metra oraz dalszych kawałków różnej długości, a następnie ich częściowego zwinięcia, lecz zamierzonego celu nie osiągał z uwagi na ujawnienie przestępstwa przez pracowników Służby Ochrony Kolei, którzy przybyli na miejsce przestępstwa, powodując porzucenie skradzionego mienia przez sprawców i ich ucieczkę, czym działał na szkodę (...) SA– Zakład (...)w W., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu: od 20 lutego 2006 roku do 28 sierpnia 2006 roku i od 27 września 2006 roku do 20 grudnia 2006 roku i od 30 grudnia 2006 roku do 25 kwietnia 2007 roku kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 kwietnia 2006 roku o sygn.

IIK 269/06 za podobne przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk, tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze VIII Wydział Karny Zamiejscowy w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 29 lipca 2013 r. (sygn. akt VIIIK 411/13) 1. uznał A. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk i w zw. z art. 64 § 1 kk , i za to, na podstawie art. 278 § 1 kk, wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił A.

S. od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa, i nie wymierzył mu opłaty. Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator i oskarżony. Prokurator zarzucił wyrokowi obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 14 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie jako elementu podstawy prawnej wymiaru kary orzeczonej względem oskarżonego A. S. za czyn przypisany mu w punkcie 1 części dyspozytywnej wyroku, pomimo, iż wskazany czyn był występkiem z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, a zatem prawidłowa podstawa wymiaru kary za czyn polegający na usiłowaniu popełnienia kradzieży winna zostać uzupełniona o wskazany przepis warunkujący zakres możliwej do wymierzenia kary.

Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze – VIII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Kamiennej Górze poprzez przyjęcie jako podstawy prawnej zawartego w punkcie 1 jego części dyspozytywnej podstawy wymiaru kary art. 14 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy w pozostałej jego części. W osobiście sporządzonej apelacji oskarżony podniósł, iż nie zgadzał się na orzeczenie wobec niego kary zaproponowanej przez prokuratora. W toku rozprawy odwoławczej oskarżony wniósł o obniżenie orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Niezasadna jest apelacja prokuratora. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy uznał oskarżonego A. S. za winnego popełnienia przestępstwa usiłowania kradzieży w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 kk i wymierzył oskarżonemu karę na podstawie art. 278 § 1 kk, zgodnie z treścią przepisu art. 14 § 1 kk. Niepowołanie przepisu art. 14 § 1 kk w podstawie prawnej orzeczenia o karze w żadnym razie „nie obraziło” wskazanej w nim normy. Brak przepisu art. 14 § 1 kk w podstawie prawnej orzeczenia o karze mógłby być rozpatrywany w kontekście naruszenia art. 413 § 1 pkt 6 kpk, jednakże takie naruszenie przepisu prawa procesowego nie miało wpływu na treść zapadłego w sprawie orzeczenia.

Sąd Rejonowy rozpoznawał przedmiotową sprawę na posiedzeniu wyznaczonym w trybie art. 339 § 1 pkt 3 kpk, jako że prokurator kierując do Sądu akt oskarżenia przeciwko A. S. złożył jednocześnie wniosek w trybie art. 335 § 1 kpk o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary. Na posiedzeniu wyznaczonym w trybie art. 339 § 1 kpk strony mają prawo wziąć udział, co wynika z treści przepisu art. 339 § 5 kpk, o czym winny być pouczone. O posiedzeniu wyznaczonym na dzień 26 lipca 2013 r. oskarżony A. S. nie został zawiadomiony prawidłowo, zawiadomienie otrzymał dopiero w dniu 23.VII.2013r., w tym czasie był pozbawiony wolności, nie został pouczony, iż przysługuje mu prawo uczestnictwa w posiedzeniu.

Postępując w przedstawiony sposób Sąd Rejonowy w jaskrawy sposób naruszył normę przepisu art. 339 § 5 kpk, która to obraza mogła mieć wpływ na treść wyroku skoro oskarżony zakwestionował wysokość kary, o wymierzenie której wnosił – w trybie art. 335 § 1 kpk – prokurator. W toku rozprawy odwoławczej oskarżony zaproponował orzeczenie wobec niego za przypisany mu czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, prokurator zaakceptował tę karę. Powyższe przesądziło, iż zaskarżony wyrok nie został uchylony a sprawa przekazana do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w toku rozprawy głównej lecz Sąd Okręgowy dokonał zmiany przez obniżenie orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego kary do 6 miesięcy pozbawienia wolności.

W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok, jako prawidłowy został utrzymany w mocy. Oskarżony przebywa w zakładzie karnym co przesądziło o zwolnieniu go z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. AP