Civil court dismisses personality rights claim against psychiatrist for not voluntarily recusing herself from expert opinion.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking protection of personality rights against a psychiatrist. The plaintiff argued that the expert should have recused herself because she was previously employed at the hospital where the plaintiff underwent forced psychiatric treatment in 2018. The court found the claim obviously unfounded, noting the plaintiff failed to appear for examinations and that the expert's employment history alone does not mandate recusal under the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the expert's failure to voluntarily recuse did not constitute a violation of the plaintiff's personality rights.
Legislator headnote
AI generatedArt. 23 k.c.; Art. 24 k.c.; Art. 448 k.c.; Art. 281 § 1, 2 k.p.c.; Art. 49 k.p.c.; Art. 191 § 1, 3 k.p.c.: A party's failure to request an expert's recusal, even if the expert was previously employed at the facility where the party received treatment, does not constitute a violation of personality rights if the party did not appear for proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1709/22
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12-09-2022 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Krzysztof Lisek Protokolant: osobiście po rozpoznaniu w dniu 12-09-2022 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: - M. M. Przeciwko: - A. R. (1) o ochronę dóbr osobistych oddala powództwo ______________________ SSO Krzysztof Lisek
UZASADNIENIE
Powódka pozwała o ochronę dóbr osobistych Panią A. R. (2) - biegłego sądowego , wyznaczonego III RNs 834/21 powołując się na okoliczność, że uprzednio powódka została umieszczona w 2018r. bez jej zgody w Szpitalu (...) im dr J B. oraz została zmuszona do uczęszczania na konsultacje psychiatryczne. Następnie został złożony wniosek w sprawie III RNs 837/21 o umieszczenie powódki na przymusowym leczeniu psychiatrycznym. W sprawie została powołana biegła (pozwana), która jest zatrudniona w ww placówce. Został złożony przez powódkę wniosek o wyłączenie biegłego i nie został rozpoznany przez sędziego referenta. Biegły powinien zdaniem powódki wyłączyć się od sporządzenia opinii i w tym upatruje powódka naruszenia dóbr osobistych. Zdaniem powódki biegła jeszcze przed sporządzeniem opinii (powództwo zostało złożone jeszcze przed wykonaniem przez biegłego opinii) godzi się na to , że jej opinia będzie fałszywa i tym samym popełnia przestępstwo.
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z art. 191 1 § 1 i 3 k.p.c. jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów powszechnie znanych, faktów o których informacja jest powszechnie dostępna bądź faktów znanych sądowi z urzędu wynika oczywista bezzasadność powództwa, sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym, nie doręczając pozwu osobie wskazanej jako pozwany ani nie rozpoznając wniosków złożonych wraz z pozwem. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z oczywistą bezzasadnością powództwa.
Oprócz analizy treści pozwu, Sąd dodatkowo przeanalizował akta III RNs 834/21/k, w której został złożony wniosek o leczenie przymusowe psychiatryczne Pani M. M.. Z akt wnika , że ww osoba składa szereg pism (akta liczą około VIII tomów w tym w większości są to pisma powódki). W toku postępowania w dniu 23-08-2021 k. 95 Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego psychiatry, ustanawiając jednocześnie dla powódki pełnomocnika z urzędu. Powódka nie stawiała się na terminy badania wyznaczone przez biegłą lek A. R. (2). W dniu 12-01-2022 k. 734 Powódka wniosła o wyłączenie biegłej A.
R. – wskazując, że skoro biegła jest zatrudniona w Szpitalu im. (...) to nie będzie bezstronna (powódka w 2018 była w przymusowym leczeniu w ww szpitalu). Zdaniem powódki biegła sama powinna złożyć wniosek o wyłączenie. Kolejno powódka pismem z dnia 7-06-2022 wytoczyła powództwa przeciwko : lekarzowi K. Z. (k. 1172), Sądowi Rejonowemu dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie (k. 1184) i A. R. (2) (obecna sprawa). Powyższe daje podstawy do konkluzji, że niniejsze powództwo jest wynikiem irytacji powódki w związku z nierozpoznaniem wniosku o wyłączenie biegłego i ma zmierzać nie tyle do ochrony praw podmiotowych powódki a raczej wywierać presję na biegłego , ewentualnie Sąd (zakładając , że te pozwy są składane z wystarczającym rozeznaniem, co o budzi wątpliwości z uwagi na stan psychiczny powódki) lub jest to forma emocjonalnego odegrania się na organie.
Pani A. R. (2) jest stałym biegłym sądowym z zakresu psychiatrii, stąd wykonuje czynności zlecone przez Sąd. W toku postępowania, strona która posiada wiedzę o okolicznościach mogących stanowić przyczynę wyłączenia biegłego – ma prawo złożyć wniosek o wyłączenie biegłego – art. 281 par 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 49 k.p.c. Okoliczność czy Sąd rozpoznał przedmiotowy wniosek zgodnie z oczekiwaniem powódki nie ma przełożenia na kwestię naruszenia dóbr osobistych powódki poprzez wykonywanie czynności przez biegłego.
Należy dodać, że fakt zatrudnienia biegłego w Szpitalu w którym leczyła się wcześniej powódka, sam w sobie nie stanowi przyczyny wyłączenia biegłego. Reasumując powództwo o ochronę dóbr osobistych oparte na art. 23 k.c. , 24 k.c. , art. 448 k.c. czy też na innej podstawie prawnej (chociażby art. 415 k.p.c.) wywodzone z faktu, że biegły sam nie złożył wniosku o wyłączenie (a złożyła go strona postępowania), przy uwzględnieniu wskazanych wyżej okoliczności, jest oczywiście bezzasadne – okoliczność ta nie doprowadziła do naruszenia dóbr osobistych powódki.
Stąd w świetle przedstawionego stanu faktycznego – roszczenie jest oczywiście bezzasadne co pociąga za sobą konieczność oddalenia powództwa. Zgodnie ze wskazanym przepisem, wnioski o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika (złożone z pozwem) nie są rozpoznawane. ______________________ SSO Krzysztof Lisek