Legislator Case Law & Legislation
VIII S 26/14 AI generated

Court dismissed complaint for delay due to lack of explicit request for delay finding in the petition.

Case Number VIII S 26/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Toruń rejected a complaint filed by S. S. alleging procedural delay in enforcement proceedings. The complainant argued that a decision arrived six months after filing a request to suspend the case, yet failed to explicitly request a finding of delay. The court ruled that the petition lacked the mandatory formal requirement of an explicit request to declare delay, which is essential for the court's subject matter. Consequently, the complaint was dismissed under Article 9 of the Act on Complaints Regarding Delay in Proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; brak wyraźnego żądania stwierdzenia przewlekłości w skardze jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie skargi.

Keywords

AI generated
complaint for delay procedural delay explicit request requirement formal defects dismissal of complaint

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179 poz. 1843 ze zm.)

Cited Case Law

AI generated
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2007 r. III SPP 16/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2011 r. III SPP 34/10
postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 września 2009 r. II S 24/09
III SPP 34/10, Lex nr 786814; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 września 2009 r. II S 24/09, Lex nr 550531).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII S 26/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Marek Lewandowski Sędziowie: SO Jadwiga Siedlaczek, SO Małgorzata Kończal po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. w Toruniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na przewlekłość postępowania w sprawie I Co 1118/09 Sądu Rejonowego w Ostródzie postanawia: odrzucić skargę.

UZASADNIENIE

2 października 2013 r. S. S. złożył do Sądu Apelacyjnego w Białymstoku skargę na przewlekłość postępowania w sprawie o sygn. akt I Co 1118/09 z wniosku wierzyciela T. S. o wszczęcie egzekucji świadczeń niepieniężnych, toczącej się przed Sądem Rejonowym w Ostródzie. Skarga ta została przekazana do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Toruniu postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 13 marca 2014 r. Skarżący wskazał, że 24 września 2013 r. otrzymał postanowienie SR w Ostródzie z 17 września 2013 r. Zdaniem skarżącego „sfabrykowano postanowienie” po ok. 6 miesiącach od momentu złożenia wniosku; sprawa o sygn..

I Co 118/09 trwa już 4 lata, chociaż powinna trwać tydzień. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Skarga S. S. podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, że zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu, reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179 poz. 1843 ze zm.). Zgodnie z art. 5 ust. 1 tej ustawy skarga powinna być wniesiona w toku postępowania w sprawie.

Art. 6 ustawy określa zaś wymogi formalne, jakim skarga powinna odpowiadać. Zgodnie z tym przepisem skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (ust.1), a nadto powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (ust.2). Oprócz tego skarga może zawierać żądanie wydania sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności oraz zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej, o której mowa w art. 12 ust. 4 (do 10 000 zł) – ust.

3. Stosownie do art. 9 ust. 1 cyt. ustawy skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków . Analiza treści skargi wniesionej przez S. S. prowadzi do wniosku, że nie został spełniony wymóg formalny określony w art. 6 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, mianowicie skarga nie zawiera wyraźnie wyartykułowanego żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie I Co 1118/09 Sądu Rejonowego w Ostródzie. Nie jest bowiem równoznaczne ze zgłoszeniem takiego żądania samo stwierdzenie skarżącego, że dopiero po upływie ok. 6 miesięcy od złożenia wniosku o umorzenie postępowania otrzymał z Sądu postanowienie o oddaleniu tego wniosku.

W doktrynie powszechnie przyjmuje się, że art. 6 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy bezwzględnie wymaga sformułowania w skardze żądania stwierdzenia przewlekłości, a więc np. „żądam stwierdzenia przewlekłości postępowania” lub „wnoszę o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie”. Wymóg ten jest powiązany z istotą postępowania o stwierdzenie przewlekłości postępowania, bowiem przedmiotem orzekania sądu w tej specyficznej procedurze jest ocena, czy w sprawie doszło do przewlekłości. Sąd może dać jej wyraz jedynie w rozstrzygnięciu uwzględniającym lub oddalającym żądanie takiego ustalenia.

Skoro zaś skarżący wyraźnie takiego żądania nie zgłosił, to tym samym nie istnieje w sensie procesowym przedmiot orzekania sądu. Żądania tego nie można wywodzić z zawarcia w skardze informacji o terminie doręczenia postanowienia o odmowie umorzenia postępowania po ok. 6 miesiącach od złożenia wniosku w tym przedmiocie. Z kolei w judykaturze utrwalony jest pogląd, iż brak w skardze żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania lub okoliczności uzasadniających to żądanie jest brakiem nieusuwalnym i powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2007 r.

III SPP 16/07, OSNP z 2008 r. nr 9-10 poz. 153, i z dnia 9 lutego 2011 r. III SPP 34/10, Lex nr 786814; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 września 2009 r. II S 24/09, Lex nr 550531). Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.