Court allows partial claim against debtor limited to mortgaged property after personal debt statute of limitations expired.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the portion of the plaintiff's claim based on the personal debt statute of limitations but allowed the remainder limited to the mortgaged properties. The plaintiff transferred a mortgage debt arising from a loan default, while the defendant argued the personal debt was time-barred. The court ruled that the personal debt claim expired, yet the mortgage right remained valid and enforceable against the specific real estate, establishing a partial judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 115 § 1 k.c.; Art. 319 k.p.c.: Where a personal debt claim is time-barred but a mortgage right exists, the creditor may enforce the debt against the mortgaged property up to the value of the debt, limiting the debtor's personal liability to the property.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt:I C 1/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2020 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Tadeusz Trojanowski Protokolant: Tomasz Chmiel po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 roku w Gliwicach sprawy z powództwa (...) z siedzibą we W. przeciwko J. T. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 670.980,67 (sześćset siedemdziesiąt tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt 67/100) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 sierpnia 2019 roku do dnia zapłaty z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do: nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w Cieszynie prowadzi księgę wieczystą numer (...), nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w Cieszynie prowadzi księgę wieczystą numer (...) oraz nieruchomości dla której Sąd Rejonowy w Gliwicach prowadzi księgę wieczystą numer (...), 2. umarza postępowanie w ograniczonej części żądania pozwu, 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 51.169,60 (pięćdziesiąt jeden tysięcy sto sześćdziesiąt dziewięć 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, 4. przyznaje adw.
A. M. kwotę 5.313,60 (pięć tysięcy trzysta trzynaście 60/100) złotych w tym kwotę 993,60 (dziewięćset dziewięćdziesiąt trzy 60/100) złotych podatku od towarów i usług jako kuratorowi pozwanego nieznanego z miejsca pobytu. SSO Tadeusz Trojanowski I C 1/20
UZASADNIENIE
pkt 1 i 3 wyroku Powód wnosił –ostatecznie, po ograniczeniu powództwa (k.111) o zasądzenie od pozwanego kwoty 670.980, 67 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do nieruchomości opisanych szczegółowo w pozwie- należność ta powstała w wyniku zawartej umowy kredytu na skutek wypowiedzenia umowy, w następstwie niedotrzymania jej warunków stała się ona wymagalna. W drodze cesji wierzytelność została przeniesiona na powoda. Pozwany –reprezentowany przez kuratora- wnosił o oddalenie powództwa (k.97).
Sąd ustalił co następuje. W dniu 28.08.2007 r. pozwany zawarł umowę kredytu kredytowej linii hipotecznej. Kredytobiorca nie zaspokoił wszystkich należności wynikających z umowy. Roszczenie należności głównej w kwocie 699.968,28 zł stało się wymagalne. Umową z 11.09.2018 r. zbyto wierzytelność wobec pozwanego na rzecz powoda . Wierzytelność wobec pozwanych była ujęta w załączniku do umowy, powód przedstawił wyciąg z listy z oznaczeniem rodzaju kredytu, numeru umowy kredytowej i danymi pozwanego. Dokonano wezwania pozwanego do zapłaty.
Pozwany jest dłużnikiem rzeczowym powoda; jest właścicielem nieruchomości wymienionych w wyroku w których księgach wieczystych wpisano hipoteki- do kwoty 1.000.000 zł (k.21) oraz do kwoty 700.000zł (k.17 i k.19); wpisanym wierzycielem hipotecznym jest powód. Jedna z nieruchomości pozwanego została zlicytowana i wierzyciel pierwotny otrzymał z tego tytułu kwotę 29.019,33 zł (k.23).Ostatecznie egzekucja przeciw pozwanemu okazała się bezskuteczna(k.63). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt: - umowa kredytowej linii hipotecznej nr (...) k.13 -odpis z kw (...) z hipoteką (...) k.17 -odpis kw (...) z hipoteką (...) k.19 -odpis z kw (...) z hipoteką „ celem zabezpieczenia spłaty kredytu oraz odsetek wynikających z umowy (...)” k.21 - postanowienie o zatwierdzeniu planu podziału z kwotą 29.019,33 zł k.23 -umowa przelewu z załącznikami k.24 - wyciąg z ksiąg k.35 -bte z klauzulą k.36 - wezwanie do zapłaty i wypowiedzenie k .38 - wezwanie do zapłaty k.40 - zawiadomienie o bezskuteczności egzekucji k.63 - zawiadomienie o stanie egzekucji z 28.10.2019 k.309 akt egzekucyjnych -postanowienie o umorzeniu egzekucji z 12.02.2020 k.313 akt egzekucyjnych Pisma procesowe stron nie było spóźnione gdyż potrzeba ich składania wynikała z zakresu spornych okoliczności ujawnianych w toku sprawy.
Wobec zarzutów pozwanego dołączono akta egzekucji prowadzonej przez poprzedniego wierzyciela. Dokumenty jako nośniki informacji wątpliwości nie budziły . Sąd zważył co następuje. Roszczenie wobec pozwanego jako dłużnika osobistego uległo przedawnieniu a zarzut pozwanego w tym zakresie okazał się skuteczny. Drugi zarzut z odpowiedzi na pozew okazał się nieskuteczny ,Już w pozwie powód wnosił o ograniczenie odpowiedzialności pozwanego do nieruchomości, traktował go zatem jako dłużnika rzeczowego. Charakterystyczna nazwa” (...) w powiązaniu z przejściem wierzytelności hipotecznej kontrolowanej przez sąd wieczystoksięgowy w świetle zasad wpisu hipotek pozwala na przyjęcie tożsamości wierzytelności.
Wobec wątpliwości pozwanego czy jest możliwe dochodzenie części wierzytelności hipotecznej (k.97 verte in fine)powód doprecyzował roszczenie ograniczając je o kwotę uzyskaną przez poprzedniego wierzyciela(k.112). Umowa przelewu wierzytelności jest zgodna z przepisami art.509 i n. kc. W wyciągu podano rodzaj umowy, jej numer oraz dane kredytobiorców co jest wystarczające dla identyfikacji wierzytelności. Dokument cesji wielu wierzytelności z natury rzeczy jest bardzo obszerny, zawiera on ponadto tzw. dane wrażliwe(adresy, kwoty, rodzaje umów) osób trzecich których ujawnianie w tym procesie jest zbędne.
Wyciąg z ksiąg rachunkowych jest dowodem prywatnym i podlega ocenie jak każdy inny dowód (vide wyrok SN z 15.09.2011, II CSK 712/10).Wysokość zadłużenia wynikała z zapisów w umowie kredytowej i dokumentów bankowych; pozwany zakwestionował powództwo skupiając się na kwestiach wyżej wskazanych. Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postepowania dowodowego a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej ponosi powód; jak wskazał SN w wyroku z 7.11.2007 r.(II CSK 293/07):” ciężar udowodnienia faktu rozumieć należy nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń , ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności”.
Jednakże powód swoje twierdzenia wykazał. Wierzyciel ma wykazać że dane roszczenie powstało-fakt zawarcia umowy kredytu wątpliwości nie budzi. To dłużnik ma wykazać, ze do spełnienia świadczenia doszło, czego pozwany nie wykazał. Ponadto w ocenie sądu tytuł wykonawczy i stwierdzenie bezskuteczności egzekucji stanowią domniemanie faktyczne ,że dług istnieje i nie został zaspokojony; należy mieć na uwadze istotę hipoteki. Wreszcie należy podkreślić ,że dochodzenie określonej części roszczenia jest dopuszczalne. O zakresie zobowiązania dłużnika jako dłużnika hipotecznego rozstrzyga zakres zobowiązania dłużnika jako dłużnika osobistego; wobec ograniczenia powództwa do należności głównej dalsze rozważania-o należnościach ubocznych- są bezprzedmiotowe.
Biorąc pod uwagę powyższe w oparciu o przepisy art.65 ustawy o księgach wieczystych i hipotece orzeczono jak w sentencji; o odsetkach orzeczono w oparciu o art.359 w zw. z art.481 kc. Zakres odpowiedzialności określono zgodnie z art.319 kpc (pkt 1 wyroku). O kosztach procesu- opłata od pozwu, wynagrodzenie pełnomocnika 10817zł i zaliczka 5353,60 zł - orzeczono na zasadzie art.98 kpc (pkt 3 wyroku).